DIN 53438 Pengujian Bahan Mudah Terbakar - Tindak balas terhadap Pencucuhan dengan Nyalaan Kecil

Piawaian “DIN 53438 Pengujian bahan mudah terbakar - Tindak balas terhadap penyalaan dengan nyalaan kecil”, yang dibangunkan oleh Institut Standardisasi Jerman (DIN) , terdiri daripada subseksyen berikut yang diterbitkan di bawah tajuk yang sama:

• Piawaian "DIN 53438-1 Bahagian 1: Data am" menerangkan kaedah ujian untuk menentukan tindak balas bahan mudah terbakar kepada nyalaan kecil daripada penunu dalam ruang ujian nyalaan di bawah keadaan ujian terkawal. Kaedah ujian ini sesuai untuk tujuan kawalan pengeluaran, di mana konsistensi pembakaran akan diuji, dan untuk membandingkan ciri-ciri pembakaran produk yang berbeza. Tambahan pula, keputusan ujian tidak boleh memberikan lebih daripada maklumat umum tentang ciri-ciri pembakaran produk di bawah keadaan yang berbeza daripada yang diuji.

Untuk tujuan piawaian ini, takrifan berikut digunakan:

• Masa pembakaran: Masa dari penggunaan pertama nyalaan penunu sehingga nyalaan lain dalam bahagian ujian berhenti menyala atau tamat masa mencapai tanda penunjuk atas.
• Masa selepas pemanasan: Masa antara nyalaan pada bahagian nyalaan terpadam dan nyalaan terpadam.

Semasa ujian, nyalaan digunakan pada bahagian ujian yang diletakkan secara menegak dalam ruang ujian nyalaan. Dalam kaedah penyalaan tepi (Kaedah K) yang dinyatakan dalam DIN 53438-2, nyalaan digunakan pada tepi bebas bawah bahagian ujian, manakala dalam kaedah penyalaan permukaan (Kaedah F) yang dinyatakan dalam DIN 53438-3, nyalaan digunakan pada permukaan bahagian ujian yang menghadap penunu. Ujian mesti menentukan sama ada dan bila hujung nyalaan mencapai tanda ukuran yang ditentukan pada bahagian ujian.

Piawaian DIN 53438-1 menyediakan definisi, prinsip dan maklumat am, membentuk asas untuk pelbagai prosedur ujian yang berkaitan. Ia digunakan secara meluas dalam industri di mana rintangan api dan kalis api adalah faktor keselamatan kritikal. Piawaian ini digunakan untuk:

• filem plastik
• berbuih
• Kain bukan tenunan
• Media penapis (cth. untuk pemanasan, pengudaraan dan penyaman udara, sistem HVAC)
• Bahan penebat haba dan akustik

Piawaian ini tidak terhad kepada satu jenis produk tetapi mentakrifkan prinsip umum yang digunakan merentas pelbagai kategori bahan.

Tujuan piawaian ini adalah untuk menyediakan kaedah piawai untuk menilai sejauh mana bahan mudah menyala dan terbakar apabila terdedah kepada nyalaan kecil dengan mensimulasikan potensi sumber pencucuhan dunia sebenar seperti percikan api, mancis atau seluar pendek elektrik. Keputusan ini membantu pengeluar:

• Kelaskan bahan mengikut kemudahbakarannya
• Membandingkan tingkah laku kebakaran bahan yang berbeza
• Tunjukkan pematuhan piawaian keselamatan atau peraturan bangunan
• Mengoptimumkan formulasi bahan untuk meningkatkan ketahanan api

Prinsip asas ujian nyalaan standard DIN 53438-1 ialah:

• Pendedahan kepada sumber nyalaan terkawal (biasanya butana atau propana)
• Pemerhatian penyebaran nyalaan, masa penyalaan dan tingkah laku pemadaman sendiri
• Kedudukan sampel (menegak atau mendatar)
• Masa penggunaan nyalaan ditentukan (cth. 15 saat)
• Rakaman masa selepas nyalaan, masa selepas haba dan panjang bahan yang rosak/terbakar

Piawaian ini adalah sebahagian daripada siri DIN 53438 yang lebih luas, yang memfokuskan pada tindak balas bahan terhadap kebakaran. Ujian yang diterangkan di sini menilai cara bahan bertindak balas apabila terdedah kepada nyalaan dalam arah menegak. Ia digunakan khusus untuk media penapis, yang biasanya diperbuat daripada bahan sintetik atau berasaskan gentian kaca dan biasanya digunakan dalam persekitaran yang memerlukan komponen tahan api.

