استاندارد اروپایی « EN 681-2 واشرهای الاستومری - الزامات مواد برای واشرهای اتصال لوله مورد استفاده در کاربردهای آب و زهکشی - قسمت 2: الاستومرهای ترموپلاستیک» الزامات مواد برای واشرهای قالب‌گیری شده از الاستومرهای ترموپلاستیک (TPE) را که فقط در اتصالات موارد زیر استفاده می‌شوند، شرح می‌دهد:
این استاندارد شامل الزامات عمومی برای واشرهای اتصال تکمیل‌شده است. الزامات اضافی مورد نیاز کاربردهای خاص در استانداردهای محصول مربوطه مشخص شده‌اند، با توجه به اینکه عملکرد اتصالات لوله به خواص مواد واشر، هندسه واشر و طراحی اتصال لوله بستگی دارد.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاح الاستومر ترموپلاستیک به پلیمر یا مخلوط پلیمری اطلاق می‌شود که نیازی به ولکانیزاسیون یا اتصال عرضی در طول فرآیند ندارد اما در دمای سرویس دارای خواص الاستیک است. این خواص در دمای فرآیند از بین می‌روند و امکان فرآیند بیشتر را فراهم می‌کنند، اما هنگامی که ماده به دمای سرویس بازگردانده می‌شود، این خواص بازیابی می‌شوند.
سختی اسمی مواد باید در محدوده‌های زیر در جدول «رده‌های سختی» مشخص شود:
سه کلاس سختی برای آب‌بندی اتصالات لوله در جدول دیگری که در استاندارد ارائه شده است، مشخص شده است.
تلرانس‌های ابعادی برای واشرهای تکمیل‌شده باید از کلاس‌های مناسب در استاندارد ISO 3302-1 تعیین شوند. واشرها باید عاری از نقص یا بی‌نظمی‌هایی باشند که می‌توانند بر عملکرد آنها تأثیر بگذارند. طبقه‌بندی نقص‌ها باید طبق استاندارد ISO 9691 به شرح زیر باشد:
عیوب سطحی بزرگ در نواحی که در عملکرد آب‌بندی دخیل نیستند، ممکن است به عنوان نقص در نظر گرفته شوند. این موضوع باید بین طرفین درگیر توافق شود. معیارهای پذیرش به ترتیب به نوع یا طراحی آب‌بندها بستگی دارد.
عیوب داخلی ممکن است به عنوان نقص در نظر گرفته شوند. مقاومت فشاری را می‌توان طبق استاندارد ISO 77431 تعیین کرد. مقادیر حد مجاز قابل قبول برای مقاومت فشاری باید بین طرفین درگیر توافق شود. این مقادیر به نوع یا طراحی آب‌بندها بستگی دارند.
سختی در نمونه‌های تهیه‌شده طبق استاندارد ISO 48 با استفاده از روش میکروتست باید الزامات ذکر شده در جدول را برآورده کند. اگر ابعاد واشر مناسب باشد، می‌توان از روش آزمایش استاندارد مشخص‌شده در ISO 48 استفاده کرد، مشروط بر اینکه روش میکروتست برای اهداف مرجع استفاده شود. برای همان واشر، اختلاف بین حداقل و حداکثر مقادیر سختی نباید از 5 IRHD بیشتر شود. هر مقدار باید در محدوده تلرانس‌های مشخص‌شده باشد.
استحکام کششی و ازدیاد طول در نقطه شکست باید با استفاده از روش مشخص شده در استاندارد ISO 37، ترجیحاً روی قطعات آزمایشی هالتر بریده شده از واشر یا صفحه نمونه، عمود بر جریان قالب، تعیین شوند. نتایج حاصل از قطعات آزمایشی صفحه نمونه باید پذیرفته شود. صفحات نمونه باید مطابق با مشخصات این استاندارد تهیه شوند. استحکام کششی و ازدیاد طول در نقطه شکست باید با الزامات مندرج در جدول مطابقت داشته باشد.
