استاندارد "EN IEC 60811-1-2 روش‌های آزمون رایج برای مواد عایق و غلاف کابل‌های برق - بخش 1-2: روش‌های عمومی کاربرد - روش‌های پیرسازی حرارتی" که بر اساس یک استاندارد اروپایی تدوین شده و بعداً توسط کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیک (IEC) منتشر شده است، روش‌های پیرسازی حرارتی اعمال شده بر روی رایج‌ترین ترکیبات عایق و غلاف، الاستومری، پلی‌وینیل کلراید (PVC)، پلی‌اتیلن (PE)، پلی‌پروپیلن (PP) و ترکیبات مشابه را شرح می‌دهد.
این استاندارد شامل روش‌های آزمون مورد استفاده در آزمایش عایق‌های پلیمری و مواد گرمایشی کابل‌های الکتریکی مورد استفاده برای توزیع و ارتباطات الکتریکی، از جمله کابل‌های مورد استفاده در کشتی‌ها، است.
آزمایش‌های پیری تسریع‌شده امکان بررسی عملکرد کابل‌ها را در مدت زمان کوتاهی فراهم می‌کنند و عملکرد موادی که از آنها ساخته شده‌اند را در درازمدت شبیه‌سازی می‌کنند. به طور کلی در این حالت، پیرسازی در یک کوره هوای گرم با گردش هوای طبیعی یا اجباری انجام می‌شود. نمونه‌ها در مرکز فر قرار داده شده و برای مدت زمان مشخص شده در استاندارد خاص کابل، در دمای تعیین شده نگهداری می‌شوند. در پایان فرآیند پیرسازی تسریع‌شده، پس از اینکه نمونه‌ها اجازه داده شدند تا به دمای اتاق برگردند، تحت آزمایش تعیین خواص مکانیکی قرار می‌گیرند تا اثرات فرآیند بر روی نمونه بررسی شود.
پیری حرارتی به تغییرات طولانی مدت و برگشت ناپذیر در ساختار، ترکیب و مورفولوژی مواد در نتیجه قرار گرفتن در معرض دماهای احتمالی در حین سرویس اشاره دارد. این تغییرات ممکن است ناشی از ترکیبی از بارگذاری مکانیکی و تغییرات شیمیایی باشد. در میان این موارد، اکسیداسیون از طریق تماس با اکسیژن اتمسفر عموماً مهمترین است. در عمل، پیرشدگی فیزیکی یا عمر یک ماده پلاستیکی بر اساس یک آستانه بحرانی برای یک ویژگی فیزیکی قابل اندازه‌گیری آسان مانند تنش شکست تعریف می‌شود.
میزان تغییر در عملکرد عایق کابل‌های الکتریکی، میزان فرسودگی مواد عایق را تعیین می‌کند. اگر عملکرد عایق مواد به مقدار مشخصی برسد، میزان پیری عایق جدی است. مقداری که فراتر از آن دیگر نمی‌توان از عایق با خیال راحت استفاده کرد، پایان عمر عایق نامیده می‌شود.
عوامل رایجی که باعث پیری عایق می‌شوند عبارتند از پیری حرارتی، پیری الکتریکی، پیری شیمیایی یا پیری مکانیکی، اما بیش از ۸۰ درصد از خرابی‌های کابل ناشی از گرما است و کلید کاهش عمر مفید کابل، پیری حرارتی است که دما عامل اصلی آن محسوب می‌شود. بنابراین، تأثیر فرسودگی حرارتی بر طول عمر کابل قابل توجه است.
به طور خلاصه، ماهیت فرسودگی حرارتی، تغییرات شیمیایی و فیزیکی پیچیده‌ای است که در اثر دمای بالای محیط یا گرمای حامل جریان طولانی مدت در حین کار کابل ایجاد می‌شود و منجر به افزایش دمای عایق و بدتر شدن عملکرد لایه عایق می‌شود. این امر باعث افزایش دمای عایق و کاهش عملکرد لایه عایق می‌شود.
روش‌های رایج برای پیش‌بینی عمر پیری حرارتی کابل شامل ارزیابی مرسوم و ارزیابی تسریع‌شده است. اولاً، این یک روش آزمون طول عمر شناخته شده بین‌المللی با قابلیت اطمینان بالا است، اما زمان آزمون بسیار طولانی است. دوم، این یک روش سریع برای شبیه‌سازی مکانیسم فرسودگی کابل است. اصل آن تسریع واکنش فیزیکی و شیمیایی مواد با افزایش دمای پیرسازی عایق برای شبیه‌سازی فرآیند پیرسازی است. با آزمایش مقدار مشخصه عمر کابل با این روش، رابطه بین عمر کابل، زمان پیرسازی و دمای پیرسازی برقرار می‌شود. داده‌های آزمایش برای به دست آوردن مدل پیش‌بینی عمر فرسودگی حرارتی تجزیه و تحلیل می‌شوند و در نتیجه عمر مفید کابل تحت عملکرد عادی عایق محاسبه می‌شود. مدل وایبول و مدل آرنیوس اغلب برای تحلیل عمر کابل‌ها استفاده می‌شوند.
سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات تست نیز مطابق با استاندارد «EN IEC 60811-1-2 روش‌های تست رایج برای عایق و مواد غلاف کابل‌های برق - بخش 1-2: روش‌های کاربرد عمومی - روش‌های پیرسازی حرارتی» به مشاغل ارائه می‌شود.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
