EN 1891 Środki ochrony indywidualnej zapobiegające upadkom z wysokości – Liny o małej rozciągliwości

Europejska norma „EN 1891 Środki ochrony indywidualnej chroniące przed upadkiem z wysokości – Liny o małej rozciągliwości” dotyczy lin tekstylnych o strukturze rdzeniowej i oplocie rdzeniowym o średnicy od 8,5 mm do 16 mm. Norma ta jest przeznaczona do stosowania w dostępie linowym, akcjach ratowniczych i speleologii, w tym we wszystkich pozycjach roboczych i asekuracji.

Niniejsza norma definiuje dwa rodzaje lin rdzeniowych o niskiej rozciągliwości: A i B. Określa ona wymagania, testy, oznakowanie i informacje, w tym instrukcje użytkowania, które musi dostarczyć producent w celu stosowania takich lin rdzeniowych o niskiej rozciągliwości. Liny niezgodne z niniejszą normą mogą również nadawać się do czynności opisanych powyżej. Liny używane do asekuracji podczas dostępu linowego, ratownictwa lub wszelkich form wspinaczki swobodnej w jaskiniach muszą również spełniać wymagania innych norm, takich jak EN 892. Liny alpinistyczne dynamiczne mogą być również stosowane do asekuracji podczas dostępu linowego i zajmowania pozycji roboczych.

Liny używane w dostępie linowym, ratownictwie i speleologii są wykorzystywane w podobny sposób i dlatego muszą posiadać te same właściwości. W dostępie linowym są one używane w połączeniu z urządzeniami wspinaczkowymi, zjazdowymi i asekuracyjnymi w pozycji roboczej. W ratownictwie służą do opuszczania lub podnoszenia poszkodowanych, a w speleologii służą jako środek do wspinania się, schodzenia i przemieszczania się w poziomie. Wymagane właściwości to niskie wydłużenie podczas normalnych czynności roboczych, ale także zdolność do przenoszenia sił powstających podczas upadku. Pożądana jest również pewna absorpcja energii tych sił uderzenia, która zazwyczaj stanowi kompromis w stosunku do dopuszczalnego wydłużenia podczas normalnych czynności roboczych.

EN 1891 to istotna norma bezpieczeństwa, która określa wymagania i metody badań dla lin rdzeniowych o niskiej rozciągliwości (liny statyczne lub o niskiej rozciągliwości). Liny te są szeroko stosowane w pracach na wysokości, dostępie linowym, wspinaczce przemysłowej, akcjach ratowniczych, zjazdach linowych oraz systemach pozycjonujących, gdzie ochrona przed upadkiem z wysokości i kontrolowane zjazdy mają kluczowe znaczenie.

Niniejsza norma dotyczy w szczególności lin tekstylnych o rdzeniowym oplocie. Liny te charakteryzują się konstrukcją rdzenia i oplotu, gdzie rdzeń wewnętrzny zapewnia największą wytrzymałość, a oplot zewnętrzny chroni go i poprawia odporność na zużycie/ścieranie. Norma dzieli takie liny na dwa główne typy:

• Typ A: Liny te są przeznaczone do bardziej wymagających zastosowań (zapewniają wyższą minimalną wytrzymałość na zerwanie i spełniają surowsze kryteria wydajności).
• Typ B: Liny te przeznaczone są do zastosowań mniej krytycznych (mają nieco niższe wymagania).

Większość lin klasy profesjonalnej dostępnych na rynku posiada certyfikat typu A, ponieważ zapewniają większy margines bezpieczeństwa.

Norma EN 1891 gwarantuje, że liny mogą bezpiecznie przenosić obciążenia, absorbować ograniczoną energię w warunkach dynamicznych i zachowywać integralność w warunkach rzeczywistych. Kluczowe kryteria wydajności obejmują:

• Minimalna wytrzymałość na rozciąganie:
• Typ A: Minimum 22 kN (bez zakończenia/węzła).
• Typ B: Co najmniej 18 kN.

