ISO 1940 ارتعاشات مکانیکی - الزامات کیفیت بالانس برای روتورهای صلب

ISO 1940 ارتعاشات مکانیکی - الزامات کیفیت بالانس برای روتورهای صلب

استاندارد «الزامات کیفیت بالانس ارتعاش مکانیکی ISO 1940 برای روتورهای صلب» که توسط سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) تدوین شده است، شامل بخش‌های زیر تحت همین عنوان است:

ISO 1940 ارتعاشات مکانیکی - الزامات کیفیت بالانس برای روتورهای صلب

  • ISO 1940-1 بخش 1: تعیین عدم تعادل باقیمانده مجاز
  • ISO-1940 2، بخش ۲: خطاهای تعادل

استاندارد ISO 1940-1 شامل توصیه‌هایی برای تعیین عدم تعادل و تعیین الزامات کیفی مربوط به روتورهای صلب است. این استاندارد مشخص می‌کند:

  • نمایش عدم تعادل در یک یا دو صفحه
  • روش‌های تعیین عدم تعادل مجاز باقیمانده
  • روش‌های تخصیص این به صفحات اصلاحی
  • روش‌های تعیین وضعیت عدم تعادل باقیمانده روتور با اندازه‌گیری
  • خلاصه خطاهای مرتبط با شناسایی عدم تعادل باقیمانده

جدول و شکل ارائه شده در استاندارد، توصیه‌هایی را برای الزامات کیفیت بالانس روتورهای صلب بر اساس نوع، جرم و حداکثر سرعت سرویس آنها، بر اساس تجربیات جهانی، ارائه می‌دهد. این استاندارد همچنین با هدف تسهیل روابط بین سازنده دستگاه و کاربر آن تدوین شده است. اصطلاحات مشخص شده در این استاندارد ممکن است در تعیین مشخصات فنی مورد استفاده قرار گیرد.

ارزیابی دقیق خطاهای مرتبط با تعیین عدم تعادل باقیمانده در این استاندارد گنجانده نشده است. استاندارد ISO 1940-2 به این خطاها می‌پردازد. استاندارد ISO 1940-1 عدم تعادل باقیمانده مجاز برای روتورهای انعطاف‌پذیر را تعریف نمی‌کند. این موارد در استاندارد «معیارهای ISO 5343 برای ارزیابی تعادل روتور انعطاف‌پذیر» مورد بحث قرار گرفته‌اند. روش‌های متعادل‌سازی افشا نشده‌اند.

درجه‌های کیفیت تعادل توصیه‌شده به عنوان مشخصات پذیرش برای هیچ مجموعه روتور خاصی در نظر گرفته نشده‌اند. در عوض، هدف آن ارائه نکاتی در مورد چگونگی جلوگیری از کاستی‌های عمده و همچنین الزامات اغراق‌آمیز یا دست‌نیافتنی است. همچنین می‌تواند به عنوان مبنایی برای تحقیقات گسترده‌تر عمل کند، به عنوان مثال زمانی که کیفیت تعادل مورد نیاز باید با اندازه‌گیری در آزمایشگاه یا در محل، دقیق‌تر تعیین شود. اگر به محدودیت‌های توصیه‌شده توجه کافی شود، احتمالاً می‌توان شرایط عملیاتی رضایت‌بخشی را انتظار داشت. با این حال، ممکن است مواردی وجود داشته باشد که انحراف از این توصیه‌ها ضروری باشد، به عنوان مثال به دلیل ساخت یا هندسه غیرمعمول.

استاندارد ISO 1940-2 عمدتاً شامل تعیین خطاها در فرآیند بالانس روتورهای صلب، ارزیابی خطاها، دستورالعمل‌های مربوط به محاسبه خطاها و ارزیابی عدم بالانس دائمی در هر دو صفحه اصلاحی می‌شود.

