Norma Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO) „ISO 2528 Materiały arkuszowe – Oznaczanie współczynnika przepuszczalności pary wodnej (WVTR) – Metoda wagowa (płytkowa)” opisuje metodę określania współczynnika przepuszczalności pary wodnej w materiałach arkuszowych. Metoda ta nie jest generalnie zalecana, jeśli spodziewana przepuszczalność wynosi mniej niż 1 g/m² dziennie lub dla materiałów o grubości powyżej 3 mm. W takich przypadkach preferowana jest metoda określona w normie ISO 9932. Metoda ta nie ma zastosowania do materiałów foliowych uszkodzonych przez gorący wosk lub które kurczą się znacząco w zastosowanych warunkach badania. W niektórych przypadkach może być konieczne określenie współczynnika przepuszczalności pomarszczonego materiału; procedura ta znajduje się w załączniku do normy (Załącznik A).
Na potrzeby niniejszej normy , współczynnik przenikania pary wodnej (WVTR) odnosi się do masy pary wodnej przepuszczonej na jednostkę powierzchni w jednostce czasu w określonych warunkach temperatury i wilgotności. Wyraża się go w gramach na metr kwadratowy na dobę. Współczynnik przenikania pary wodnej zależy od grubości, składu, jednorodności i przepuszczalności materiału, z którego wykonano materiał, a także od temperatury i wilgotności względnej, w jakich przeprowadzane jest badanie.
Zasadniczo, podczas badań pojemniki zawierające środek pochłaniający wilgoć i uszczelnione badanym materiałem umieszcza się w kontrolowanej atmosferze. Pojemniki te są ważone w odpowiednich odstępach czasu, a szybkość przenikania pary wodnej jest określana na podstawie wzrostu masy, który staje się proporcjonalny do odstępu czasu.
Jeżeli oceniana ma być duża liczba papierów, próbki należy wybierać zgodnie z normą ISO 186. Zaleca się, aby przed przygotowaniem próbek do badań poddać je kondycjonowaniu zgodnie z odpowiednimi normami ISO, w zależności od materiału, zwłaszcza jeżeli wiadomo, że szybkość przenikania pary wodnej jest wysoka.
Podczas przygotowywania próbek do badań, z próbki wycina się co najmniej trzy okrągłe próbki, zazwyczaj o średnicy 90 mm (po jednej dla każdej badanej strony), unikając wszelkich uszkodzonych obszarów, za pomocą szablonu do cięcia lub obcinaka do próbek do badań. Próbki do badań oznacza się w taki sposób, aby strona wystawiona na działanie atmosfery testowej mogła być łatwo zidentyfikowana. Jeśli materiał jest higroskopijny lub wymagana jest większa dokładność, przygotowuje się co najmniej dwie puste próbki do badań. Jeśli materiał arkuszowy został przygotowany w procesie z użyciem rozpuszczalników, wyniki mogą być zakłócone przez pozostałości rozpuszczalnika w próbkach do badań. Jeśli próbki do badań są przetwarzane w celu usunięcia pozostałości rozpuszczalnika, szczegóły tego procesu należy uwzględnić w raporcie z badań.
Metoda przygotowywania naczyń różni się nieznacznie w zależności od tego, czy używa się szablonu z pokrywką, czy pierścieniem. Naczynia i szablony zawsze zaczynają się od starannego czyszczenia i suszenia. Na płytkę nakłada się środek pochłaniający wilgoć, następnie próbkę testową, odpowiednią stroną do góry, a na końcu szablon woskowy, tworząc paroszczelne uszczelnienie woskowe między próbką a płytką. Szczegółowe informacje na temat różnych typów szablonów znajdują się w normie. Aby zminimalizować absorpcję pary wodnej przez środek pochłaniający wilgoć,
W przypadku użycia wosku i szablonu z nakrętką, każdy pojemnik jest napełniany środkiem pochłaniającym wilgoć do poziomu 3–4 mm poniżej ostatecznego położenia próbki testowej i stukany. Wosk jest topiony w kąpieli wodnej, a dozownik jest napełniany.
Próbkę umieszcza się na środku, a następnie wkłada się szablon woskowy. Stopiony wosk jest wtłaczany w rowek, aż dotrze do górnej powierzchni szablonu. Po ostygnięciu, wiązanie jest dokończone poprzez usunięcie pęcherzyków powietrza i pęknięć włoskowatych za pomocą małego płomienia gazowego. Aby ułatwić ten proces, można przesunąć po wosku ciepłą szpatułkę, uszczelniając wszelkie pęknięcia skurczowe, które mogły powstać podczas stygnięcia.
Szablon woskowy jest usuwany, a zespół jest sprawdzany pod kątem prawidłowego montażu. Aby zapewnić łatwe usunięcie szablonu woskowego, należy najpierw nałożyć cienką warstwę wazeliny na krawędź, a nadmiar, który mógłby zanieczyścić próbkę, należy wytrzeć.
Całość przykryta jest pokrywą z numerem odpowiadającym numerowi pojemnika.
Współczynnik przenikania pary wodnej (WVTR) pomaga opakowaniom, zwłaszcza żywności lub leków, zachować suchość i stabilność podczas przechowywania. W budownictwie pomaga ocenić, jak skutecznie materiały zapobiegają wnikaniu wilgoci, która może wpływać na izolację i rozwój pleśni. W elektronice ma kluczowe znaczenie dla ochrony komponentów wrażliwych na wilgoć. W tekstyliach jest on powiązany z oddychalnością odzieży i sprzętu ochronnego.
Dwiema najpopularniejszymi metodami określania szybkości przenikania pary wodnej są metody grawimetryczne (płytkowe) i instrumentalne (czujniki podczerwieni lub elektrolityczne).
W metodzie grawimetrycznej (płytkowej) płytka jest częściowo wypełniona środkiem pochłaniającym wilgoć (takim jak bezwodny chlorek wapnia), a następnie szczelnie zamykany jest na niej materiał badawczy (np. folia lub arkusz). Cały zestaw umieszcza się w wilgotnym środowisku. Para wodna jest pochłaniana przez środek pochłaniający wilgoć podczas przechodzenia przez materiał. Wzrost masy w czasie wskazuje, ile wilgoci przeniknęło przez materiał.
Zamknięty pojemnik umieszcza się w komorze o kontrolowanym środowisku (zwykle 23 stopnie Celsjusza i 50% wilgotności względnej). Środowisko zewnętrzne jest wilgotne, a wnętrze pojemnika suche z powodu wysuszenia.
Para wodna z wilgotnego powietrza przechodzi przez badany materiał i jest absorbowana przez środek pochłaniający wilgoć. W miarę jak para dostaje się do zlewki, jej waga wzrasta. Zlewkę waży się w regularnych odstępach czasu (np. co 24 godziny). Szybkość przyrostu wagi odzwierciedla szybkość przenikania pary wodnej.
Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiarów, analiz i ewaluacji, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodnie z normą ISO 2528 „Materiały płytowe – Oznaczanie współczynnika przepuszczalności pary wodnej (WVTR) – metoda wagowa (płytkowa).
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