اگر تنظیم فشار از یک واشر گرفته شود، اندازه‌گیری باید تا حد امکان در جهت فشاری انجام شود که واشر در آن با فشار ۲۵ درصد عمل می‌کند. هنگامی که با استفاده از روش مشخص شده در ISO 815، با استفاده از یک قطعه آزمایشی کوچک نوع B در دمای ۲۳ درجه و ۷۰ درجه تعیین می‌شود، قالب فشار باید با الزامات ذکر شده در جدول مطابقت داشته باشد. هنگامی که با استفاده از روش مشخص شده در ISO 815، با استفاده از یک قطعه آزمایشی کوچک نوع B در دمای منفی ۱۰ درجه و اندازه‌گیری بازیابی ۳۰ دقیقه‌ای تعیین می‌شود، قالب فشار برای واشرهای مورد استفاده در کاربردهای زهکشی و آبگیری باید با الزامات ذکر شده در جدول مطابقت داشته باشد.
به طور خلاصه، EN 681-2 یک استاندارد اروپایی است که الزامات مربوط به آب‌بندهای الاستومر ترموپلاستیک مورد استفاده در اتصالات لوله در سیستم‌های آبرسانی، زهکشی و فاضلاب را مشخص می‌کند. این آب‌بندها برای حفظ اتصالات ضد نشت و انعطاف‌پذیر در سیستم‌های لوله‌کشی پلاستیکی و فلزی بسیار مهم هستند.
استاندارد EN 681-2 بخشی از مجموعه گسترده‌تر EN 681 است که استانداردهایی را برای درزگیرهای الاستومری مختلف مورد استفاده در کاربردهای خطوط لوله مشخص می‌کند. در حالی که EN 681-1 لاستیک ولکانیزه را پوشش می‌دهد، EN 681-2 بر ترکیبات الاستومر ترموپلاستیک تمرکز دارد که به دلیل قابلیت فرآیندپذیری، بازیافت‌پذیری و خواص پایدارشان به طور فزاینده‌ای محبوب می‌شوند.
استاندارد EN 681-2 برای واشرهای ساخته شده در کارخانه و مونتاژ شده در محل از الاستومرهای ترموپلاستیک مورد استفاده در موارد زیر اعمال می‌شود:
این واشرها به طور خاص برای استفاده در سیستم‌های اتصال طراحی شده‌اند که در آنها انعطاف‌پذیری برای تطبیق با حرکت خاک، خطاهای تراز لوله و انبساط حرارتی مورد نیاز است.
استاندارد EN 681-2 استانداردهای عملکرد فیزیکی، مکانیکی و شیمیایی مواد الاستومر ترموپلاستیک مورد استفاده در آب‌بندها را تشریح می‌کند. پارامترهای اصلی عبارتند از:
استاندارد EN 681-2 شامل چندین دسته از الاستومرهای ترموپلاستیک است که برای کاربردهای مختلف طراحی شده‌اند:
مناسب بودن الاستومر ترموپلاستیک برای سیستم‌های آب گرم نسبت به لاستیک که تحت پوشش استاندارد EN 681-1 به عنوان انواع WB و WD است، محدودتر است.
واشرهای EN 681-2 معمولاً در موارد زیر استفاده می‌شوند:
استفاده از مواد الاستومر ترموپلاستیک امکان کواکستروژن با سوکت‌های لوله پلاستیکی، مونتاژ خودکار و قابلیت بازیافت را فراهم می‌کند و آنها را برای تولید مدرن جذاب می‌سازد.
با توسعه فناوری الاستومر ترموپلاستیک، مزایایی از نظر سهولت پردازش، دقت و قابلیت بازیافت ارائه می‌شود که آن را به انتخابی محبوب، به‌ویژه برای کاربردهای بدون فشار و دمای پایین، تبدیل می‌کند.
سازمان ما که سال‌هاست با دقت پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کند، تیمی از متخصصان باتجربه و زیرساخت‌های گسترده‌ای را برای انجام آزمایش، اندازه‌گیری و تجزیه و تحلیل در طیف وسیعی از زمینه‌ها برای مشاغل در تمام بخش‌ها به کار می‌گیرد. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "EN 681-2 آب‌بندهای الاستومری - الزامات مواد برای آب‌بندهای اتصال لوله مورد استفاده در کاربردهای آب و زهکشی - قسمت 2: الاستومرهای ترموپلاستیک" ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
