ISO 2234 Opakowania – Gotowe, wypełnione opakowania transportowe i ładunki jednostkowe – Testy układania w stosy z wykorzystaniem obciążeń statycznych

Norma Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO) „ISO 2234 Opakowania – Kompletne, wypełnione opakowania transportowe i ładunki jednostkowe – Badania składowania z użyciem ładunków statycznych” opisuje trzy metody przeprowadzania badań składowania w pełni wypełnionego opakowania transportowego lub ładunku jednostkowego z użyciem ładunków statycznych. Niezależnie od wybranej metody, badania te mają na celu ocenę trwałości lub ochrony zapewnianej przez opakowanie lub ładunek jednostkowy po ułożeniu na stosie.

Badanie to można wykonać jako pojedyncze badanie mające na celu zbadanie skutków składowania (odkształcenia, pełzania, zapadania się lub pękania) lub jako część serii badań mających na celu zmierzenie zdolności opakowania lub ładunku jednostkowego do wytrzymania warunków panujących w systemie dystrybucji, w którym występuje zagrożenie składowania.

Test może być również wykorzystany do badania wydajności w określonych warunkach obciążenia, na przykład gdy dolny pakiet stosu spoczywa na palecie z otwartą platformą lub gdy nakładający się ładunek jest podparty na podporach przez paletę z pojedynczą platformą spoczywającą na kontenerze, gdzie profil ładunku jest mimośrodowy. W tym celu jedna z trzech metod badawczych może być bardziej odpowiednia niż pozostałe. Metodę przeprowadzania testu sztaplowania z użyciem testera ściskania opisano w normie ISO 120481.

W prostym teście opakowanie testowe umieszcza się na płaskiej, poziomej powierzchni i poddaje równomiernie rozłożonemu obciążeniu z góry, stosując jedną z trzech metod. Obciążenie, warunki atmosferyczne, czas ekspozycji oraz środowisko, na które opakowanie będzie narażone, są określane z góry. W razie potrzeby można zmierzyć ugięcie opakowania w kierunku od góry do dołu lub na boki podczas testu.

Opakowanie testowe powinno być zazwyczaj wypełnione zamierzoną zawartością. Można jednak użyć zawartości symulowanej lub pozornej, pod warunkiem że jej wymiary i właściwości fizyczne są jak najbardziej zbliżone do zawartości docelowej. Ważne jest, aby upewnić się, że opakowanie testowe jest dozowane normalnie, tak jakby było gotowe do dystrybucji. W przypadku użycia zawartości symulowanej lub pozornej, ważne jest, aby nadal stosować standardową metodę zamykania.

Opakowanie powinno być kondycjonowane zgodnie z jednym z warunków opisanych w normie ISO 2233. Jeżeli materiały lub opakowanie mają kluczowe znaczenie dla jego zastosowania, badania należy przeprowadzać w warunkach atmosferycznych stosowanych do kondycjonowania, jak najbardziej zbliżonych do tych stosowanych do kondycjonowania. W pozostałych przypadkach badania należy przeprowadzać w warunkach atmosferycznych jak najbardziej zbliżonych do tych stosowanych do kondycjonowania.

Podczas przeprowadzania testu stos ładunków, lub alternatywnie platforma ładunkowa, umieszczana jest na środku testowanego ładunku, który jest umieszczony na płaskiej, poziomej powierzchni. W przypadku stosowania metod 2 i 3, masy tworzące ładunek umieszczane są na platformie ładunkowej bez uderzenia, zapewniając ich pełny kontakt z platformą ładunkową przed zwolnieniem. Masy powinny być równomiernie rozłożone na części powierzchni platformy ładunkowej mającej bezpośredni kontakt z testowanym ładunkiem, tak aby środek ciężkości ładunku znajdował się tuż nad środkiem górnej powierzchni ładunku. Rozkład całkowitego ładunku, w tym masy platformy ładunkowej, powinien mieścić się w granicach 2% wartości zadanej. Odległość od środka ciężkości ładunku nad platformą ładunkową nie powinna przekraczać 50% wysokości testowanego ładunku. Obciążenie jest przykładane przez wymagany czas (zwykle 24 godziny, w zależności od materiału) lub do momentu zapadnięcia się ładunku. Następnie ładunek jest usuwany, a opakowanie poddawane kontroli. Pomiary wymiarów mogą być wymagane w dowolnym momencie testu. W zależności od potrzeb, w celu spełnienia określonych warunków obciążenia, można umieścić odpowiednie wkładki profilowe nad, pod lub jednocześnie nad i pod pakietem testowym.