بعداً، این استاندارد با استاندارد «ISO 21940-14 ارتعاش مکانیکی - بالانس روتور - قسمت 14: رویه‌هایی برای ارزیابی خطاهای بالانس» جایگزین شد. این استاندارد همچنین الزاماتی را برای موقعیت‌های زیر مشخص می‌کند:

  • تعیین خطاها در فرآیند اندازه‌گیری عدم تعادل روتور
  • ارزیابی خطاهای شناسایی شده
  • در نظر گرفتن خطاها

این استاندارد جدید، معیارهای پذیرش ترازو را هم بلافاصله پس از بالانس و هم از نظر عدم تعادل باقیمانده برای بررسی بعدی کیفیت ترازو توسط کاربر مشخص می‌کند. این استاندارد، خطاهای معمول اصلی را در یک پیوست آموزنده به همراه روش‌های کاهش آنها فهرست می‌کند.

خطاهای بالانس ماشین‌های بالانس را می‌توان به صورت زیر طبقه‌بندی کرد:

  • خطاهای سیستماتیک که بزرگی و زاویه آنها را می‌توان با محاسبه یا اندازه‌گیری ارزیابی کرد.
  • خطاهای متغیر تصادفی که در آنها اندازه و زاویه به طور غیرقابل پیش‌بینی در یک سری اندازه‌گیری‌های انجام شده تحت شرایط یکسان تغییر می‌کنند
  • خطاهای اسکالر، که در آن حداکثر بزرگی را می‌توان ارزیابی یا تخمین زد، اما زاویه نامشخص است

بسته به فرآیندهای تولیدی مورد استفاده، یک نقص می‌تواند در یک یا چند دسته قرار گیرد. نمونه‌هایی از منابع خطایی که ممکن است رخ دهند در استاندارد فهرست شده‌اند. برخی از این خطاها با جزئیات بیشتر در پیوست استاندارد (پیوست الف) مورد بحث قرار گرفته‌اند.

نمونه‌هایی از منابع خطای سیستماتیک دستگاه بالانس عبارتند از:

  • عدم تعادل داخلی در محور محرک
  • عدم تعادل داخلی در مندرل
  • عدم هم‌ترازی شعاعی و محوری عنصر محرک نسبت به محور شفت روتور
  • ناهم‌ترازی شعاعی و محوری در تناسب بین قطعه‌ای که باید بالانس شود یا در سنبه دستگاه بالانس
  • عدم هم‌مرکزی بین شفت‌ها و سطوح تکیه‌گاه مورد استفاده برای بالانس
  • انحراف شعاعی و محوری یاتاقان‌های غلتشی که برای پشتیبانی از روتور استفاده می‌شوند و یاتاقان‌های سرویس نیستند
  • انحراف شعاعی و محوری محفظه‌های غلتشی (و ریل‌های) یاتاقان‌های غلتشی نصب شده پس از بالانس
  • عدم تعادل ناشی از شیارها و سوراخ‌های کلید
  • مغناطیس پسماند در روتور یا مندرل
  • خطاهای مونتاژ مجدد
  • خطاهای متعادل‌سازی تجهیزات و ابزار دقیق
  • تفاوت‌های بین قطر شفت سرویس و قطر سنبه بالانس
  • نقص‌های مفصلی عمومی
  • خم شدن موقت روتور در حین بالانس
  • خم شدن دائمی روتور پس از بالانس

نمونه‌هایی از منابع خطای متغیر تصادفی دستگاه بالانس عبارتند از:

  • قطعات شل
  • مایعات یا جامدات محبوس شده
  • زوال ناشی از اثرات حرارتی
  • اثرات باد
  • استفاده از کوپلینگ شل به عنوان عنصر محرک
  • خمیدگی موقت روتور افقی ناشی از اثرات گرانشی هنگام ثابت بودن روتور

نمونه‌هایی از منابع خطای اسکالر ماشین‌های بالانس عبارتند از:

  • تغییرات در شکاف بین سطوح مشترک که پس از فرآیند متعادل‌سازی حذف خواهند شد
  • بازی بیش از حد در مفاصل جهانی
  • لقی بیش از حد در سنبه یا شفت
  • تلرانس‌های طراحی و ساخت
  • اگر قطر غلتک‌های نگهدارنده دستگاه بالانس و قطر شفت روتور یکسان، تقریباً یکسان یا دارای نسبت عدد صحیح باشند، ناهم‌ترازی آنها

سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد «ISO 1940 ارتعاش مکانیکی - الزامات کیفیت تعادل روتورهای صلب» نیز وجود دارد.

واتساپ