Tindak balas ISO 5660 terhadap Ujian Kebakaran - Pelepasan Haba, Pengeluaran Asap dan Kadar Kehilangan Jisim

Piawaian "ISO 5660 Reaction to fire test - Heat release, smoke production and mass loss rate" yang diterbitkan oleh International Organization for Standardization (ISO) terdiri daripada beberapa subseksyen yang diterbitkan di bawah tajuk yang sama. Iaitu,

• Piawaian "ISO 5660-1 Bahagian 1: Kadar pelepasan haba (kaedah kalorimeter kon) dan kadar pengeluaran asap (ukuran dinamik)" menerangkan kaedah untuk menilai kadar pelepasan haba dan kadar pengeluaran asap dinamik sampel yang terdedah dalam kedudukan mendatar kepada tahap sinaran terkawal dengan penyalaan luaran. Kadar pelepasan haba ditentukan dengan mengukur penggunaan oksigen yang diperoleh daripada kepekatan oksigen dan kadar aliran dalam aliran produk pembakaran. Masa penyalaan (nyalaan berterusan) juga diukur dalam ujian ini. Kadar pengeluaran asap dinamik dikira daripada mengukur pengecilan pancaran cahaya laser oleh aliran produk pembakaran. Pemadaman asap direkodkan sepanjang ujian, tidak kira sama ada sampel dinyalakan.

Kaedah ujian secara amnya berdasarkan pemerhatian bahawa haba pembakaran bersih adalah berkadar terus dengan jumlah oksigen yang diperlukan untuk pembakaran. Hubungannya ialah kira-kira 13,1 x 10³ ^kJ haba dibebaskan bagi setiap kilogram oksigen yang digunakan. Sampel dalam ujian dibakar di bawah keadaan udara ambien semasa terdedah kepada julat penyinaran luaran yang telah ditentukan iaitu 0 kW m⁻² ^hingga 75 kW ^m⁻² , dan kepekatan oksigen serta kadar aliran gas ekzos diukur. Kaedah ujian ini digunakan untuk menilai sumbangan yang boleh dibuat oleh produk yang diuji kepada kadar pembebasan haba semasa terdedah kepada api. Sifat-sifat ini ditentukan pada sampel kecil yang mewakili.

Prinsip pengukuran asap secara amnya berdasarkan pemerhatian bahawa keamatan cahaya yang dipancarkan melalui isipadu produk pembakaran adalah fungsi yang berkurangan secara eksponen dengan jarak. Ini biasanya dirujuk sebagai hukum Bouguer. Sampel dalam ujian dibakar di bawah keadaan udara ambien sambil terdedah kepada julat penyinaran luaran yang telah ditentukan iaitu 0 kW m⁻² ^hingga 75 kW m⁻² ^, dan pengukuran penggelapan asap, kadar aliran gas ekzos dan kadar kehilangan jisim sampel diambil. Penggelapan asap diukur sebagai sebahagian kecil daripada keamatan cahaya laser yang dipancarkan melalui asap dalam saluran ekzos. Pecahan ini digunakan untuk mengira pekali redaman mengikut hukum Bouguer.

Keputusan ujian dilaporkan dari segi pengeluaran asap dan kadar pengeluaran asap, kedua-duanya dinormalkan kepada kawasan permukaan sampel yang terdedah. Kadar pengeluaran asap dikira sebagai hasil daripada pekali kepupusan dan kadar aliran isipadu asap dalam saluran ekzos. Pengeluaran asap dikira dengan menyepadukan secara berangka kadar pengeluaran asap sepanjang selang masa yang dipertimbangkan. Pembolehubah yang dilaporkan dinormalisasikan kawasan kerana pengeluaran asap adalah berkadar dengan kawasan. Kaedah ujian digunakan untuk menilai sumbangan produk yang diuji kepada kadar penyebaran asap dan jumlah asap yang dihasilkan semasa kebakaran yang mempunyai pengudaraan yang baik. Sifat ini sekali lagi ditentukan pada sampel yang kecil dan mewakili.