Komponen penting kaedah yang diterangkan dalam piawaian ini ialah:

• Penyediaan sampel ujian: Sampel biasanya dipotong menjadi jalur dimensi tertentu (cth., 20 mm lebar dengan 160 mm panjang). Bahan mesti dikondisikan pada suhu dan kelembapan tertentu sebelum ujian.
• Ujian nyalaan jalur menegak: Nyalaan (biasanya daripada penunu gas standard) digunakan pada tepi bawah jalur ujian yang dipasang secara menegak. Nyalaan digunakan untuk masa tertentu (cth., 15 saat) dan kemudian dikeluarkan.
• Kriteria penilaian:
  • Masa selepas nyalaan: Masa di mana bahan terus terbakar selepas nyalaan dikeluarkan.
  • Masa selepas pijar: Masa semasa bahan bercahaya tanpa nyalaan terbuka.
  • Panjang bahan yang musnah atau hangus.
  • Sama ada zarah mudah terbakar jatuh dan menyalakan pad kapas yang diletakkan di bawah sampel.

Bahan yang diuji mengikut piawaian DIN 53438-2 biasanya dibahagikan kepada tiga kategori:

• F1: Tidak mudah terbakar atau kalis api: Sangat selamat, pemadam sendiri.
• F2: Sederhana mudah terbakar: Terbakar dengan kelajuan dan intensiti sederhana.
• F3: Mudah terbakar: Terus terbakar walaupun selepas api dipadamkan, kurang sesuai untuk aplikasi kritikal keselamatan.

Klasifikasi ini membantu pengilang dan jurutera keselamatan memilih bahan yang sesuai berdasarkan keperluan ketahanan api.

Piawaian DIN 53438-2 digunakan terutamanya dalam bidang berikut:

• Penapis HVAC: Memastikan penapis yang digunakan dalam bangunan atau kenderaan tidak menyumbang kepada penyebaran kebakaran.
• Penapisan bilik bersih: Penting dalam industri farmaseutikal dan elektronik, di mana ketulenan udara dan keselamatan kebakaran adalah kritikal.
• Pengudaraan industri: Kilang dan kilang pemprosesan menggunakan penapis yang diperakui untuk memenuhi keperluan keselamatan pekerjaan.

Dalam persekitaran kritikal keselamatan seperti kemudahan industri, sistem HVAC dan bilik bersih, ketahanan api bahan yang digunakan dalam penapisan udara dan pengudaraan adalah kritikal.

Piawaian DIN 53438-3 adalah untuk menguji kelakuan kebakaran bahan dalam persekitaran makmal terkawal. Ia amat penting dalam industri yang menggunakan bahan berliang atau berserabut seperti bahan penapis, tekstil dan penebat buih.

DIN 53438-3 memfokuskan pada ujian perambatan nyalaan untuk spesimen yang dipasang secara menegak. Ciri-ciri utamanya ialah:

• Kaedah ujian nyalaan menegak: Piawaian ini menggariskan prosedur di mana sampel bahan dipasang secara menegak dan terdedah kepada nyalaan standard yang kecil. Objektifnya adalah untuk memerhati:
  • Tingkah laku penyalaan
  • Penyebaran api
  • Masa pemadaman sendiri
  • Tahap kerosakan (panjang hangus)
• Pengelasan ujian: Berdasarkan keputusan ujian, bahan dikelaskan mengikut kemudahbakarannya. Kategori ini ialah:
  • F1: Tidak mudah terbakar atau padam sendiri dengan kerosakan yang minimum.
  • F2: Penyebaran api terhad dengan pemadaman sendiri separa.
  • F3: Bahan mudah terbakar dengan penyebaran api yang ketara.

Klasifikasi ini membantu pengeluar memilih bahan yang sesuai berdasarkan keperluan keselamatan kebakaran aplikasi.

Piawaian DIN 53438-3 digunakan secara meluas dalam bidang berikut:

• Penapis media dalam sistem HVAC
• Fabrik bukan tenunan yang digunakan dalam bilik bersih atau industri farmaseutikal
• Bahan penebat haba

Organisasi kami, yang telah beroperasi selama bertahun-tahun dan mengikuti perkembangan global dalam sains dan teknologi dengan teliti, menjalankan ujian, pengukuran dan analisis dalam pelbagai bidang untuk perniagaan merentas semua sektor dengan pasukan mahir dan infrastruktur yang luas. Dalam konteks ini, kami juga menyediakan perkhidmatan ujian mengikut piawaian DIN 53438 "Pengujian bahan mudah terbakar - Tindak balas terhadap penyalaan dengan nyalaan kecil".