EN 13101 پلههای ورودی پرسنل زیرزمینی - الزامات، علامتگذاری، آزمایش و ارزیابی انطباق
استاندارد اروپایی «EN 13101 پله برای اتاقهای ورود پرسنل زیرزمینی - الزامات، علامتگذاری، آزمایش و ارزیابی انطباق»، الزامات عمومی و روشهای آزمایش پلههای ساخته شده از چدن، فولاد یا آلومینیوم را برای استفاده به عنوان وسیلهای برای دسترسی در منهولها و سایر اتاقهای ورود انسان زیرزمینی شرح میدهد.

این استاندارد معیارهای عملکرد برای پایداری مکانیکی و مقاومت در برابر محافظت در برابر سقوط را مشخص میکند. این معیارها شامل روشهای آزمون مربوطه و ارزیابی انطباق هستند. پلههای مشخص شده در این استاندارد برای استفاده در محیطهای فاضلاب، آبهای سطحی و آب آشامیدنی، با رعایت الزامات مقررات ملی، مناسب هستند. در صورت استفاده از پلهها در محیطهای خورنده خاص، مانند فاضلاب صنعتی، ممکن است به حفاظت بیشتری نیاز باشد. این استاندارد در مورد پلههای قالبگیری شده در منهولهای پیشساخته ساخته شده از همان جنس اعمال نمیشود.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:
- پله: قطعهای است که میتواند به دیوار اتاق ورودی انسان یا منهول زیرزمینی ثابت یا متصل شود و ورود و خروج ایمن را تسهیل کند.
- پله تکی: پلهای که برای تحمل وزن یک پا یا دست طراحی شده و قرار است به صورت مرحلهای با پلههای دیگر مونتاژ شود.
- پله دوبل: پلهای که برای تحمل دو پا یا دو دست در کنار هم طراحی شده و قرار است در یک راستا عمودی با سایر پلهها نصب شود.
- پله قابل تعویض: پلهای است که برای برداشتن و تعویض طراحی شده است.
- پله: سطح بالایی پله برای قرار گرفتن پا یا دست.
- پوشش پلاستیکی: ماده پلیمری که از هسته فلزی محافظت میکند.
- فاصله قدم: فاصله افقی از سطح عمودی منهول یا اتاق دیگر تا جلوی پله پس از نصب.
- پایه: قسمت برجسته پله که برای جلوگیری از سر خوردن پا از لبه پله به طرفین طراحی شده است.
الزامات به شرح زیر تعیین شده است:
- پلهها باید با الزامات این بند مطابقت داشته باشند. در مواردی که سیستم تثبیت به عنوان بخشی از پله ارائه میشود، سیستم باید با الزامات این استاندارد مطابقت داشته باشد. پلهها باید مطابق دستورالعمل سازنده نصب شوند. مقررات ملی برای نصب پلهها باید رعایت شود.
- پلهها باید از فلزات زیر ساخته شوند:
- آلیاژهای آلومینیوم مطابق با استاندارد EN 573-3
- چدن چکشخوار مطابق با استاندارد EN 1562
- چدن داکتیل با گرافیت کروی مطابق با استاندارد EN 1563
- چدن گرافیت ورقهای (خاکستری) مطابق با استاندارد EN 1561.
- فولاد مطابق با استانداردهای EN 10025 یا ENV 10080
- فولاد ضد زنگ آستنیتی مطابق با استانداردهای EN 10088-1 یا EN 10088-3
باید از جنس مرغوب استفاده شود، به خصوص برای محیطهای خورنده. توصیهها باید از سازنده پله گرفته شود.
- جنس مورد استفاده برای کپسوله کردن پلهها در پلاستیک باید پلیاتیلن یا کوپلیمر پلیپروپیلن با کیفیت معادل آن با حداقل چگالی 0,935 گرم بر سانتیمتر مکعب (مطابق با استاندارد ISO 1183) باشد. اگر قرار است پلههای کپسوله شده در مکانی نصب یا نگهداری شوند که برای مدت طولانی در معرض نور مستقیم خورشید قرار گیرند، باید از اثرات تخریبی نور ماوراء بنفش محافظت شوند. این امر را میتوان با استفاده از رنگدانهها یا تثبیتکنندههای مناسب محقق کرد. باید با سازنده پله مشورت شود.
- مراحل باید یکی از انواع زیر باشند:
- نوع A: پله دایرهای بدون سطح و کف طرحدار
- نوع B: پله دایرهای با کف، بدون سطح طرحدار
- نوع C: هر پلهای با سطح طرحدار و بدون کفپوش
- نوع D: هر پلهای که شکلی خاص داشته باشد و سطح آن طرحدار باشد.