Wiele nowoczesnych lin znacznie przekracza te wartości (zwykle 30 kN i więcej).

• Wydłużenie (wydłużenie statyczne): Nie powinno przekraczać 5% przy obciążeniu 150 kg (większość lin wysokiej jakości osiąga 3-4%).
• Wydajność dynamiczna: Testowana przy współczynniku upadku 0,3 (symulującym niewielki upadek lub obciążenie udarowe). Aby zminimalizować ryzyko obrażeń użytkownika, maksymalna siła uderzenia nie powinna przekraczać 6 kN.
• Inne testy obejmują podatność na zawiązywanie węzłów, odporność na ścieranie, poślizg oplotu oraz zachowanie po kondycjonowaniu (mokro, gorąco itp.). W niektórych przypadkach testowana jest odporność na wielokrotne upadki lub obciążenia cykliczne. Testy te symulują zachowanie się liny podczas użytkowania z urządzeniami do zjazdu, urządzeniami do wspinaczki, urządzeniami do zatrzymywania upadku oraz systemami asekuracyjnymi powszechnie stosowanymi w dostępie linowym i akcjach ratowniczych.

Liny certyfikowane zgodnie z normą EN 1891 są oznaczone symbolem CE, który oznacza zgodność z dyrektywą UE w sprawie środków ochrony indywidualnej, a zazwyczaj posiadają również dodatkowe certyfikaty, takie jak:

• Międzynarodowa Federacja Wspinaczki i Alpinizmu (UIAA) (w kontekście wspinaczki/ratownictwa)
• Krajowe Stowarzyszenie Ochrony Przeciwpożarowej, NFPA 1983 lub NFPA 2500 (do użytku technicznego/ratowniczego w USA)

Specjaliści od dostępu linowego, arboryści, technicy turbin wiatrowych, ekipy ratownicze i pracownicy przemysłowi polegają na linach zgodnych z normą EN 1891, ponieważ zapewniają one następujące korzyści:

• Niska rozciągliwość umożliwiająca precyzyjne pozycjonowanie i efektywne wciąganie/wyciąganie.
• Wysoka wytrzymałość i trwałość.
• Zgodność z urządzeniami mechanicznymi.

Norma EN 1891 powstała przede wszystkim dlatego, że praca na wysokości oraz operacje dostępu linowego i ratownictwa wymagają lin o bardzo specyficznych, przewidywalnych i istotnych parametrach użytkowych, które znacząco różnią się od lin stosowanych we wspinaczce rekreacyjnej. Nieprzestrzeganie tej normy może skutkować produkcją lin o niespójnej wytrzymałości, wydłużeniu, trwałości lub kompatybilności ze sprzętem bezpieczeństwa, co bezpośrednio zagraża życiu pracowników. Główne powody, dla których norma ta jest uważana za ważną, to:

• Liny statyczne i dynamiczne służą zasadniczo różnym celom.
• Aby zapobiec upadkom z wysokości, konieczny jest niezawodny sprzęt ochrony osobistej.
• Główne zagrożenia bezpieczeństwa omówione w normie to (niedostateczna wytrzymałość na rozciąganie, nadmierne wydłużenie, duża siła uderzenia przy obciążeniach udarowych, słabe wiązanie/poślizg i ścieranie, degradacja pod wpływem wilgoci, promieniowania UV lub substancji chemicznych).
• Potrzeby sektorowe i regulacyjne

Podsumowując, norma EN 1891 jest fundamentalną normą europejską gwarantującą, że liny rdzeniowe o niskiej rozciągliwości są bezpieczne i niezawodne w zastosowaniach zapobiegających upadkom i pracy na wysokości. Należy zawsze weryfikować konkretny certyfikat (typ A / typ B) i rok jego wydania na etykiecie produktu, ponieważ dowodzi on, że lina przeszła rygorystyczne, niezależne testy pod kątem bezpieczeństwa życia.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą EN 1891.