
استاندارد اروپایی «EN 50326 هادیهای خطوط هوایی - ویژگیهای گریسها» ویژگیهای محصولات محافظ، که معمولاً به عنوان گریس شناخته میشوند، را برای محافظت در برابر خوردگی هادیهای خطوط هوایی لخت ساخته شده از آلومینیوم، آلیاژ آلومینیوم، سیمهای فولادی یا ترکیبی از این سیمها توصیف میکند.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف ارائه شده در استانداردهای «IEC 60050-466 فرهنگ لغت بینالمللی الکتروتکنیک (IEV) - بخش 466: خطوط هوایی» و «EN 50182 هادیهای خطوط هوایی - هادیهای چند سیمه لایهای متحدالمرکز با سیمهای گرد» معتبر هستند.
طبق این استاندارد، گریسها باید به صورت θ1Aθ2 یا θ1Bθ2 مشخص شوند. در اینجا، A و B نوع گریس را به شرح زیر تعریف میکنند:
در صورت درخواست کاربر هادی، مقادیر θ1 و θ2 توسط خریدار گریس مشخص میشود.
مثال:
تأمینکننده گریس باید یک نام یا کد منحصر به فرد برای گریس ارائه دهد و جزئیات ترکیب گریس را برای اهداف تأیید حفظ کند. این ترکیب باید شامل تلرانسهای تولید باشد و بدون تغییر باقی بماند، مگر اینکه در مورد استفاده رسانا در حین عرضه گریس تحت یک نام یا کد خاص توافق دیگری صورت گرفته باشد.
الزامات گریس به شرح زیر تعیین میشود:
هیچ آزمایشی نباید در دمایی بالاتر از حداکثر دمای عملیاتی ایمن مشخص شده توسط تأمین کننده گریس انجام شود. تمام آزمایشهای اجباری در این استاندارد توسط تأمینکننده گریس انجام میشود. آزمایشهای گریس مشخص شده در استاندارد «EN 50182 هادیهای خطوط هوایی - هادیهای چند سیمه لایهای متحدالمرکز با سیم گرد» توسط سازنده هادی انجام میشود.
آزمایشهای نوعی برای تأیید خواص اصلی گریس که به ترکیب آن بستگی دارند، طراحی شدهاند. این آزمایشها معمولاً فقط یک بار برای یک نام یا کد تأمینکننده گریس خاص انجام میشوند، اما اگر ترکیب گریس تغییر کرده باشد و هر یک از ویژگیهای آزمایش ذکر شده در جدول تغییر کرده باشد، باید تکرار شوند.
آزمایشهای نمونه برای اطمینان از کیفیت گریس و انطباق آن با الزامات این استاندارد طراحی شدهاند.
آزمایشهای مشخصشده در جدول «آزمایشهای نوع و نمونه برای گریس» شامل موارد زیر است:
گریس نوع B که به صورت جامد تحویل داده میشود، باید به منظور همگنسازی گریس قبل از 6 آزمایش مشخص شده، به شرح زیر پیششرطبندی شود، مگر اینکه در این زیربندها طور دیگری مشخص شده باشد: گریس تا 10 تا 20 درجه بالاتر از دمایی که در آن ذوب رخ میدهد، گرم شده و به مدت 0,5 ساعت در این دما نگه داشته شود. مقدار مورد نیاز برای آزمایشها به صورت مایع در ظروف آزمایش ریخته میشود و حداقل به مدت 24 ساعت در جای خنک قرار میگیرد. وجود روغن اضافی روی سطح گریس نوع A هنگام تحویل، دلیل رد شدن آن است.
در تمام آزمونهای ذکر شده در این استاندارد، دماها با استفاده از تجهیزاتی با دقت حداقل ۱ درجه اندازهگیری میشوند.
برای گریس نوع B، پنج نقطه ریزش باید با استفاده از روش آزمایش نقطه ریزش ارائه شده در استاندارد ISO 2176 تعیین شود. حداقل مقدار پنج تعیین باید بزرگتر یا مساوی θ2 باشد.
آزمایشهای پایداری در دمای بالا برای گریس نوع A باید با دو آزمایش نشان داده شود. جداسازی روغن باید پس از ۱ ساعت در دمای θ۲ با استفاده از روش ارائه شده در IP 2 تعیین شود. حداکثر مقدار روغن جدا شده باید کسر جرمی ۰.۲ درصد باشد. آزمایش نقطه ریزش باید روی پنج نمونه با استفاده از روش ارائه شده در استاندارد ISO 1 انجام شود. گریس نوع A ممکن است نقطه ریزش مشخصی نداشته باشد. آزمایشها میتوانند در دمای θ121 به علاوهی 0,2 درجه متوقف شوند، مگر اینکه خریدار گریس درخواست ارائه مدرکی دال بر دمای اتصال کوتاه را داشته باشد.
سازمان ما که سالهاست با طیف گستردهای از مطالعات آزمایش، اندازهگیری، تحلیل و ارزیابی که انجام میدهد، سعی در حمایت از کسبوکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال میکنند و دائماً خود را بهبود میبخشند. در این زمینه، خدمات آزمایشی نیز مطابق با استاندارد «EN 50326 هادیهای خطوط هوایی - خواص گریسها» به مشاغل ارائه میشود.