نصب وسیلهای برای اتصال نرده یا وسایل ایمنی روی پلهها مجاز است. هدف از سطح طرحدار، ایجاد مقاومت بیشتر در برابر لغزش پا است. هرگونه طراحی سطح طرحدار، مانند طرحهای دندهای یا مربعی، به صلاحدید سازنده پله بستگی دارد.
- پلهها باید با ابعاد مربوطه ارائه شده در این استاندارد و ابعاد و تلرانسهای اعلام شده توسط سازنده مطابقت داشته باشند و باید با دقت 0,1 میلیمتر اندازهگیری شوند.
- پلههای چدنی باید حداقل ضخامت مقطع ۵ میلیمتر در هر نقطه داشته باشند. پوشش پلاستیکی باید حداقل ضخامت پلاستیکی ۲.۵ میلیمتر در هر نقطه داشته باشد.
- عرض پله باید ۲۰ میلیمتر باشد. طول پله برای پلههای تکی ۱۴۵ میلیمتر و برای پلههای دوتایی ۲۵۰ میلیمتر باشد.
- حداقل فاصله توقف باید ۱۲۰ میلیمتر باشد.
- برای اعداد تک رقمی و دو رقمی نوع B و نوع D، موارد زیر اعمال میشود:
- پلههای تکی باید در هر انتهای پله، بین ۵ تا ۲۰ میلیمتر ارتفاع و حداقل ۲۵ میلیمتر طول، یک برآمدگی داشته باشند که به عنوان مانع چکمه عمل کند.
- پلههای دوتایی باید حداقل ۲۰ میلیمتر ارتفاع داشته باشند، در حالی که در ۷۰ میلیمتری جلوی پله و بین ۲۵ میلیمتر تا ۱۰۰ میلیمتر در هر انتهای پله، بیرونزدگی داشته باشند که باید به عنوان مانع چکمه عمل کند.
- محدودیت قرارگیری پله روی دیوار جداکننده باید به طور واضح روی پله با تغییر مقطع یا اطلاعات اضافی مشخص شود، مگر زمانی که در کارخانه به یک واحد بتنی پیشساخته متصل شده باشد. اگر محدودیت قرارگیری روی پله مشخص نشده باشد، سازنده باید طول قرارگیری مورد استفاده در این استاندارد را در متون فنی خود مشخص کند.
- پلهها نباید هیچ گونه نقص قابل مشاهده، برآمدگی یا لبههای تیز داشته باشند.
- پلهها باید در برابر خوردگی مقاوم باشند، که این امر با خواص فلز مورد استفاده در تولید، عملیات سطحی یا کپسولهسازی پلاستیکی تضمین میشود.
- پلههای فولادی:
- پلههای فولادی نرم و فولاد ضد زنگ غیر آستنیتی باید با گالوانیزه گرم یا کپسوله کردن پلاستیکی مطابق با استاندارد EN ISO 1461 در برابر خوردگی محافظت شوند.
- حفاظت سطحی برای فولادهای زنگ نزن آستنیتی لازم نیست.
- پلههای آلومینیومی:
- پلههای آلومینیومی باید بدون محافظت اضافی (یعنی فلز لخت) یا با کپسول پلاستیکی یا آندایزینگ مطابق با استانداردهای EN 2101 (آندایزینگ اسید کرومیک) یا EN 2284 (آندایزینگ اسید سولفوریک) ارائه شوند.
- پلههای آلومینیومی باید به پایههای پلاستیکی ثابتکننده مجهز شوند که هر دو انتهای پله را کاملاً بپوشانند و حداقل 20 میلیمتر از سطح نصب عمودی، به داخل کاسه پله بیرون زده باشند.
- پلههای چدنی:
- پلههای چدن چکشخوار و چدن نشکن (گرافیت کروی) باید با گالوانیزه گرم یا کپسوله کردن پلاستیکی مطابق با استاندارد EN ISO 1461 در برابر خوردگی محافظت شوند.
- برای پلههای چدن خاکستری (گرافیت پولکی) نیازی به محافظت سطحی نیست.
سازمان ما که سالهاست از طریق طیف گستردهای از فعالیتهای آزمایش، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسبوکارها در تمام بخشها پشتیبانی میکند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفتهای جهانی در علم و فناوری را دنبال میکنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد EN 13101 "پلهها برای اتاقهای ورودی پرسنل زیرزمینی - الزامات، علامتگذاری، آزمایش و ارزیابی انطباق" ارائه میدهیم.