
Norma „TAPPI T 261 Frakcja drobna według wagi papieru metodą przesiewania na mokro”, opracowana przez Technical Association of the Pulp, Paper and Converting Industries (TAPPI), opisuje procedurę określania zawartości frakcji drobnej w procentach wagowych papieru lub próbek masy papierniczej za pomocą klasyfikatora jednositowego. Zmodyfikowana procedura pozwala na wykorzystanie aparatu do pomiaru tendencji drobnej frakcji do zatrzymywania się we frakcji włóknistej w warunkach stopniowej turbulencji. Rozdzielenie zawieszonych cząstek o różnych kształtach i rozmiarach poprzez przesiewanie na mokro można osiągnąć przy użyciu różnych urządzeń.

Próbki papieru, zwłaszcza te pobrane z układu cyrkulacyjnego maszyny papierniczej, charakteryzują się zmienną proporcją cząstek, ogólnie klasyfikowanych jako włókna i drobne cząstki. Proporcje tych dwóch składników mogą się znacznie różnić w zależności od materiału, sposobu przygotowania masy oraz tego, czy do masy dodano wypełniacze mineralne. Drobna frakcja ma większą tendencję do przechodzenia przez sito i poddawania recyklingowi podczas formowania arkusza, co powoduje gromadzenie się drobnych cząstek w skrzyni wlewowej. Rozmiar tego nagromadzenia jest wskaźnikiem wydajności maszyny i wpływa na przykład na drenaż, wypełnienie filcem i całkowite załadunki.
Zawiesina, np. papier, zawiera pewną liczbę stałych cząstek, których wielkość zmienia się w niewielkich odstępach. Jakakolwiek granica między tym, co jest definiowane jako włókno, a tym, co jest cienkie, jest decyzją arbitralną. Na podstawie opublikowanej literatury i badań mikroskopowych zaleca się, aby linią podziału były cząstki przechodzące przez okrągły otwór o średnicy 76 μm lub sito o nominalnym rozmiarze oczek 200. Można wybrać również inne rozmiary otworów.
Technikę tę można stosować do pomiaru tendencji drobnej frakcji do pozostawania przy włóknie, zamiast podążania za wodą do permeatu przy stopniowej turbulencji, symulując warunki panujące w maszynie papierniczej. Określenie retencji drobnej jest szczególnie istotne przy określaniu wpływu turbulencji gradientowej podczas oceny dodatków, takich jak środki wspomagające retencję.
Aby przeprowadzić właściwe badanie, próbka musi być reprezentatywna dla systemu, z którego została pobrana. Do ponownego przetestowania każdej próbki potrzeba co najmniej pięciu gramów wysuszonego w piecu miąższu.
Proces rafinacji powoduje powstawanie małych, połamanych kawałków włókna, powszechnie znanych jako miał. Drobne cząstki to takie, które przechodzą przez okrągły otwór o średnicy 74-76 μm lub przez sito o nominalnej wielkości oczek 200. Do drobnych ziaren zalicza się połamane segmenty włókien, fibryle, fragmenty blaszek, komórki promieniste itd.
Ziarna drobne dzieli się na dwie grupy ze względu na kształt:
Ogólnie rzecz biorąc, metodę przesiewania na mokro stosuje się do przesiewania materiałów gliniastych, lepkich i bardzo drobnych, które trudno przesiać na sucho.
Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „TAPPI T 261 Frakcja drobna według masy papieru metodą przesiewania na mokro”.
