EN 1957 Meble – Łóżka i materace – Określanie cech funkcjonalnych i kryteria oceny

Norma europejska „EN 1957 Meble – Łóżka i materace – Metody badań określania cech funkcjonalnych i kryteriów oceny” opisuje metody badań służące do określania trwałości i twardości materacy oraz wszystkich typów w pełni zmontowanych łóżek z materacami (oraz wkładów materacowych, gdy stanowią one jedną całość z materacem). Metody te nie mają zastosowania do łóżek wodnych, materacy pneumatycznych ani łóżeczek dziecięcych.

Niniejsza norma zawiera metodę określania twardości materaca lub łóżka na podstawie subiektywnej oceny poszczególnych osób (Załącznik A). Ocena twardości nie może jednak służyć do określania komfortu ani jakości materaca lub łóżka.

Starzenie się i degradacja spowodowana działaniem powietrza, światła, wilgoci i temperatury nie są objęte zakresem niniejszej normy. Wyniki badań są ważne wyłącznie dla badanego produktu. Jeśli wyniki badań mają być zastosowane do innych podobnych produktów, próbka testowa musi być dla nich reprezentatywna.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Jednostka testowa: Odnosi się do łóżka lub kombinacji łóżko/łóżko.
• Badanie wytrzymałościowe: Metoda badawcza symulująca wielokrotne obciążenie lub ruchy elementów podczas długotrwałego użytkowania i oceniająca wytrzymałość produktu w tych warunkach. Procedura ta ma na celu przede wszystkim ocenę zmian właściwości badanego elementu spowodowanych wielokrotnym obciążeniem.
• Krzywa obciążenia/ugięcia: Krzywe te uzyskuje się poprzez dociskanie płytki obciążeniowej do jednostki testowej i równoczesny pomiar odpowiednich wartości wcięcia i siły.
• Wartość twardości: Jest to wartość określona na podstawie pomiaru obciążenia/ugięcia.
• Ocena twardości: Jest to wyraz subiektywnej oceny dokonywanej przez osoby. Jest ona określana na podstawie wartości twardości w oparciu o wyniki badań eksperymentalnych.
• Utrata wysokości: Zmiana wysokości jednostki testowej spowodowana testem wytrzymałościowym.

Podczas procesu wstępnego kondycjonowania, jednostka testowa powinna być kondycjonowana w standardowych warunkach klimatycznych, tj. w temperaturze 23°C plus/minus 2°C i wilgotności względnej 50% plus/minus 5%, przez co najmniej tydzień bezpośrednio przed testem, o ile producent nie zaleci inaczej. Późniejsze kondycjonowanie również powinno odbywać się w tych warunkach klimatycznych.

Testy powinny być przeprowadzane w warunkach wewnętrznych, ale jeśli temperatura podczas testu wyniesie poza zakres od 15 do 25 stopni, w raporcie z testu należy odnotować temperaturę maksymalną lub minimalną.

Podczas kondycjonowania i transportu łóżka powinny być utrzymywane w poziomie i nieobciążone.

Jeżeli badania nie można przeprowadzić zgodnie ze specyfikacją podaną w niniejszej normie, na przykład jeżeli ze względu na konstrukcję produktu nie można zastosować podkładki obciążającej do przyłożenia siły, badanie należy przeprowadzić zgodnie ze specyfikacją, o ile jest to możliwe.

Kompletne łożyska należy testować w stanie dostawy. Łożyska niezmontowane należy zmontować zgodnie z instrukcją dołączoną do jednostki testowej. Jeśli jednostka testowa może być zmontowana na różne sposoby, do testów należy użyć kombinacji najbardziej niekorzystnej. Elementy złączne rozłączalne należy dokręcić przed testem.

W razie konieczności należy zastosować odpowiednią metodę (np. taśmę klejącą lub kołki), aby uniemożliwić przesuwanie się płytek łożyskowych podczas badania.

Jeżeli twardość stelaża łóżka jest regulowana, zmianę tę należy odnotować w raporcie z testu.

Jeżeli w informacjach producenta podano, że materac ma stronę miękką i twardą, każdą stronę należy przetestować na oddzielnych materacach.

Jeżeli nie określono inaczej, tolerancje określone w normie odnoszą się do sprzętu badawczego.

Wszystkie testy muszą być przeprowadzane na tym samym urządzeniu testowym i w następującej kolejności:

• Kondycjonowanie przez co najmniej tydzień
• Wstępne przygotowanie wytrzymałościowe: 100 cykli
• Co najmniej 5 godzin kondycjonowania
• Wysokość jednostki pomiarowej po 100 cyklach i pomiar twardości w ciągu 5 minut od wyjęcia materaca ze standardowego procesu kondycjonowania
• Test trwałości: 29 900 cykli
• Co najmniej 5 godzin kondycjonowania
• Oznaczenie twardości i utraty wysokości po badaniu 100 cykli
• Test krawędzi łóżka:
  • 100-cyklowy test wytrzymałościowy
  • Pomiar wysokości jednostki w 100 cyklach
  • Test wytrzymałości przy łóżku pacjenta: 4900 cykli
  • Pomiar wysokości jednostki i utraty wysokości

W produkcji mebli i bezpieczeństwie konsumentów normy odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu, że przedmioty codziennego użytku, takie jak łóżka i materace, spełniają rygorystyczne kryteria wydajności. Norma EN 1957 określa kompleksowe metody badań do oceny właściwości funkcjonalnych łóżek i materacy. Norma ta jest niezbędna dla producentów, sprzedawców detalicznych i organów regulacyjnych w całej Europie, pomagając zapewnić trwałość, bezpieczeństwo i komfort użytkowania w warunkach domowych.

