EN 13430 Opakowania – Wymagania dotyczące opakowań nadających się do recyklingu według recyklingu materiałów

Norma europejska „EN 13430 Opakowania – Wymagania dotyczące opakowań nadających się do recyklingu poprzez recykling materiałowy” opisuje wymagania dotyczące klasyfikacji opakowań jako nadających się do recyklingu w procesie recyklingu materiałowego, wspierając jednocześnie ciągły rozwój technologii pakowania i recyklingu, a także procedury oceny zgodności z tymi wymaganiami. Norma ta nie może jednak sama w sobie stanowić podstawy domniemania zgodności. Procedura stosowania tej normy została zawarta w normie „EN 13427 Opakowania – Wymagania dotyczące stosowania norm europejskich w dziedzinie opakowań i odpadów opakowaniowych”.

Na potrzeby niniejszej normy stosuje się następujące definicje, oprócz terminów i definicji podanych w normach EN 13193, EN 13427 i EN 13437:

• Puste opakowanie: Opakowanie jest puste, jeśli w normalnych i przewidywalnych warunkach wszystkie pozostałości produktu, które mogą zostać usunięte przez osobę rozładowującą, zostały usunięte za pomocą praktyk powszechnie stosowanych dla danego rodzaju opakowań. Lista typowych praktyk, która nie jest wyczerpująca, obejmuje: usunięcie wewnętrznej warstwy, nalewanie, pompowanie, zasysanie, potrząsanie, skrobanie, wyciskanie, płukanie i wycieranie.
• Surowiec pierwotny to materiał, który nie został przetworzony na żaden produkt końcowy.
• Recykling oznacza ponowne przetwarzanie materiałów odpadowych w procesie produkcyjnym w celu wykorzystania ich w pierwotnym celu lub w innych celach, w tym recykling organiczny, ale z wyłączeniem odzysku energii.
• Proces recyklingu odnosi się do procesu fizycznego lub chemicznego, który przekształca zebrane i posortowane zużyte opakowania i złom, czasami w połączeniu z innymi materiałami, w surowce wtórne lub produkty. Opis odpowiednich procesów recyklingu znajduje się w normie EN 13437.
• Surowce wtórne to materiały odzyskane z produktów używanych i złomu, z wyłączeniem złomu powstającego w procesie produkcji pierwotnej, wykorzystywane jako surowce. Dokładna struktura procesu produkcji pierwotnej może się różnić w zależności od sektora materiałowego. Aby wyjaśnić ten proces, zapoznaj się z odpowiednim schematem blokowym w normie EN 13437.
• Dostawca to organizacja odpowiedzialna za wprowadzenie opakowania lub zapakowanego produktu na rynek.

Stosowanie niniejszej normy do wszelkich konkretnych opakowań powinno odbywać się zgodnie z normą EN 13427. Dostawca musi być w stanie wykazać, że procedury określone w załącznikach do niniejszej normy zostały zastosowane przy opracowywaniu ostatecznego projektu gotowego opakowania oraz że pewien procent materiałów opakowaniowych można uznać za nadające się do recyklingu (załącznik A i załącznik B).

Opakowania mogą zawierać wiele materiałów w różnych proporcjach, od małych komponentów, zazwyczaj reprezentowanych przez etykiety i zamknięcia, po większe w opakowaniach wielomateriałowych. Dostawca musi zadeklarować procentowy udział wagowy jednostki funkcjonalnej opakowania nadającej się do recyklingu oraz wskazać planowany strumień materiałów do recyklingu. Format tej deklaracji znajduje się w załączniku do niniejszej normy (Załącznik C).

Norma „CR 13688 Opakowania – Recykling materiałów – Raport dotyczący wymagań dotyczących substancji i materiałów, aby zapobiec ich trwałemu utrudnieniu w recyklingu” zawiera wytyczne dotyczące materiałów i substancji, które mogą stanowić trwałą przeszkodę w recyklingu materiałów w obrębie jednostki funkcjonalnej opakowania. Zanieczyszczenie opakowania poprzez kontakt z materiałami obcymi podczas procesów zbiórki i separacji lub pozostałości zawartości opakowania nawet po czyszczeniu nie jest uważane za przeszkodę w recyklingu materiałów.

W odniesieniu do zgodności opakowań z niniejszą normą (recykling materiałów) dostawca musi sporządzić pisemną deklarację zgodności z wymaganiami określonymi w niniejszej normie. Ponadto ocena musi zostać udokumentowana.

Norma EN 13430 jest niezbędna, ponieważ ustanawia jasne i spójne wymagania dotyczące opakowań nadających się do odzysku poprzez recykling materiałów. Norma ta jest uważana za ważną z następujących powodów:

• Wspiera cele gospodarki o obiegu zamkniętym: Norma ta promuje opakowania, które można skutecznie poddać recyklingowi po zużyciu. Jest to zgodne z normami Unii Europejskiej i globalnymi inicjatywami mającymi na celu redukcję odpadów, oszczędzanie zasobów i przejście z gospodarki liniowej na gospodarkę o obiegu zamkniętym.
• Zawiera jasne wytyczne dotyczące projektowania: Norma ta pomaga projektantom i producentom opakowań tworzyć produkty, które:
  • Technicznie nadający się do recyklingu
  • Kompatybilny z istniejącą infrastrukturą recyklingu
  • Wykonane z materiałów nadających się do recyklingu

Zmniejsza to zamieszanie wokół opakowań nadających się do recyklingu i twierdzeń o greenwashingu.

