Kod FTP IMO 2010 Bahagian 9 - Ujian Kebakaran untuk Komponen Galas

Standard "Kod FTP IMO 2010 Bahagian 9 - Ujian kebakaran untuk komponen peralatan tempat tidur" yang diterbitkan oleh Pertubuhan Maritim Antarabangsa (IMO) menerangkan ujian rokok yang membara dan ujian nyalaan propana untuk komponen peralatan tempat tidur seperti selimut, bantal, selimut/tilam dan tilam. Apa yang diharapkan daripada ujian ini ialah tiada penyalaan yang progresif atau penyalaan yang menyala berlaku.

Jika komponen galas mempunyai sifat rintangan terhadap penyalaan dan penyebaran api, komponen tersebut mesti mematuhi piawaian ini.

Elemen tempat tidur diuji dan dinilai mengikut prosedur ujian kebakaran yang dinyatakan dalam lampiran piawaian ini.

Komponen galas dikelaskan sebagai tidak mudah terbakar jika ia tidak mempamerkan kebakaran progresif atau nyala seperti yang dinyatakan dalam lampiran piawai ini.

Kaedah ujian yang diterangkan dalam piawaian ini berkaitan dengan gambaran ringkas aspek khusus situasi kebakaran yang berpotensi yang dicirikan oleh rokok yang membara dan pendedahan nyalaan setara padanan kepada produk. Ujian sahaja tidak boleh memberikan panduan langsung tentang tingkah laku atau keselamatan dalam jenis kemalangan lain, seperti pendedahan kepada sumber nyalaan yang lebih besar. Walau bagaimanapun, jenis ujian ini boleh digunakan untuk membuat perbandingan atau untuk mewujudkan kehadiran ciri tertentu yang difikirkan mempunyai kesan ke atas prestasi kebakaran secara umum. Tiada kepentingan lain harus dilampirkan pada prestasi pada ujian ini.

Untuk memastikan langkah berjaga-jaga yang sewajarnya boleh diambil untuk melindungi kesihatan, perhatian semua yang terlibat dalam ujian kebakaran tertarik kepada fakta bahawa gas toksik atau berbahaya boleh dilepaskan semasa pembakaran sampel ujian.

Kaedah ujian ini termasuk prosedur untuk menentukan kemudahbakaran komponen galas yang kecil dan sumber nyalaan nyalaan.

Kaedah ini direka bentuk untuk menguji komponen peralatan tempat tidur seperti selimut, selimut, cadar, bantal dan tilam, termasuk peralatan tempat tidur nipis dan ringan yang digunakan di atas peralatan tempat tidur lain. Tirai katil, baling dan selimut disertakan dalam komponen katil. Walau bagaimanapun, cadar, sarung bantal, spring bed, skirt (debu ruffle) dan cadar tidak dianggap sebagai komponen peralatan tempat tidur.

Untuk tujuan piawaian ini, takrifan berikut digunakan:

• Tilam ialah produk yang terdiri daripada bahan fleksibel (contohnya, busa poliuretana atau isian gentian ringan) atau bahan pengisi bersama spring keluli (tilam spring) dan dibalut dengan penutup.
• Duvet dan bantal adalah produk yang terdiri daripada bahan pengisi (bulu atau gentian tekstil) yang dibalut dengan kain tekstil.
• Felt ialah fabrik yang menyelubungi bahan fleksibel di dalam katil.
• Kemudahbakaran ialah ukuran mudahnya bahan atau produk boleh dinyalakan sehingga terbakar atau membara secara beransur-ansur.
• Sumber pencucuhan ialah sumber tenaga yang digunakan untuk menyalakan bahan atau produk yang mudah terbakar.
• Kemudahbakaran ialah pendedahan kepada pembakaran gas, biasanya dengan pancaran cahaya.
• Membara adalah tindak balas eksotermik yang berlaku dalam bahan tanpa penyalaan, dengan atau tanpa pancaran cahaya.
• Lecuran progresif ialah lecuran yang berterusan selepas punca penyalaan dipadamkan atau dikeluarkan.

Sampel mestilah mewakili keseluruhan produk yang akan diuji. Jika boleh, sampel hendaklah diambil sedemikian rupa sehingga pencucuhan juga boleh dimulakan di sepanjang jahitan dan persimpangan mereka. Bahagian atas terdedah. Jika terdapat sebarang keraguan tentang bahagian mana yang berada di bahagian atas, ujian harus dilakukan pada kedua-dua belah pihak. Empat sampel tambahan kemudiannya diperlukan.

Dari segi galas, bahan yang mencukupi perlu disediakan untuk membuat empat sampel sekurang-kurangnya 450 mm x 350 mm pada ketebalan nominal penuh. Penutup mesti mengelilingi tilam sepenuhnya tanpa kedutan dan diikat di bawahnya (cth. dengan pin keluli). Untuk ujian tilam dengan penutup boleh tanggal, bahan yang mencukupi mesti ada untuk membuat sekurang-kurangnya lapan sampel 450 mm x 350 mm pada ketebalan nominal penuh, empat dengan penutup tilam dan empat tanpa penutup tilam.

Dari segi bantal, akan ada empat sampel saiz penuh disediakan.

Ujian dilakukan dengan meletakkan sampel dalam kedudukan mendatar dalam persediaan ujian. Sumber pencucuhan diletakkan di atas sampel. Sumber pencucuhan yang membara dan menyala digunakan untuk menentukan kemudahbakaran. Penebat yang membara pada pad bulu kapas di atas rokok yang membara digunakan sebagai sumber penyalaan yang membara untuk mensimulasikan kemungkinan bahan yang membara yang digunakan dalam peralatan tempat tidur. Sumber nyalaan nyalaan adalah nyalaan propana kecil. Penyalaan secara beransur-ansur atau nyala api sampel diperhatikan.

Ujian dilakukan di dalam rumah, dalam persekitaran yang pada asasnya bebas daripada draf. Suhu bilik hendaklah 20 darjah tambah/tolak 5 darjah dan kelembapan relatif hendaklah 20-70 peratus. Sampel tilam diletakkan terus di atas pelantar ujian. Sampel selimut, bantal, selimut atau tilam nipis dan ringan diletakkan di atas bulu mineral yang diletakkan di atas radas ujian. Sumber pencucuhan diletakkan di atas sampel. Masa diukur dari saat sumber pencucuhan diletakkan dalam sampel. Tempoh ujian ialah 1 jam dari saat sumber pencucuhan diletakkan pada sampel.

Di antara pelbagai ujian, pengukuran, analisis dan kajian penilaian yang disediakan untuk perniagaan dalam pelbagai sektor, organisasi kami juga menyediakan perkhidmatan ujian yang ditakrifkan dalam piawaian "Kod FTP IMO 2010 Bab 9 - Ujian kebakaran untuk komponen peralatan tempat tidur", dengan kakitangannya yang terlatih dan pakar. dan peralatan teknologi canggih.