NOM-225-SCFI Bezpieczeństwo urządzeń gospodarstwa domowego - Naczynia z powłoką zapobiegającą przywieraniu do gotowania - Specyfikacje i metody testowania

Norma „NOM-225-SCFI Bezpieczeństwo urządzeń gospodarstwa domowego – Naczynia kuchenne z powłoką zapobiegającą przywieraniu – Wymagania i metody badań”, opublikowana zgodnie z Oficjalną Normą Meksykańską (NOM), opisuje minimalne wymagania bezpieczeństwa i metody badań dla naczyń kuchennych z powłoką zapobiegającą przywieraniu mających bezpośredni kontakt z żywnością oraz naczyń kuchennych używanych do przygotowywania żywności (gotowania, smażenia i podgrzewania) sprzedawanych w Stanach Zjednoczonych Meksyku, z uwzględnieniem bezpieczeństwa konsumentów. Tego rodzaju pojemniki mogą być wykonane z następujących materiałów bazowych (podłoży): aluminium, stal, stal nierdzewna, żelazo, ceramika, szkło oraz wszelkie materiały pochodne.

Akcesoria z powłoką zapobiegającą przywieraniu, których główną funkcją nie jest gotowanie, smażenie lub podgrzewanie, nie są objęte zakresem niniejszej normy.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Naczynia kuchenne to urządzenia służące do przygotowywania potraw, w których źródłem ciepła jest przewodzenie, konwekcja lub promieniowanie.
• Naczynia do gotowania lub ogrzewania to obszary wykorzystywane w przygotowywaniu potraw, w których ciepło przekazywane jest bezpośrednio do źródła poprzez kontakt (przewodzenie).
• Frytownice to urządzenia służące do przygotowywania potraw w olejach lub tłuszczach jadalnych, przenoszące ciepło do źródła poprzez bezpośredni kontakt (przewodzenie).
• Akcesoria powlekane to sprzęt taki jak łopatki, szpatułki, chochle i podobny sprzęt, który ma powłokę zapobiegającą przywieraniu i jest niezbędny do wykonywania funkcji uzupełniających, takich jak mieszanie i rozdzielanie podczas gotowania.
• Mango to element przymocowany do korpusu narzędzia lub od niego odłączony, wystający ukośnie na zewnątrz od krawędzi lub ściany w narzędziach okrągłych. Celem jest ułatwienie transportu i obsługi narzędzia podczas normalnego użytkowania.
• Podłoże jest materiałem bazowym korpusu pojemnika, w którym wytwarzane są produkty przeznaczone do gotowania, podgrzewania lub smażenia. Może to być dowolny materiał z powłoką zapobiegającą przywieraniu, taki jak aluminium, stal, stal nierdzewna, żelazo, ceramika, szkło i ich pochodne, a jego produkcja musi być wykonana w sposób, który nie zanieczyszcza ani nie barwi żywności.
• Powłoka nieprzywierająca to powłoka nakładana na materiał bazowy w celu ułatwienia wyjmowania i czyszczenia przygotowanych na niej potraw.
• Pojemność nominalna to pojemność obliczona na podstawie objętościowej pojemności projektowej zadeklarowanej przez producenta.
• Średnica nominalna to równa odległość zadeklarowana przez producenta zgodnie z wymiarami projektowymi.
• Pojemność rzeczywista to pojemność, jaką uzyskuje się po napełnieniu pojemnika wodą po brzegi.
• Rzeczywista średnica to średnica uzyskana na podstawie pomiarów.
• Spójność to siła przylegania powłoki nieprzywierającej do materiału bazowego.
• Nieprzywieralność to właściwość materiału, która pozwala na łatwe wyjmowanie żywności z pojemnika.
• Zużycie jest to utrata powłoki spowodowana użytkowaniem i czyszczeniem.
• Palność to zdolność substancji do łatwego zapłonu, a tym samym wytwarzania płomieni.
• Materiał samogasnący to taki, którego spalanie ustaje po oddzieleniu go od płomienia lub zewnętrznego źródła ciepła.

