DIN EN 1725 Meble - Łóżka - Wymagania dotyczące bezpieczeństwa, trwałości i wytrzymałości

Norma „DIN EN 1725 Meble – Łóżka – Wymagania dotyczące bezpieczeństwa, trwałości i stabilności”, opracowana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN), określa wymagania dotyczące bezpieczeństwa, wytrzymałości i trwałości wszystkich typów w pełni zmontowanych łóżek używanych przez osoby dorosłe w warunkach domowych i niemieszkalnych, a także wymagania dotyczące elementów składowych, takich jak ramy łóżek, stelaże łóżek, materace i podkładki na materace (gdy stanowią całość z materacem) oraz materace i podkładki na materace dostarczane ze stelażem łóżka.

Testy te obejmują osoby o wadze do 110 kg. Norma ta nie ma zastosowania do łóżek składanych, z wyjątkiem łóżek z funkcją spania. Łóżka piętrowe, łóżka piętrowe, łóżka medyczne, łóżka wodne i łóżka powietrzne, dla których istnieją oddzielne normy, nie są objęte zakresem niniejszej normy.

Norma ta może mieć zastosowanie do dodatkowych wymagań, na przykład w przypadku przedmiotów z dodatkowymi funkcjami, takimi jak schowki, pufy i rozkładane sofy.

Test wytrzymałościowy dotyczy wyłącznie łóżek z napędem elektrycznym.

Norma ta nie obejmuje wymagań dotyczących odporności na starzenie, pogarszanie się jakości, łatwopalności i bezpieczeństwa elektrycznego.

Załączniki do niniejszej normy obejmują metody badań ściskania palców (załącznik A) i uzasadnienie informacyjne (załącznik B).

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Stelaż łóżka bezramowego składa się z pojedynczych listewek, które zazwyczaj są elastycznie połączone ze sobą za pomocą materiału tekstylnego, gumy lub taśmy plastikowej.
• Określenie rama łóżka odnosi się do ramy łóżka składającej się z listew, sprężyn i podobnych części przymocowanych do ramy konstrukcyjnej.
• Materac sprężynowy to tapicerowana rama łóżka składająca się ze sprężyn pokrytych wyściółką, osadzona na sztywnej ramie, przeznaczona do stosowania z ramą łóżka lub wolnostojącym materacem.
• Stelaż łóżka typu divan to tapicerowany stelaż, który nie wymaga żadnej ramy. Może być wykonany ze sprężynową wyściółką lub z pełnym blatem i może zawierać szuflady lub schowki.
• Sofa rozkładana to element siedziska, który dzięki mechanizmowi można przekształcić w łóżko.
• Barierka boczna to podłużny element przymocowany do konstrukcji łóżka, na którym można oprzeć podstawę łóżka.
• Zagłówek to element łóżka, o który można się oprzeć, leżąc w łóżku (np. czytając książkę).
• Podnóżek to element łóżka znajdujący się naprzeciwko wezgłowia.
• Łóżko gościnne to łóżko przeznaczone do okazjonalnego użytku, takie jak łóżko dostawne lub sofa z funkcją spania, które można chować pod głównym łóżkiem, gdy nie jest używane.

W przypadku wszystkich testów wymienionych w niniejszej normie, z wyjątkiem testu na stanowisku badawczym, obowiązują zasady normy „ISO 19833 Meble – Materace – Metody badań w celu określenia stabilności, wytrzymałości i trwałości”. Jeżeli nie zaznaczono inaczej, testy przeprowadzane są zgodnie z normą ISO 19833.

Jeżeli testu nie można wykonać zgodnie ze specyfikacją, przeprowadza się go w sposób możliwie najbardziej zbliżony do określonych wymagań. Wszelkie zmiany metody badania muszą być uzasadnione technicznie i odnotowane w raporcie z badania.

Badania należy wykonywać w kolejności zgodnej z numeracją elementów tabeli w niniejszej normie. Z wyjątkiem badania nr 10 (norma EN 13759) w tej tabeli, wszystkie wymienione badania przeprowadzane są na tej samej próbce.

Jeżeli nie określono inaczej, obowiązują następujące tolerancje:

• Siły: Plus/minus 5 procent siły nominalnej (siły można zastąpić masami, korzystając ze wzoru 10 N = 1 kg)
• Masy: Plus/minus 1 procent masy nominalnej
• Wymiary: Wszystkie wymiary mniejsze niż 200 mm muszą być dokładne z dokładnością plus/minus 1 mm wymiaru nominalnego, pozostałe wymiary muszą być dokładne z dokładnością plus/minus 0,5 procenta
• Kąty: Plus/minus 1 stopień kąta nominalnego

W przeciwieństwie do normy ISO 19833, jako stanowisko testowe dla dorosłych należy używać następującego stanowiska testowego:

• Płyta piankowa o grubości 100 mm, gęstości objętościowej 35 plus/minus 5 kg/m3 i wskaźniku twardości wciskanej 170 plus/minus 40) N
• Łóżko musi mieć wymiary co najmniej 700 mm × 700 mm.

Stanowisko testowe musi mieć pokrywę, która:

• Skład: 100% bawełny
• Masa na jednostkę powierzchni: 120 plus7minus 20 g/m2
• Konstrukcja okładki: ściśle dopasowana, ale bez ograniczeń dla pianki

Ta sama część stanowiska testowego nie powinna być ponownie używana w ciągu 30 minut od zakończenia testu. Jeżeli łożysko jest uszkodzone lub po 30 kompletnych testach łożysk nie można wykazać, że parametry techniczne łożyska są nienaruszone, łożysko należy wymienić.

Do obsługi funkcji łóżek obsługiwanych elektrycznie w czasie pracy wykorzystano manekin testowy przedstawiony na rysunku. Manekin testowy powinien być wykonany z gładkiego i twardego materiału. Poszczególne sekcje powinny być połączone ze sobą za pomocą mechanizmu zawiasowego, który nie będzie utrudniał ruchu poszczególnych sekcji manekina względem siebie. Całkowita masa manekina, wliczając mechanizmy zawiasowe, powinna wynosić 110 kg.

Oprócz licznych testów, pomiarów, analiz i badań oceniających, które nasza organizacja przeprowadziła dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, świadczy ona również usługi testowe określone w normie „DIN EN 1725 Meble - Łóżka - Wymagania bezpieczeństwa, trwałości i wytrzymałości” przy pomocy wykwalifikowanej i doświadczonej kadry oraz zaawansowanego technologicznie sprzętu.