ASTM D1230-17 Standardowa metoda badania palności tekstyliów odzieżowych

ASTM D1230-17 Standardowa metoda badania palności tekstyliów odzieżowych

Opracowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) norma ASTM D1230-17 obejmuje metodę testową służącą do oceny palności materiałów tekstylnych w odzieży innej niż piżamy dziecięce lub odzież ochronna. Za pomocą tej metody badawczej reakcja materiałów, produktów lub zespołów na ciepło i płomień jest określana w kontrolowanych warunkach. Jednak sama ta norma nie obejmuje wszystkich czynników niezbędnych do oceny ryzyka materiałów, produktów lub zespołów w warunkach zagrożenia pożarowego lub rzeczywistych warunków pożarowych.

ASTM D1230-17 Standardowa metoda badania palności tekstyliów odzieżowych

Niniejsza metoda badawcza nie jest taka sama, jak wytyczne odniesienia CFR Part 1610 opracowane przez Amerykańską Komisję ds. Bezpieczeństwa Produktów Konsumenckich (US CPCS) dotyczące palności tekstyliów odzieżowych. Musi jednak spełniać kryteria zawarte w tych wytycznych. Niemniej jednak, ze względu na brak korelacji wyników badań z rzeczywistymi parametrami, norma ASTM D1230-17 nie jest zalecana do badań odbiorczych przesyłek komercyjnych. Chociaż metoda badawcza przedstawiona w niniejszej normie nie jest zalecana do badań odbiorczych, jest ona uważana za przydatną do badania materiałów tekstylnych, które nie podlegają ogólnym regulacjom.

Jeżeli do testowania przesyłek handlowych zastosowano metodę testową ASTM D1230 i istnieje różnica zdań wynikająca z różnic w raportowanych wynikach testów, należy przeprowadzić testy porównawcze między laboratoriami w celu ustalenia, czy istnieje błąd statystyczny. W przypadku stwierdzenia odchylenia między średnimi wynikami z dwóch laboratoriów należy znaleźć i skorygować przyczynę.

Wszystkie tkaniny wykonane z celulozy, a także większość tkanin wykonanych z innych włókien naturalnych lub sztucznych są łatwopalne. Niektóre łatwopalne tkaniny stosowane na odzież są potencjalnie niebezpieczne dla użytkownika ze względu na takie czynniki, jak łatwopalność, czas propagacji płomienia, ilość wydzielanego ciepła i konstrukcja odzieży. Metoda testowa ASTM D1230 mierzy dwa czynniki: łatwość zapłonu i czas propagacji płomienia.

Wykończenia i modyfikacje powierzchni tkaniny mają duży wpływ na palność. Dlatego tkaniny są testowane po praniu chemicznym, a następnie praniu.

Nasza organizacja świadczy również standardowe usługi testowania palności tekstyliów odzieżowych w zakresie normy ASTM D1230-17, z wyszkolonym i wykwalifikowanym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia przedsiębiorstwom w różnych sektory.

WhatsApp