Naczynia kuchenne z powłoką zapobiegającą przywieraniu, używane w kuchni, klasyfikuje się w następujący sposób, w zależności od rodzaju naczyń kuchennych:

• Patelnie (głębokość minimalna 3 cm, głębokość maksymalna 10 cm)
• Inne pojemniki (głębokość mniejsza niż 3 cm, głębokość większa niż 10 cm)

Naczynia kuchenne z powłoką zapobiegającą przywieraniu objęte niniejszą normą mogą być produkowane z różnych materiałów bazowych (podłoży):

• Wszelkie materiały z powłokami zapobiegającymi przywieraniu, takie jak aluminium, stal, stal nierdzewna, żelazo, ceramika, szkło i ich pochodne, muszą być produkowane w sposób, który nie zanieczyszcza ani nie barwi żywności.
• Zezwolenie jest udzielane, jeżeli stal ma powłokę porcelanową lub równoważną zgodną ze specyfikacjami opisanymi w niniejszej normie.
• Jako podłoża nie należy stosować blachy białej, blachy ocynkowanej, blachy stalowej pokrytej powłoką aluminiowo-cynkową w 55 procentach lub innych materiałów, które nie są zgodne z końcowym przeznaczeniem pojemników lub mogą stwarzać ryzyko dla użytkowników.
• Dopuszcza się stosowanie blach stalowych pod warunkiem, że wnętrze garnka jest pokryte porcelaną lub podobną powłoką zapobiegającą przywieraniu.

W przypadku naczyń kuchennych z powłoką zapobiegającą przywieraniu producent musi określić nominalną pojemność lub nominalną średnicę naczynia. W przypadku określenia pojemności nominalnej dopuszczalna jest tolerancja minus 5 procent w stosunku do objętości określonej przez producenta, w przypadku określenia średnicy nominalnej dopuszczalna jest tolerancja plus/minus 6 mm w stosunku do objętości określonej przez producenta, pod warunkiem weryfikacji zgodnie z niniejszą normą.

Gałki, uchwyty i rączki muszą być wykonane z materiału odpornego na normalne warunki eksploatacji i muszą być przymocowane do pokrywy korpusu kontenera przy pomocy odpowiednich środków. W przypadku garnków żeliwnych gałki, uchwyty i gałki mogą być integralną częścią korpusu i pokrywy lub mogą być zdejmowane. W przypadku pojemników o pojemności 5 l lub mniejszej, pojemnik musi mieć uchwyt na sobie lub uchwyt i uchwyt po przeciwnej stronie, albo dwa uchwyty. Jeżeli objętość pojemników jest większa niż 5 l, pojemniki powinny być wyposażone w uchwyt i pokrywkę.

Jeżeli materiał uchwytu i rękojeści jest łatwopalny, powinien samoistnie zgasnąć w ciągu maksymalnie 30 sekund.

Jeżeli powłoka i podłoże naczyń kuchennych z powłoką zapobiegającą przywieraniu, które mogą mieć kontakt z żywnością, zawierają ołów, kadm lub oba te pierwiastki, muszą one spełniać następujące parametry:

• Zawartość ołowiu w powłoce i podłożu nie może przekraczać 0,05 procent.
• Zawartość kadmu w powłoce i podłożu nie może przekraczać 0,01 procent.

Należy zbadać zachowanie się powłok zapobiegających przywieraniu na naczyniach kuchennych w przypadku przypalania lub wysychania produktów spożywczych, takich jak mleko gazowane i jaja.

Pojemniki muszą mieć minimalną średnią grubość powłoki zapobiegającej przywieraniu wynoszącą 15 mikrometrów (µm), a odległość między trzema pomiarami od dna pojemnika nie może być mniejsza niż 15 mikrometrów (µm). Niniejsza specyfikacja nie dotyczy wyrobów porcelanowych z powłoką zapobiegającą przywieraniu.

Powłoka zapobiegająca przywieraniu musi mieć zdolność przylegania do powierzchni, a temperatura uchwytów i rękojeści nie powinna przekraczać 55 stopni.

Naczynia kuchenne z powłoką zapobiegającą przywieraniu nie mogą wykazywać utraty powłoki większej niż 35 procent podczas testów przeprowadzanych zgodnie z tą normą.

Grubość materiału bazowego garnków z powłoką zapobiegającą przywieraniu nie powinna być mniejsza od grubości deklarowanej przez producenta. Niniejsza specyfikacja nie dotyczy wyrobów porcelanowych z powłoką zapobiegającą przywieraniu.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowe świadczone są również przedsiębiorstwom zgodnie z normą „NOM-225-SCFI Bezpieczeństwo artykułów gospodarstwa domowego - Naczynia kuchenne z powłoką zapobiegającą przywieraniu - Specyfikacje i metody badań”.