EN 795 Sprzęt ochrony indywidualnej przed upadkiem z wysokości – Urządzenia kotwiczące

Norma europejska „EN 795 Indywidualny sprzęt ochrony przed upadkiem z wysokości – Urządzenia kotwiczące” określa wymagania eksploatacyjne i powiązane metody badań dla urządzeń kotwiczących dla pojedynczego użytkownika, przeznaczonych do demontażu z konstrukcji. Urządzenia kotwiczące obejmują stałe lub ruchome (mobilne) punkty kotwiczenia przeznaczone do łączenia elementów indywidualnych systemów ochrony przed upadkiem z wysokości, zgodnie z normą „EN 363 Indywidualny sprzęt ochrony przed upadkiem z wysokości – Indywidualne systemy ochrony przed upadkiem z wysokości”. Norma ta określa również wymagania dotyczące oznakowania, instrukcji użytkowania i wskazówek dotyczących instalacji.

Jednakże norma ta nie ma zastosowania do:

• Urządzenia kotwiczące zaprojektowane tak, aby umożliwić jednoczesne podłączenie wielu użytkowników
• Urządzenia kotwiczące stosowane w każdej działalności sportowej lub rekreacyjnej
• Sprzęt zaprojektowany zgodnie z normami EN 516 lub EN 517
• Elementy konstrukcyjne lub części instalowane w innym celu niż jako punkt kotwiczenia lub urządzenie kotwiczące, np. belki
• Kotwy konstrukcyjne

Na potrzeby niniejszej normy system kotwiczący oznacza system zaprojektowany do użytku jako część indywidualnego systemu ochrony przed upadkiem z wysokości, zawierający punkt lub punkty kotwiczące, urządzenie kotwiące, element lub element mocujący albo punkt kotwiczący konstrukcyjny. Systemy kotwiące, których nie można zdemontować z konstrukcji, nie są objęte zakresem niniejszej normy.

Norma EN 795 określa sposób projektowania, testowania i znakowania urządzeń kotwiczących w celu zapewnienia bezpieczeństwa pracownikom na wysokości. Urządzenia te to punkty kotwiczenia, do których mocowane są systemy zabezpieczające przed upadkiem z wysokości, systemy pozycjonujące lub systemy zabezpieczające.

Dotyczy to urządzeń kotwiczących przeznaczonych do stosowania ze sprzętem ochrony osobistej chroniącym przed upadkiem z wysokości, w szczególności dla jednego użytkownika na raz.

Typy urządzeń kotwiących (kategorie EN 795) określa się w następujący sposób:

• Typ A: Stałe punkty kotwiczenia wymagające montażu konstrukcyjnego (np. pierścienie śrubowe, wsporniki)
• Typ B: Tymczasowe przenośne urządzenia kotwiczące (np. trójnogi, kotwice pasowe)
• Typ C: Elastyczne poziome liny kotwiczące (np. poziome liny asekuracyjne, takie jak liny lub kable)
• Typ D: Sztywne poziome szyny kotwiące (np. szyny dwuteowe lub szyny)
• Typ E: Kotwy nośne (stosowane na dachach płaskich) (np. obciążone samochody lub płyty)

Podstawowe wymagania testowe są następujące:

• Badanie wytrzymałości statycznej: Siła jest przykładana przez 3 minuty, aby zapobiec pęknięciu lub odkształceniu. Obciążenia różnią się w zależności od typu kotwy: 12 kN dla typów A i B, 6 kN dla typów C i D oraz 10 kN dla typu E. Kotwa nie może ulec odkształceniu ani uszkodzeniu po zakończeniu badania.
• Test wytrzymałości dynamicznej: Symuluje zatrzymanie upadku przy użyciu sztywnej masy o masie 100 kg zrzuconej z wysokości 2 m. Test ten ma na celu sprawdzenie absorpcji energii i integralności konstrukcji. Testy obejmują swobodny spadek w następujących punktach: środek w przypadku typu C, końce lub przęsła niepodparte w przypadku typu D oraz dowolny krytyczny kąt obciążenia w przypadku typów A i B. Test ten symuluje siłę rzeczywistego upadku.
• Odporność na korozję: Opcjonalnie, ale zazwyczaj testowana zgodnie z normą EN ISO 9227 (test w mgle solnej). Test ten jest przeznaczony specjalnie do zastosowań zewnętrznych i dla typów A, B, C i D.
• Testowanie funkcjonalne: Test ten przeprowadza się w celu sprawdzenia, czy wszystkie ruchome części, wózki lub mechanizmy regulacyjne nadal działają po przeprowadzeniu innych testów. Jest on zazwyczaj wymagany dla typów C i D (linki asekuracyjne i szyny).
• Instrukcje i oznaczenia: Produkty muszą zawierać czytelne oznaczenia, informacje dla użytkownika oraz instrukcje dotyczące instalacji, użytkowania i konserwacji.

Testy należy przeprowadzać w konfiguracji najsłabszej lub najbardziej obciążonej (tj. w najgorszym położeniu kotwy). Urządzenia kotwiące należy testować z zamierzoną konstrukcją lub metodą montażu. Typ E (masa własna) należy testować wyłącznie na płaskich, odpornych na tarcie powierzchniach, a nie na powierzchniach pochyłych lub mokrych.

Norma EN 795 obejmuje urządzenia przeznaczone tylko dla jednego użytkownika na raz. W przypadku wielu użytkowników obowiązuje norma CEN/TS 16415. Typy A, C i D w niektórych przypadkach podlegają dyrektywie w sprawie wyrobów budowlanych (CPR) ze względu na ich stałą instalację. Tylko typy B i E są uznawane za środki ochrony indywidualnej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/425 i mogą być oznaczone znakiem CE. W przypadku trwałego zamocowania do konstrukcji, typy A, C i D podlegają dyrektywie w sprawie wyrobów budowlanych, a nie dyrektywie w sprawie środków ochrony indywidualnej.

Normę EN 795 stosuje się głównie w następujących przypadkach:

• Podczas projektowania lub zakupu systemów kotwiących do samodzielnego użytku
• W przypadku ubiegania się o certyfikat CE dla typów B lub E
• Zgodnie z dyrektywą Unii Europejskiej w sprawie środków ochrony indywidualnej w zakresie podstawowej ochrony przed upadkiem z wysokości

Normę CEN/TS 16415 stosuje się w następujących przypadkach:

• Podczas projektowania lub stosowania systemów kotwiących dla wielu użytkowników jednocześnie
• Podczas przeprowadzania oceny ryzyka lub oceny inżynieryjnej dla pracy zespołowej na wysokości
• Podczas pracy na poziomych systemach linowych, z których korzysta kilku pracowników

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z różnych sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „EN 795 Indywidualny sprzęt ochrony przed upadkiem z wysokości – urządzenia kotwiczące”.