استاندارد "طبقه‌بندی ASTM E413-22 برای رتبه‌بندی عایق‌بندی صدا" که توسط انجمن آمریکایی آزمایش و مواد (ASTM) تدوین شده است، روش‌هایی را برای محاسبه رتبه‌بندی‌های آکوستیک تک رقمی برای اندازه‌گیری‌های آزمایشگاهی و میدانی تضعیف صدا که در باندهای یک سوم اکتاو به دست آمده‌اند، شرح می‌دهد.
نامی که به یک رتبه‌بندی تک‌رقمی داده می‌شود، توسط روش آزمایشی که این طبقه‌بندی را فراخوانی می‌کند، تعیین می‌شود. روش‌های آزمایشی که از این طبقه‌بندی استفاده می‌کنند عبارتند از:
این رتبه‌بندی‌های تک‌عددی به طور کلی به برداشت‌های ذهنی از انتقال صدا برای گفتار، رادیو، تلویزیون و منابع نویز مشابه در دفاتر و ساختمان‌ها مربوط می‌شوند. این روش طبقه‌بندی برای منابع صوتی که طیف آنها با منابع ذکر شده در بالا تفاوت قابل توجهی دارد، مناسب نیست. چنین منابعی شامل ماشین‌آلات، فرآیندهای صنعتی، سالن‌های بولینگ، ترانسفورماتورهای برق، آلات موسیقی، بسیاری از سیستم‌های موسیقی و نویز حمل و نقل مانند وسایل نقلیه موتوری، هواپیما و قطار می‌شوند. برای این منابع، ارزیابی دقیق انتقال صدا نیازمند تجزیه و تحلیل دقیق در باندهای فرکانسی است. یک رتبه‌بندی تک رقمی برای انتقال صدا برای عناصر نمای ساختمان در استاندارد «ASTM E1332-22 طبقه‌بندی استاندارد برای رتبه‌بندی تضعیف صدای داخل و خارج ساختمان» ارائه شده است.
از رتبه‌بندی‌های تک رقمی حاصل می‌توان برای مقایسه عایق صوتی بالقوه پارتیشن‌ها یا کف‌های آزمایش‌شده در شرایط آزمایشگاهی یا عایق صوتی واقعی بین بخش‌های مختلف ساختمان‌ها استفاده کرد. ممکن است به دلیل خطاهای انتقال جانبی یا ساخت، امتیاز پارتیشن ساخته و آزمایش شده در یک ساختمان، کمتر از امتیاز پارتیشن آزمایش شده در آزمایشگاه باشد.
یک روش رتبه‌بندی مشابه که در استاندارد «ISO 717-1 آکوستیک - رتبه‌بندی عایق صدا در ساختمان‌ها و عناصر ساختمانی - بخش 1: عایق صدا در هوا» شرح داده شده است، رتبه‌بندی‌های عایق صدا تک رقمی را با محدوده فرکانسی از 100 تا 3150 هرتز بدون حداکثر نقص مشخص شده در فرکانس‌های منفرد ارائه می‌دهد. برای اکثر محفظه‌ها، این دو رتبه‌بندی تنها یک یا دو امتیاز با هم تفاوت دارند.
روش طبقه‌بندی به شرح زیر تعیین می‌شود:
برای ارائه نتایج، توصیه می‌شود داده‌ها با اندازه‌های مقیاس توصیه‌شده در این استاندارد و با یک منحنی مرجع جابجا شده رسم شوند. این نوع ارائه توجه را به نواحی فرکانسی داده‌ها جلب می‌کند که رتبه‌بندی تک‌عددی را محدود می‌کنند. اندازه‌های مقیاس گرافیکی توصیه‌شده برای محور مختصات ۲ میلی‌متر بر دسی‌بل و برای محور لگاریتمی، ۵۰ میلی‌متر به ازای هر ۱۰ به ۱ فرکانس است. توصیه می‌شود مقیاس مختصات از 2 دسی‌بل شروع شود. اگر اندازه‌های مقیاس بزرگتر یا کوچکتر اجتناب‌ناپذیر باشند، توصیه می‌شود نسبت ابعاد یکسان ۲۵ دسی‌بل به ازای هر نسبت فرکانس ۱۰ به ۱ حفظ شود.
رتبه‌بندی‌های عایق صوتی معمولاً با استفاده از سیستم‌های استاندارد طبقه‌بندی می‌شوند که میزان موفقیت یک ماده یا جزء ساختمانی (مانند دیوار، کف یا پنجره) در مسدود کردن یا کاهش انتقال صدا را اندازه‌گیری می‌کنند. رایج‌ترین سیستم‌های طبقه‌بندی شامل استاندارد ASTM E413-22، سیستم کلاس انتقال صدا، می‌شود. این استاندارد روشی برای طبقه‌بندی عملکرد عایق صوتی عناصر ساختمانی با استفاده از این سیستم ارائه می‌دهد.
کلاس انتقال صدا یک رتبه‌بندی تک‌رقمی است که نشان می‌دهد یک پارتیشن ساختمان چقدر خوب انتقال صدای موجود در هوا را کاهش می‌دهد. بر حسب دسی‌بل (dB) اندازه‌گیری می‌شود. هرچه کلاس انتقال صدا بالاتر باشد، عایق صوتی بهتری است.
روش محاسبه در این سیستم شامل مراحل زیر است:
میزان افت انتقال صدا به شرح زیر تفسیر می‌شود:
افت انتقال صدا بر روی صدای فرکانس متوسط و بالا تمرکز دارد، بنابراین ممکن است به طور کافی نویز فرکانس پایین مانند صدای بم، صدای همهمه سیستم تهویه مطبوع یا صدای ترافیک را نشان ندهد.
سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «طبقه‌بندی ASTM E413-22 برای رتبه‌بندی عایق صدا» به مشاغل ارائه می‌شود.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
