EN ISO 1149 Odzież ochronna — właściwości elektrostatyczne

Norma EN ISO 1149, oparta na normie europejskiej i również opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje właściwości elektrostatyczne odzieży ochronnej i definiuje metody badań. Elektrostatyka to w istocie zachowanie stacjonarnych ładunków elektrycznych. Jest to zjawisko, w którym obiekty uzyskują ładunek elektryczny poprzez tarcie o siebie. Może to mieć nieprzyjemne konsekwencje dla ludzi.

Niniejsza norma składa się z następujących sekcji pod nagłówkiem „Odzież ochronna – Właściwości elektrostatyczne”:

• EN 1149-1 Część 1: Metoda testowa do pomiaru rezystancji powierzchniowej
• EN 1149-2 Część 2: Metoda badania do pomiaru oporu elektrycznego przez materiał (opór pionowy)
• EN 1149-3 Część 3: Metody badań do pomiaru redukcji obciążenia
• EN 1149-5 Część 5: Właściwości użytkowe materiałów i wymagania projektowe

Norma EN 1149-1 opisuje metodę badań materiałów przeznaczonych do produkcji odzieży ochronnej (lub rękawic), które zużywają energię elektrostatyczną w celu zapobieżenia wyładowaniu zapalającemu. Niniejsza metoda badania nie ma zastosowania do materiałów używanych do produkcji odzieży ochronnej lub rękawic chroniących przed napięciem sieciowym.

Norma EN 1149-2 opisuje metodę badawczą służącą do pomiaru pionowej rezystancji elektrycznej materiałów odzieży ochronnej. Niniejsza norma nie dotyczy określania ochrony przed napięciem sieciowym. Więcej informacji znajduje się w dodatku informacyjnym A.

Norma EN 1149-3 opisuje wymagania dotyczące redukcji ładunków elektrostatycznych oraz odpowiednią metodę badań odzieży ochronnej zużywającej energię elektrostatyczną w celu uniknięcia wyładowań palnych dla materiałów nieobjętych częścią pierwszą, np. tekstyliów z włóknami przewodzącymi rdzeń.

Norma EN 1149-5 opisuje wymagania materiałowe i projektowe dotyczące odzieży ochronnej rozpraszającej ładunki elektrostatyczne, w tym nakryć głowy i nakryć głowy, stosowanej jako część całkowicie uziemionego systemu zapobiegającego wyładowaniom zapalającym, w których minimalna energia zapłonu atmosfery wybuchowej jest nie mniejsza niż 0,016 mJ . W kontekście tej normy całkowicie uziemiony system to taki, w którym personel i inne przewody są podłączone do uziemienia z rezystancją mniejszą niż 108 Ω. Wymagania materiałowe i projektowe nie zakładają odpowiedniego uziemienia np. respiratorów i dodatkowego wyposażenia noszonego lub przenoszonego w kontakcie z podobną odzieżą. Jeśli takie dodatkowe wyposażenie musi być uziemione, mogą być wymagane inne wymagania wykraczające poza zakres niniejszej normy. Zakres niniejszej normy nie obejmuje rękawic ochronnych ani butów pochłaniających energię elektrostatyczną, które są oddzielne i nie stanowią integralnej części odzieży. Wymagania materiałowe i projektowe mogą nie zapewniać odpowiedniej ochrony w łatwopalnych atmosferach wzbogaconych w tlen. Dodatkowe informacje dotyczące atmosfer palnych wzbogaconych w tlen zawiera norma CEN/CLC/TR 16832. Niniejsza norma nie dotyczy ochrony przed napięciem sieciowym.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla firm z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania w celu określenia właściwości elektrostatycznych odzieży ochronnej, w zakresie normy EN ISO 1149, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowany sprzęt technologiczny.