Norma „ASTM C423 Standardowa metoda badania pochłaniania dźwięku i współczynników pochłaniania dźwięku metodą komory pogłosowej”, opracowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM), opisuje metodę pomiaru szybkości zaniku pochłaniania dźwięku w komorze pogłosowej. Norma ta zawiera procedury określania pochłaniania dźwięku przez pomieszczenie, pochłaniania dźwięku przez obiekt, taki jak ekran biurowy, oraz współczynników pochłaniania dźwięku przez materiał pochłaniający dźwięk, taki jak akustyczna płyta sufitowa.
Chociaż ta metoda badawcza obejmuje pomiary laboratoryjne, można ją również stosować do pomiarów absorpcji w pomieszczeniach w terenie. Inną metodę pomiaru absorpcji w pomieszczeniach w terenie opisano w normie ASTM E2235.
Niniejsza norma zawiera załączniki (załącznik A1, załącznik A2 i załącznik A3) zawierające informacje na temat akredytacji laboratoriów, wyświetlaczy asymetrycznych i kwalifikacji komór echa.
Pomiar pochłaniania dźwięku w pomieszczeniu jest częścią procedury innych pomiarów akustycznych, takich jak określanie poziomu mocy akustycznej źródła hałasu lub tłumienia przenoszenia dźwięku przez przegrodę. Jest on również wykorzystywany w niektórych obliczeniach, takich jak szacowanie poziomu ciśnienia akustycznego w pomieszczeniu, gdy znany jest poziom mocy akustycznej źródła hałasu.
Współczynnik pochłaniania dźwięku powierzchni to właściwość materiału, z którego zbudowana jest powierzchnia. W warunkach idealnych definiuje się go jako ułamek mocy dźwięku padającego, który jest pochłaniany przez powierzchnię, ale w tej metodzie badawczej jest on definiowany operacyjnie. Zależność między współczynnikami zdefiniowanymi teoretycznie a zmierzonymi operacyjnie jest stale badana.
Efekty dyfrakcyjne często sprawiają, że pozorna powierzchnia próbki jest większa od jej powierzchni geometrycznej, co powoduje zwiększenie współczynników mierzonych tą metodą badania.
Współczynniki mierzone tą metodą należy stosować ostrożnie, ponieważ pola akustyczne występujące w praktyce często są większe niż próbka testowa, a pole akustyczne rzadko jest rozproszone. Pomiary laboratoryjne powinny być przeprowadzane w powtarzalnych warunkach, ale warunki, które determinują efektywną absorpcję w praktyce, są często nieprzewidywalne. Niezależnie od zmienności i konieczności oceny, współczynniki mierzone tą metodą są z powodzeniem wykorzystywane przez architektów i konsultantów w projektowaniu akustycznym przestrzeni architektonicznych.
W przypadku pomiarów pochłaniania dźwięku w budynku, w którym operator nie ma wpływu na wielkość i kształt pomieszczenia, jest mało prawdopodobne, aby pole dźwięku rozproszonego znajdowało się choćby w niewielkiej odległości. Należy to uwzględnić przy ocenie dokładności pomiarów pola.
Dla celów niniejszej normy, oprócz terminów i definicji podanych w normie ASTM C634, stosuje się następujące definicje:
Podczas pomiaru pochłaniania dźwięku w pomieszczeniu, pasmo szumu losowego jest używane jako sygnał testowy i włączane na tyle długo, aby poziom ciśnienia akustycznego osiągnął stan ustalony (czas potrzebny na spadek o 20 dB w paśmie testowym z najmniejszą szybkością spadku). Po wyłączeniu sygnału poziom ciśnienia akustycznego spada, a szybkość spadku w każdym paśmie częstotliwości można określić, mierząc nachylenie linii prostej dopasowującej krzywą zaniku średniego do poziomu ciśnienia akustycznego. Pochłanianie dźwięku w pomieszczeniu i w jego otoczeniu oblicza się za pomocą wzoru Sabine'a, zakładając, że padające pole akustyczne jest dyspersyjne przed i w trakcie zaniku oraz że podczas zaniku do pomieszczenia nie przedostaje się żadna dodatkowa energia. Warunki te muszą być spełnione, aby pomiar był miarodajny. Ogólnie rzecz biorąc, pochłanianie dźwięku jest funkcją częstotliwości, a pomiary przeprowadza się w całym zakresie pasm częstotliwości.
Podczas pomiaru współczynnika pochłaniania dźwięku, absorpcja komory pogłosowej jest mierzona przed i po umieszczeniu w niej próbki badanego materiału. Wzrost absorpcji podzielony przez powierzchnię badanej próbki to bezwymiarowy współczynnik pochłaniania dźwięku.
Podczas pomiaru pochłaniania dźwięku obiektu, takiego jak ekran biurowy, fotel w teatrze lub pochłaniacz dźwięku, pochłanianie dźwięku w pomieszczeniu pogłosowym mierzy się przed i po umieszczeniu w nim jednego lub kilku identycznych obiektów. Podzielenie wzrostu pochłaniania dźwięku przez liczbę obiektów daje pochłanianie dźwięku na obiekt w metrach kwadratowych lub pochłanianie dźwięku na obiekt w sabinach.
Krótko mówiąc, norma ta dostarcza wiarygodnych danych akustycznych. Dostarcza spójnych i powtarzalnych wyników dotyczących pochłaniania dźwięku przez materiały w szerokim zakresie częstotliwości (zazwyczaj od 100 Hz do 5000 Hz). Wyniki te są istotne przy porównywaniu różnych materiałów. Architekci i projektanci wykorzystują te dane również do doboru materiałów, które ograniczają pogłos i echo w pomieszczeniach takich jak sale lekcyjne, biura, sale koncertowe i teatry. Producenci paneli akustycznych, płyt sufitowych, wykładzin i innych materiałów dźwiękochłonnych są zobowiązani do uzasadnienia swoich deklaracji dotyczących właściwości użytkowych.
Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z różnych sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia w nauce i technologii oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie ze standardową metodą ASTM C423 dotyczącą badania pochłaniania dźwięku i współczynników pochłaniania dźwięku metodą komory echowej.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