Krótko mówiąc, norma ISO 2234 określa trzy różne metody badań służące ocenie zachowania się całego opakowania transportowego lub całego ładunku jednostkowego poddanego działaniu statycznych sił składowania:

• Test pojedynczego ułożenia: Ta metoda polega na zastosowaniu pojedynczego obciążenia statycznego w celu symulacji warunków ułożenia. Ocenia ona bezpośrednie skutki, takie jak odkształcenie, pełzanie, zapadnięcie się lub inne rodzaje uszkodzeń pod wpływem ściskania.
• Zintegrowany (szeregowy) test układania w stosy: przeprowadzany jako część serii testów; metoda ta pozwala ocenić, w jakim stopniu opakowanie lub ładunek jednostkowy znosi układanie w stosy w kontekście kompletnego systemu dystrybucji, w którym występują zagrożenia związane ze układaniem w stosy.
• Testowanie składowania w warunkach specjalnych: Ta metoda jest przeznaczona do specyficznych lub niestandardowych scenariuszy składowania. Na przykład, gdy podpak spoczywa na palecie z otwartą platformą lub gdy obciążenie jest mimośrodowe, np. gdy paleta jest podparta jedynie na wspornikach. Takie podejście pomaga ocenić wydajność w tych nietypowych warunkach obciążenia.

Norma ISO 2234 stanowi kluczowy element systemu zapewnienia jakości w branżach, w których opakowania muszą wytrzymać układanie w stosy podczas przechowywania lub transportu. Jej głównym celem jest określenie odporności napełnionego opakowania na zgniecenie lub odkształcenie podczas układania w stosy. Pomaga to producentom i firmom logistycznym:

• Zapewnienie integralności opakowania podczas długotrwałego przechowywania lub transportu
• Zapobieganie uszkodzeniom produktu spowodowanym naciskiem podczas układania
• Optymalizacja wykorzystania materiałów poprzez unikanie nadmiernej inżynierii opakowań
• Zgodność z międzynarodowymi normami wysyłki i bezpieczeństwa

Norma ISO 2234 ma zastosowanie do kompletnych i solidnych opakowań transportowych wykonanych z dowolnego materiału (np. tektury, plastiku, drewna). Nie obejmuje ona ładunków jednostkowych (takich jak palety lub kontenery składające się z wielu opakowań) ani opakowań pojedynczych produktów.

Badania zgodne z normą ISO 2234 są szeroko stosowane w następujących sektorach:

• Jedzenie I Picie
• Leki
• elektronika
• Handel detaliczny i e-commerce
• produkcja

Norma ISO 2234 opisuje badanie ciśnienia statycznego, które symuluje obciążenie pionowe, jakiemu może zostać poddane opakowanie, gdy inne opakowania są na nim ułożone podczas przechowywania lub transportu. Kluczowe zagadnienia dotyczące tych badań obejmują:

• Przygotowanie: Do wysyłki używa się kompletnego i pełnego opakowania. Próbkę przygotowuje się zgodnie z normą ISO 2233, która określa wpływ temperatury i wilgotności na opakowanie.
• Konfiguracja testowa: Do opakowania przykładane jest stałe obciążenie za pomocą testera ściskania. Ciężar symuluje obciążenie, jakiemu opakowanie podlegałoby na dole stosu.
• Czas trwania testu: Obciążenie jest przykładane przez określony czas (zazwyczaj 24 godziny, ale może się różnić w zależności od przewidywanego czasu składowania w warunkach rzeczywistych). Następnie opakowanie jest sprawdzane pod kątem odkształceń, zapadnięcia się lub uszkodzenia.
• Ocena: Wyniki pomagają określić, czy opakowanie jest w stanie bezpiecznie utrzymać przewidywany ciężar ładunku przy układaniu w stosy.

Główne zalety metod badawczych ISO 2234 to:

• Zwiększone bezpieczeństwo: Zapobiega zapadaniu się paczek, obrażeniom przewoźników i uszkodzeniu produktów.
• Standaryzacja: zapewnia spójną metodę porównywania wytrzymałości opakowań w różnych branżach i regionach.
• Zrównoważony rozwój: promuje efektywne wykorzystanie materiałów poprzez określenie optymalnej wytrzymałości opakowania wymaganej dla danego ładunku.
• Redukcja kosztów: Zapobiega nadmiernemu pakowaniu i zmniejsza ilość odpadów, przy jednoczesnym zachowaniu ochrony.

W związku z tym norma ISO 2234 odgrywa kluczową rolę w bezpiecznym i efektywnym transporcie towarów na całym świecie. Zapewniając znormalizowaną metodę testowania zachowania opakowań pod obciążeniem statycznym, pomaga producentom zapewnić bezpieczeństwo produktów, zminimalizować ilość odpadów i spełnić międzynarodowe wymogi logistyczne. Dla firm zajmujących się projektowaniem, produkcją lub dystrybucją opakowań, zgodność z tą normą może być cennym narzędziem poprawy wydajności i zadowolenia klientów.

Nasza organizacja, działająca od wielu lat i skrupulatnie śledząca globalny rozwój nauki i technologii, zatrudnia zespół doświadczonych specjalistów i dysponuje szeroką infrastrukturą do przeprowadzania testów, pomiarów i analiz w szerokim zakresie dziedzin dla firm ze wszystkich sektorów. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą ISO 2234 „Opakowania – Kompletne, wypełnione opakowania transportowe i ładunki jednostkowe – Testy składowania z wykorzystaniem obciążeń statycznych”.