• Piawaian "ISO 5660-2 Bahagian 2: Kadar pengeluaran asap (ukuran dinamik)" menentukan kaedah berskala kecil untuk menilai kadar pengeluaran asap dinamik bagi sampel rata yang tertakluk kepada tahap pemanasan sinaran terkawal di bawah keadaan pengudaraan yang baik, dengan atau tanpa penyala luaran. Kadar pengeluaran asap dikira daripada mengukur pengecilan pancaran cahaya laser oleh aliran produk pembakaran. Kekaburan asap direkodkan sepanjang ujian, tidak kira sama ada sampel itu menyala atau tidak. Sistem pengukuran yang ditetapkan oleh piawaian ini adalah lanjutan daripada instrumen yang diterangkan dalam ISO 5660-1. Oleh itu, piawaian ini digunakan bersama dengan ISO 5660-1.

Kaedah ujian ini adalah berdasarkan pemerhatian bahawa keamatan cahaya yang melalui isipadu produk pembakaran adalah fungsi jarak yang berkurangan secara eksponen. Ini sering dirujuk sebagai undang-undang Bouguer. Sampel dalam ujian terdedah kepada julat penyinaran luaran yang telah ditetapkan semasa dibakar di bawah keadaan udara ambien, dan kekaburan asap, kadar aliran gas ekzos, dan kadar kehilangan jisim sampel diukur. Kekaburan asap diukur sebagai pecahan keamatan cahaya laser yang melalui asap dalam saluran ekzos. Pecahan ini digunakan untuk mengira pekali kepupusan mengikut hukum Bouguer.

Keputusan ujian dilaporkan dari segi pengeluaran asap dan kadar pengeluaran asap, kedua-duanya dinormalkan kepada kawasan permukaan sampel yang terdedah. Kadar pengeluaran asap dikira sebagai hasil daripada pekali kepupusan dan kadar aliran isipadu asap dalam saluran ekzos. Pengeluaran asap dikira dengan penyepaduan berangka kadar pengeluaran asap sepanjang selang masa yang dipertimbangkan. Pembolehubah yang dilaporkan dinormalisasikan kawasan kerana pengeluaran asap adalah berkadar dengan kawasan. Kaedah ujian digunakan untuk menilai sumbangan produk yang diuji kepada kadar penyebaran asap dan jumlah asap yang dihasilkan semasa penyertaan dalam kebakaran yang mempunyai pengudaraan yang baik. Sifat ini ditentukan pada sampel yang kecil dan mewakili.

• Piawaian "ISO 5660-3 Bahagian 3: Panduan Pengukuran" mengkaji had kalorimeter kon yang kini digunakan untuk membina produk dan mencadangkan cara untuk mengatasi sebahagian daripada ini untuk jenis produk lain dan kawasan aplikasi lain. Piawaian ini menyusun pengetahuan daripada pengalaman luas dengan instrumen ke dalam satu set garis panduan yang akan membantu menyeragamkan penggunaan kalorimeter kon dalam konteks yang lebih luas ini.

Piawaian ini menyediakan panduan khusus tentang aspek penyediaan sampel dan kelakuan sampel yang terdedah kepada haba sinaran, seperti lebur, hancur dan bengkak. Ia membincangkan kepentingan ketebalan sampel dan penggunaan substrat, dan kaedah penetapan substrat. Ia juga memberikan nasihat tentang pendekatan untuk menguji pelbagai produk bukan standard. Ia juga menyediakan cadangan tentang teknik penentukuran instrumen, pemilihan tahap fluks haba yang sesuai, dan protokol penembakan. Sebagai tambahan kepada panduan untuk pengendali, piawaian ini juga termasuk cadangan untuk membentangkan keputusan ujian.

