Norma „ISO/TS 16189 Obuwie - Substancje krytyczne potencjalnie obecne w obuwiu i składnikach obuwia - Metoda badania ilościowego oznaczania dimetyloformamidu w materiałach obuwniczych” opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) opisuje metodę oznaczania ilości dimetyloformamidu (DMF) w obuwiu i składnikach obuwia zawierających materiały powlekane poliuretanem (PU). W przemyśle obuwniczym, gdy poliuretan (PU) jest wtryskiwany (formowanie reakcyjne), proces ten nie wymaga stosowania DMF. Możliwe jest zastosowanie DMF do materiałów powlekanych PU.
Zasadniczo próbkę tnie się na małe kawałki i poddaje ekstrakcji metanolem w zamkniętej butelce przez 70 godzinę w łaźni ultradźwiękowej w temperaturze 1 stopni. Następnie próbkę poddaje się analizie przy użyciu chromatografu gazowego z selektywnym detektorem masowym.
Oprócz standardowej aparatury laboratoryjnej oraz bursztynowego szkła laboratoryjnego, w tych badaniach stosuje się następujący sprzęt:
Próbki materiałów powlekanych poliuretanem (PU) tnie się na kawałki o długości krawędzi wynoszącej około 3–5 mm. Można poddać badaniu łącznie maksymalnie trzy próbki o tej samej masie, należące do tej samej klasyfikacji materiałów, biorąc pod uwagę granice wykrywalności i oznaczalności.
Do ekstrakcji odważyć 1,00 g plus/minus 0,10 g próbki w szklanej butelce za pomocą wagi analitycznej, zapisać masę z dokładnością do 1 mg, dodać 1 ml wewnętrznego roztworu standardowego i 9 ml metanolu, a następnie zamknąć butelkę. Próbkę umieszcza się w kąpieli ultradźwiękowej w temperaturze 70 stopni plus/minus 5 stopni przez 60 minut plus/minus 5 minut. Po schłodzeniu do temperatury pokojowej roztwór filtruje się przez filtr membranowy PTFE (teflonowy) (jeśli jest to konieczne). Część ekstraktu przenosi się do fiolki GC-MS i zamyka zatyczką PTFE.
Aby utworzyć krzywą kalibracyjną, należy użyć co najmniej 4 punktów kalibracyjnych. Przykłady roztworów kalibracyjnych podano w tabeli. Przykłady metod instrumentalnych zamieszczono w załączniku do normy (Załącznik A).
Przy ocenie wyników funkcję regresji liniowej ustala się korzystając ze stosunku uzyskanego za pomocą równań podanych w normie.
Metoda ta umożliwia wykrywanie dimetyloformamidu (DMF) w materiałach powlekanych poliuretanem (PU) z granicą oznaczalności 5 mg/kg lub mniejszą.
Krótko mówiąc, głównym zastosowaniem normy ISO/TS 16189 jest określanie szkodliwych substancji w obuwiu. Norma ta pomaga producentom identyfikować i oceniać obecność substancji toksycznych lub objętych ograniczeniami. Na przykład metale ciężkie (takie jak ołów, kadm, chrom VI), barwniki azotowe, formaldehyd, ftalany i wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA). Wspiera działania przemysłu mające na celu eliminację lub redukcję substancji niebezpiecznych oraz poprawę bezpieczeństwa produktów i ich przyjazności dla środowiska.
Standardowa metoda badania ilościowego oznaczania dimetyloformamidu (DMF) w materiałach obuwniczych, zwłaszcza skórach syntetycznych, klejach lub tworzywach sztucznych (np. poliuretanie), zwykle opiera się na chromatografii gazowej (GC) lub chromatografii gazowej połączonej ze spektrometrią mas (GC-MS). Badanie polega na ekstrakcji DMF z materiału przy użyciu odpowiedniego rozpuszczalnika (zwykle metanolu lub wody), a następnie na jego ilościowym oznaczeniu przy użyciu GC lub GC-MS.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „ISO/TS 16189 Obuwie - Substancje krytyczne potencjalnie obecne w obuwiu i częściach obuwia - Metoda badania ilościowego oznaczania dimetyloformamidu w materiałach obuwniczych”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
