
Norma „ISO 12625-17 Wyroby z papieru chusteczkowego i jedwabiu – Część 17: Oznaczanie rozpadu w wodzie” opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) opisuje metodę badania stosowaną do oceny rozpadu papieru chusteczkowego i wyrobów z papieru chusteczkowego poddawanych mechanicznemu mieszaniu w wodzie.

Dla celów niniejszej normy rozpad oznacza proces charakteryzujący się rozpadem materiału na małe fragmenty w wodzie w określonych warunkach.
Podczas przeprowadzania testu próbkę chusteczki higienicznej lub innego produktu chusteczkowego umieszcza się w zlewce i wytrząsa w wodzie za pomocą śmigła obracającego się ze stałą prędkością przez okres 30 sekund, 2 minut i 10 minut. Po wstrząśnięciu zawartość zlewki przelewa się do specjalnego sita. Jeśli na sicie pozostaną resztki, zbiera się je i analizuje wagowo, aby określić stopień rozpadu po każdym wstrząśnięciu. Dane dotyczące precyzji zamieszczono w załączniku D do normy. W testach tych stosowana jest woda dejonizowana o temperaturze 14487 stopni plus/minus 23 stopnia, zgodnie z normą ISO 0,5. Przewodność właściwa tej wody w temperaturze 25 stopni wynosi maksymalnie 0,25 mS/m.
Głównym sprzętem używanym w tych testach jest:
Przed przygotowaniem próbek do badań należy przeprowadzić kondycjonowanie zgodnie z normą ISO 187.
Przygotowując próbki do badań, jeżeli badania mają na celu ocenę partii, próbkę należy wybrać zgodnie z normą ISO 186. Jeżeli badanie przeprowadzane jest na innym rodzaju próbki, konieczne jest upewnienie się, że pobrane próbki są reprezentatywne dla danej próbki. Każda próbka musi być wolna od wad, które nie są typowe dla danego produktu chusteczkowego. W przypadku przetworzonych wielowarstwowych produktów chusteczkowych badania należy przeprowadzać na produkcie w stanie takim, w jakim został dostarczony, bez rozdzielania warstw. Papier chusteczkowy, który nie został przetworzony na gotowe produkty, należy testować jako pojedynczą warstwę, chyba że strony uzgodniły inaczej.
W procesie przyspieszonego starzenia wytrzymałość papieru chusteczkowego na mokro jest często zwiększana poprzez dodanie środka zwiększającego wytrzymałość na mokro. Przyspieszone starzenie cieplne, zwane również utwardzaniem, jest często stosowane w celu uzyskania maksymalnej wytrzymałości na mokro, jaką chusteczka lub produkt chusteczkowy osiągnie po pewnym okresie naturalnego starzenia w warunkach otoczenia. Może to trwać od kilku dni do kilku tygodni, w zależności od zastosowanego środka zwiększającego wytrzymałość na mokro. Przyspieszone starzenie nie jest wymogiem niniejszej normy, lecz dozwoloną opcją. Decyzję o zastosowaniu przyspieszonego starzenia podejmuje użytkownik niniejszej normy na podstawie informacji o próbce tkanki lub produktu tkankowego poddawanego badaniu.
W procesie formowania i formowania próbek do badań próbki są cięte w kierunku poprzecznym, a uzyskane próbki do badań mają masę 1,0 g plus/minus 0,1 g. Jeżeli próbka ma postać ciągłego arkusza, odcina się z niego ciągły odcinek materiału w kierunku poprzecznym, aby uzyskać wymaganą masę. Jeżeli próbka składa się z oddzielnych jednostek, takich jak tkanka w pudełku, pobiera się odpowiednią jednostkę i, jeśli to konieczne, przecina się poprzecznie część jednostki, aby uzyskać wymaganą masę. Jeżeli próbka testowa jest większa niż 12 cm w dowolnym kierunku (w kierunku maszynowym lub poprzecznym), należy ją złożyć na pół, aż jej rozmiar w dowolnym kierunku wyniesie 12 cm lub mniej. Wykonano minimalną liczbę zagięć wymaganą do uzyskania wymiarów 12 cm lub mniejszych. Przygotowano dziewięć próbek testowych. Ponadto, aby określić zawartość suchej masy, wymagana jest próbka o masie co najmniej 4 g.
Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych świadczonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi testowe zgodne z normą „ISO 12625-17 Wyroby z papieru chusteczkowego i jedwabiu – Część 17: Oznaczanie rozpadu w wodzie”.