• ISO 5660-4 Bahagian 4: Pengukuran tahap pelepasan haba yang rendah menerangkan kaedah untuk menilai bahan dan produk yang menghasilkan tahap pelepasan haba yang rendah apabila terdedah kepada tahap penyinaran tinggi tipikal kebakaran yang dibangunkan sepenuhnya. Ia berbeza daripada ISO 5660-1 dengan menyatakan elemen seperti saiz sampel khusus, pemegang sampel, orientasi sampel, kadar aliran isipadu dan tahap sinaran di mana ujian dijalankan. Kaedah ujian yang diterangkan dalam piawai ini bertujuan untuk digunakan pada produk dan bahan yang mengandungi hanya sejumlah kecil unsur mudah terbakar, contohnya, sampel ujian yang memberikan jumlah pelepasan haba 0,75 MJ/m2 hingga 15 MJ/m2. Kaedah ujian untuk sampel yang memberikan jumlah pelepasan haba yang sederhana hingga tinggi disertakan dalam ISO 5660-1. Maklumat yang diperoleh daripada kaedah ujian ini dalam piawaian ini juga boleh digunakan untuk tujuan kejuruteraan keselamatan kebakaran. Seperti dalam ISO 5660-1, kadar pembebasan haba tidak diukur secara langsung dan dalam istilah mutlak, tetapi dikira secara teori menggunakan pemalar hasil eksperimen berkadar yang mengaitkan haba yang dibebaskan dengan penggunaan oksigen yang diukur.

Pengukuran kadar pelepasan haba dan jumlah pelepasan haba digunakan untuk mengukur keupayaan sampel ujian untuk menyala dan menyumbang haba kepada api. Ia secara amnya berdasarkan pemerhatian bahawa haba bersih pembakaran bahan secara langsung berkaitan dengan jumlah oksigen yang diperlukan untuk membakarnya. Hubungan ini adalah lebih kurang 13,1 x 103 kJ haba yang dibebaskan bagi setiap 1,0 kg oksigen yang digunakan. Secara pilihan, pengukuran tambahan karbon dioksida dan karbon monoksida boleh dibuat dan digunakan dalam pengiraan pelepasan haba.

• Piawaian "ISO 5660-5 Bahagian 5: Kadar pelepasan haba (kaedah kalorimeter kon) dan kadar pengeluaran asap (ukuran dinamik) dalam atmosfera oksigen berkurangan" menerangkan radas dan prosedur yang digunakan untuk mengukur tingkah laku tindak balas kebakaran di bawah atmosfera oksigen berkurangan. Pengukuran berterusan dibuat untuk mengira kadar pelepasan haba, kadar pengeluaran asap dan gas tertentu, dan kadar kehilangan jisim. Pengukuran masa penyalaan juga dibuat untuk mendapatkan tingkah laku penyalaan. Parameter pirolisis sampel yang terdedah kepada tahap sinaran terkawal dan tahap bekalan oksigen terkawal juga boleh ditentukan.

Suasana oksigen berkurangan yang berbeza dalam persekitaran ujian dicapai dengan mengawal kepekatan isipadu oksigen gas masuk yang disalurkan ke ruang (vitiation) atau jumlah isipadu atmosfera yang disuap ke ruang (pengudaraan). Kepekatan isipadu oksigen berjulat di bawah 20,95 peratus oksigen boleh diperiksa. Instrumen ini tidak direka untuk mengawal keadaan oksigen yang diperkaya melebihi 20,95 peratus kepekatan oksigen atmosfera. Sistem pengukuran yang ditetapkan dalam piawaian ini adalah berdasarkan radas kalorimeter kon yang diterangkan dalam ISO 5660-1. Oleh itu, dokumen ini bertujuan untuk digunakan bersama dengan ISO 5660-1.

Organisasi kami, yang telah menyokong perniagaan merentas semua sektor selama bertahun-tahun melalui pelbagai aktiviti ujian, pengukuran, analisis dan penilaian, mempunyai pasukan pekerja yang kukuh yang mengikuti perkembangan global dalam sains dan teknologi dan sentiasa meningkatkan diri mereka. Dalam konteks ini, kami juga menyediakan perkhidmatan ujian mengikut piawaian "Ujian tindak balas terhadap kebakaran - Pembebasan haba, pengeluaran asap dan kadar kehilangan jisim" ISO 5660.