• Zwiększa efektywność gospodarowania odpadami: Norma ta zapewnia, że ​​opakowania są projektowane w sposób umożliwiający odzysk materiałów poprzez:
  • Zmniejsza ilość odpadów na wysypiskach
  • Minimalizuje zanieczyszczenie środowiska
  • Wspiera wydajność przemysłu recyklingowego i czystość materiałów
• Zapewnia zgodność z przepisami prawnymi i regulacyjnymi: W wielu krajach Unii Europejskiej zgodność z tą normą może zapewnić:
  • Może służyć jako dowód zgodności z dyrektywami dotyczącymi odpadów opakowaniowych (takimi jak europejska dyrektywa w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych 94/62/WE).
  • Może to być warunek wstępny dostępu do rynku lub otrzymania oznakowania ekologicznego.
• Promuje odpowiedzialność branży: Norma ta przyczynia się do rozwoju systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta (EPR), w ramach których producenci odpowiadają za zarządzanie opakowaniami po ich wykorzystaniu.
• Promuje przejrzystość i harmonizację: Norma ta zapewnia jednolitą metodę oceny w różnych branżach i krajach oraz ułatwia:
  • Sprawiedliwe porównania
  • Spójne oświadczenia dotyczące ochrony środowiska
  • Harmonizacja praktyk w całej Europie

Dla firm zajmujących się projektowaniem opakowań, zrównoważonym rozwojem lub zgodnością z przepisami zrozumienie i wdrożenie normy EN 13430 jest niezbędne do spełnienia nowoczesnych norm środowiskowych.

Norma EN 13430 określa wymagania techniczne, które muszą spełniać opakowania, aby mogły zostać uznane za nadające się do odzysku poprzez recykling materiałów. Wymagania te zapewniają, że opakowania są zbierane, sortowane i przetwarzane na surowce wykorzystywane do produkcji nowych produktów. Kluczowe wymagania techniczne obejmują:

• Projektowanie z myślą o recyklingu: Opakowanie powinno być zaprojektowane w taki sposób, aby:
  • Można oddzielić od strumienia odpadów
  • Zgodność z istniejącymi technologiami recyklingu
  • Nie zanieczyszcza procesu recyklingu
• Zgodność materiałowa: Użyte materiały, takie jak tworzywa sztuczne, metale, szkło i papier, muszą nadawać się do recyklingu i być powszechnie akceptowane w systemach recyklingu. Opakowania wielomateriałowe, takie jak opakowania laminowane, muszą być rozdzielne lub muszą być poddane recyklingowi jako całość.
• Zastosowanie procesu: Opakowanie musi spełniać następujące wymagania:
  • Można je zbierać i sortować zgodnie ze standardowymi praktykami gospodarowania odpadami
  • Można je ponownie przetworzyć, stosując komercyjnie dostępne procesy recyklingu
  • W rezultacie powstanie wystarczająco dużo wysokiej jakości materiału, który będzie można ponownie wykorzystać w nowych produktach
• Wymagania dotyczące dokumentacji: Producenci muszą dostarczyć dokumentację, która:
  • Sprawdza, czy materiał nadaje się do recyklingu
  • Demonstruje dostępność infrastruktury recyklingu
  • Zawiera wyniki testów lub dane branżowe potwierdzające twierdzenia dotyczące możliwości recyklingu
• Wpływ na recykling: Opakowanie nie może:
  • Nie powinno zakłócać pracy zakładu recyklingu
  • Nie może powodować nadmiernego zużycia lub pozostałości
  • Nie może obniżać jakości ani wydajności materiału pochodzącego z recyklingu
• Metody oceny: Niniejsza norma zawiera wytyczne dotyczące oceny możliwości recyklingu, w tym:
  • Badania laboratoryjne
  • Próby pilotażowe recyklingu
  • Wykorzystanie istniejących baz danych i danych dotyczących wydajności recyklingu

Podsumowując, aby spełnić wymagania normy EN 13430, opakowanie musi spełniać następujące wymagania:

• Materiał: Musi nadawać się do recyklingu
• Projekt: powinien umożliwiać łatwe rozdzielenie
• Przetwarzanie: Musi być możliwe do przetworzenia przy użyciu obecnych technologii
• Jakość wyjściowa: Materiał poddany recyklingowi musi spełniać wymagania i standardy rynku
• Dokumentacja: Należy przedstawić dowód na możliwość recyklingu.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w dziedzinie nauki i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście oferujemy również usługi testowe zgodne z normą „EN 13430 Opakowania – Wymagania dotyczące opakowań nadających się do recyklingu poprzez recykling materiałów”.