Norma „ASTM F392/F392M-21 Standard Practice for Preparation of Flexible Barrier Materials for Flexural Strength” opublikowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) opisuje procedurę kondycjonowania elastycznych materiałów barierowych w celu określenia ich wytrzymałości na zginanie. Następnie można przeprowadzić testy w celu określenia wpływu elastyczności na właściwości materiału. Tego typu testy wykraczają poza zakres niniejszego wniosku.
Dla celów niniejszej normy otwór szpilkowy oznacza mały otwór o nieokreślonym kształcie i rozmiarze, który przechodzi całkowicie przez wszystkie warstwy elastycznego materiału. Użycie terminu „igła” wskazuje na względny rozmiar, np. mały otwór wykonany igłą lub jakby został wykonany igłą.
Próbki materiałów elastycznych rozciąga się w standardowych warunkach atmosferycznych określonych w normie ASTM E171, chyba że określono inaczej. Warunki zginania, liczba cykli i intensywność uderzeń zginających różnią się w zależności od rodzaju badanej struktury materiału. Z wyjątkiem warunku E, warunek rozciągania składa się z ruchu zginania, po którym następuje ruch poziomy w warunkach od A do D, tak aby folia była wielokrotnie zginana i zgniatana. Częstotliwość wynosi 45 cykli na minutę.
Uszkodzenie w wyniku zginania określa się, mierząc wpływ testowanego warunkowania zginania na wydajność mechaniczną bariery lub konstrukcji. Atrybut podlegający ocenie decyduje o odpowiednim poziomie warunkowania. Różne poziomy elastycznego warunkowania można podsumować następująco:
Aplikacja ta jest cenna przy określaniu odporności elastycznych materiałów opakowaniowych na uszkodzenia spowodowane przez otwory powstałe w wyniku zginania. Zazwyczaj stosuje się poziomy kondycjonowania A, B lub C.
Kondycjonowanie D i E stosuje się zazwyczaj w celu określenia wpływu zginania na właściwości barierowe gazu lub wilgoci oraz szybkość transmisji. Niniejsza aplikacja nie mierzy ani nie przygotowuje materiałów pod kątem zużycia związanego z pękaniem.
Uszkodzenia integralności jednej lub więcej warstw struktury wielowarstwowej mogą wymagać przeprowadzenia alternatywnych testów. Dodatkowe badanie przepuszczalności z wykorzystaniem gazu lub pary wodnej można zastosować w połączeniu z badaniem elastyczności, aby zmierzyć utratę integralności warstwy. Po rozciągnięciu można zastosować inne metody testowe w celu oceny obecności dziurek. W przypadku metod badawczych obowiązuje norma „ASTM F2097-20 Standard guide for the design and evaluation of primary flexible packaging for medical products” (standardowy przewodnik dotyczący projektowania i oceny podstawowych elastycznych opakowań produktów medycznych).
W niniejszej normie opisano różne warunki, których celem jest zapobieganie wynikom oceny struktury materiału, w wyniku których liczba otworów będzie zbyt duża, aby można je było skutecznie policzyć (zwykle ponad 50), lub zbyt mała, aby można było je policzyć w sposób istotny (zwykle mniej niż pięć na próbkę). Wybierając poziom kondycjonowania do testów, należy wziąć pod uwagę strukturę materiału, bazę testową i obustronną zgodność z wyznaczonymi celami.
W celu wykorzystania w tych testach zaprojektowano maszynę do badania elastyczności zgodną z tą normą. Urządzenie to składa się zasadniczo z nieruchomego trzpienia o średnicy 90 mm plus/minus 6 mm i ruchomego trzpienia o średnicy 1 mm plus/minus 90 mm. Trzpienie te są rozmieszczone w odległości 1 mm plus/minus 180 mm od odległości między powierzchniami w położeniu początkowym skoku (tj. w maksymalnej odległości). Trzpienie wyposażone są w otwory wentylacyjne, zapobiegające wzrostowi ciśnienia w próbkach. Szerokość próbki podtrzymującej ramiona na trzpieniach wynosi 2 mm plus/minus 13 mm. Ruch ruchomego trzpienia kontrolowany jest za pomocą przymocowanego wału wielowypustowego. Przy pełnym lub maksymalnym skoku rowek zaprojektowano tak, aby umożliwić ruchomemu trzpieniowi ruch skrętny o 1 stopni plus/minus 90 stopnie przez pierwsze 440 mm skoku, a następnie prosty ruch poziomy o 4 mm, tak aby w pozycji zamkniętej trzpienie były oddalone od siebie o 65 mm plus/minus 25 mm. Ruch ruchomego trzpienia maszyny odbywa się ruchem posuwisto-zwrotnym w pełnym cyklu ruchów do przodu i do tyłu.
W przypadku częściowej elastyczności (warunek E) ruchoma głowica jest ustawiona tak, aby obejmowała tylko 180 mm z zakresu 80 mm. Wykorzystuje się tylko około 90 procent skoku gięcia, co daje ruch gięcia o kącie 400 stopni.
Do testów wykorzystywana jest również elastyczna, dwustronna taśma samoprzylepna o szerokości do 13 mm oraz szablon umożliwiający wycinanie próbek o wymiarach 200 mm x 280 mm z tolerancją plus/minus 2 mm.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście usługi testowe są również świadczone przedsiębiorstwom zgodnie z normą „ASTM F392/F392M-21 Standardowa praktyka przygotowywania elastycznych materiałów barierowych w celu zapewnienia trwałości elastyczności”.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
