
استاندارد «پالتهای جابجایی مواد - پالتهای تخت ISO 8611» که توسط سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، شامل زیربخشهای زیر است که تحت همین عنوان منتشر شدهاند:

این استاندارد در مورد پالتهایی با محفظهای صلب و خودایستا که میتوانند به صورت مکانیکی به یک روسازه ثابت یا پالت متصل شوند و به استحکام پالت کمک کنند، صدق نمیکند. آزمایشهای خاص برای تعیین ظرفیت بار، جایگزین آزمایش میدانی روی طرحهای خاص پالت نمیشوند.
استاندارد ISO 8611-1 آزمایشهای آزمایشگاهی استانداردی را برای ارزیابی عملکرد پالت ارائه میدهد. این آزمایشها شرایط دنیای واقعی را شبیهسازی میکنند اما به طور کامل جایگزین آزمایشهای میدانی روی طرحهای خاص نمیشوند. این استاندارد در مورد پالتهای مسطح جدید (ساخته شده از چوب، پلاستیک یا سایر مواد) که شامل روسازههای ثابت یا ظروف سفت و سختی که استحکام پالت را افزایش میدهند، نیستند، اعمال میشود.
اهداف اصلی این استاندارد عبارتند از:
آزمونها به صورت زیر گروهبندی شدهاند:
اساساً، روشهای آزمون تعریفشده در این استاندارد به شرح زیر است:
این استاندارد بیان می کند:
این استاندارد در مورد پالتهای تخت نو ساخته شده از تمام مواد (مانند چوب، پلاستیک، فلز) که حاوی روساختهای ثابت یا ظروف صلب که به استحکام کمک میکنند، نیستند، اعمال میشود. این استاندارد پالتهای دست دوم یا پالتهای دارای عناصر سازهای اضافی را پوشش نمیدهد.
برای اهداف این استاندارد، بار اسمی به باری اشاره دارد که در آن پالت معیارهای استحکام و سختی را برآورده میکند (معمولاً با ضریب ایمنی حداقل ۲.۰ بین شکست نهایی و بار اسمی). آزمایشها تنشهای دنیای واقعی را شبیهسازی میکنند اما رویکردهای آزمایشگاهی هستند؛ تأیید میدانی توصیه میشود.
اتخاذ استاندارد ISO 8611-2 درجهبندی یکنواخت پالت در سراسر جهان را تضمین میکند و باعث کاهش خرابیها، آسیب به کالاها و خطرات ایمنی میشود. این استاندارد برای تولیدکنندگان، ارائه دهندگان لجستیک و تجارت جهانی حیاتی است و قابلیت همکاری و پایداری (به عنوان مثال، پالتهای قابل استفاده مجدد) را ارتقا میدهد.
این استاندارد، پایه و اساس عملکرد ایمن و کارآمد پالت را در زنجیرههای تأمین مدرن تقویت میکند.
این استاندارد بر محاسبه حداکثر بار کاری (ظرفیت بار واقعی) بر اساس انواع بار شناخته شده و سناریوهای حمل و نقل تمرکز دارد. این استاندارد نتایج به دست آمده از آزمایشهای شرح داده شده در استاندارد ISO 8611-1 را با محدودیتهای انحراف شرح داده شده در استاندارد ISO 8611-2 ترکیب میکند.
برای اهداف این استاندارد، بار اسمی به بار ایمن از نظر تئوری با ضریب ایمنی (معمولاً حداقل 2,0) برای ارزیابی استحکام پالت اشاره دارد. حداکثر بار کاری به ظرفیت بار عملی محدود شده توسط انحراف قابل قبول (مثلاً برای جلوگیری از آسیب به کالاها یا عدم تعادل) اشاره دارد.
این استاندارد در مورد پالتهای تخت نو (از همه جنس) بدون روسازه ثابت اعمال میشود. این استاندارد شرایط مختلف نگهداری را در نظر میگیرد: قفسهبندی، روی هم چیدن، استفاده از لیفتراک و غیره.
این آزمایشها بارها را شبیهسازی میکنند (مثلاً بارهای صلب و فشرده) و میزان انحراف را تحت بارهای فزاینده اندازهگیری میکنند. حداکثر بار کاری، بالاترین ظرفیت بار است که از محدودیتهای تعریفشده تجاوز نمیکند، که نصف بار شکست نهایی بهدستآمده از آزمایشهای اسمی است.
این استاندارد شامل رویههایی برای سه رسانه اصلی انتقال است:
بارها به تدریج اعمال میشوند و انحراف آنها بررسی میشود. کمترین مقدار بهدستآمده از آزمایشهای مربوطه، حداکثر بار کاری کلی را تعیین میکند. نتایج آزمایشگاهی باید با آزمایشهای میدانی تأیید شوند.
این استاندارد به تولیدکنندگان و کاربران کمک میکند تا ظرفیتهای بار واقعبینانه را تعیین کنند، در نتیجه ایمنی را افزایش دهند، آسیب به کالاها را کاهش دهند و طراحی پالت را برای پایداری بهینه کنند (به عنوان مثال، پالتهای سبکتر و قابل استفاده مجدد). این استاندارد برای لجستیک جهانی بسیار مهم است و تضمین میکند که پالتها نه تنها تحت مقادیر نظری، بلکه تحت بارهای واقعی نیز عملکرد قابل اعتمادی دارند.
تمام جزئیات، شامل فرمولها، جداول و تنظیمات آزمایش، در این استاندارد گنجانده شده است. این استاندارد با پیوند دادن آزمایش مقاومت آزمایشگاهی به محدودیتهای بار عملی در زنجیرههای تأمین، سهگانه ISO 8611 را تکمیل میکند.
سالهاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه میدهد و در ایجاد، پیادهسازی و بهبود سیستمهای مدیریتی به آنها کمک میکند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست را مطابق با استاندارد "ISO 8611 پالتهای جابجایی مواد - پالتهای تخت" به مشاغل ارائه میدهیم.