Norma EN 1957 określa znormalizowane metody badań laboratoryjnych służące do oceny trwałości, twardości i ogólnej sprawności w pełni zmontowanych łóżek domowych (w tym stelaży i materacy) oraz materacy wolnostojących. Norma ta koncentruje się na aspektach funkcjonalnych, takich jak wytrzymałość mechaniczna, trwałość przy wielokrotnym użytkowaniu i odporność na odkształcenia, ale nie obejmuje produktów specjalistycznych, takich jak łóżka wodne, materace dmuchane czy łóżeczka dziecięce. Norma kładzie nacisk na obiektywne pomiary, aby klasyfikować produkty według ich zdolności do wytrzymywania typowych obciążeń występujących w warunkach domowych, co wspomaga kontrolę jakości i zapewnia bezpieczeństwo konsumentom.

W przeciwieństwie do szerszych norm dotyczących mebli (np. EN 1021 dotyczącej palności), norma EN 1957 koncentruje się na meblach do spania, określając kryteria oceny „zaliczony/niezaliczony”, które stanowią podstawę etykietowania i informacji marketingowych. Norma ta jest zgodna z dyrektywą Unii Europejskiej w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów i zachęca do zharmonizowanego testowania w państwach członkowskich.

Norma EN 1957 określa serię testów mechanicznych przeprowadzanych w kontrolowanych warunkach, zazwyczaj w temperaturze 23°C i przy wilgotności względnej 50%, po tygodniowym kondycjonowaniu. Podstawowe procedury obejmują:

• Badanie twardości: Twardość łożyska mierzy się za pomocą płytki walcowej (o średnicy 355 mm, grubości 50 mm i promieniu kuli 800 mm). Obciążenie o masie 140 kg przykładane jest cyklicznie w celu określenia ugięcia siły karbu, a twardość klasyfikuje się jako miękką, średnią lub twardą.
• Testy trwałości i wytrzymałości: Symulują lata użytkowania poprzez wielokrotne obciążenie podstawy łóżka i materaca (np. 30 000 cykli przy 100 kg). Oceniają trwałe odkształcenia, z uwzględnieniem ograniczeń, takich jak ugięcie nie większe niż 10% w fazie przejściowej.
• Obciążenie statyczne: W celu oceny stabilności i ugięcia oraz upewnienia się, że nie doszło do uszkodzenia konstrukcji, stosuje się obciążenia stałe (do 200 kg).
• Test uderzeniowy: Zrzucane są ciężarki w celu symulacji skoku lub ruchu wsiadania, a następnie sprawdzana jest integralność ramy.

Wyniki są uwzględniane w kryteriach oceny, które klasyfikują produkty (np. klasa 1 dla podstawowego użytkowania, wyższa dla użytkowania premium). Norma ta odwołuje się do narzędzi, takich jak cyfrowe ogniwa wagowe, pod kątem dokładności. Testy te gwarantują, że produkty mogą być używane bez uszczerbku dla bezpieczeństwa przez średnio 5–10 lat.

Norma EN 1957 dotyczy przede wszystkim łóżek i materacy domowych sprzedawanych w krajach Unii Europejskiej, wpływając na wzornictwo w sektorze mieszkaniowym, hotelarskim i opieki zdrowotnej. Producenci stosują ją do celów zgodności z oznakowaniem CE, a sprzedawcy detaliczni wykorzystują wyniki do uzyskania oznakowań ekologicznych, takich jak EU Eco-Label.

Produkty zgodne z normami zmniejszają ryzyko obrażeń spowodowanych zapadnięciem się lub nadmiernym ugięciem, które są przyczyną tysięcy reklamacji każdego roku. Na rynku, który ewoluuje w kierunku materiałów zrównoważonych, norma wspiera innowacje w zakresie przyjaznych dla środowiska pianek i ram. Porównania z normami globalnymi, takimi jak ASTM F1566, wspierają eksport, podkreślając różnice w konstrukcji płyt i procedurach. Krótko mówiąc, norma EN 1957 zwiększa zaufanie konsumentów, minimalizuje zwroty i podnosi standardy branżowe.

Ostatecznie norma EN 1957 pozostaje kluczowym narzędziem gwarantującym, że łóżka i materace spełniają obietnice komfortu i trwałości. Standaryzacja testów wydajności funkcjonalnej chroni użytkowników, a jednocześnie prowadzi producentów do doskonałości. Wraz ze wzrostem znaczenia zdrowego snu, rola normy w promowaniu niezawodnych i bezpiecznych mebli staje się jeszcze silniejsza.

Nasza organizacja, działająca od wielu lat i skrupulatnie śledząca globalny rozwój nauki i technologii, zatrudnia zespół doświadczonych specjalistów i dysponuje szeroką infrastrukturą do przeprowadzania testów, pomiarów i analiz w szerokim zakresie dziedzin dla firm ze wszystkich sektorów. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą EN 1957 Meble – Łóżka i materace – Metody badań do określania właściwości funkcjonalnych i kryteria oceny.