
Norma europejska „EN 13794 Sprzęt ochrony układu oddechowego – Ucieczkowe aparaty oddechowe z zamkniętym obiegiem – Wymagania, badanie, znakowanie” opisuje minimalne wymagania dla ucieczkowych aparatów oddechowych z zamkniętym obiegiem, z tlenem chemicznym ( dwutlenek potasu, chloran sodu) i tlenem sprężonym. Norma ta nie ma zastosowania do sprzętu roboczego i ratowniczego oraz sprzętu do nurkowania. Do oceny zgodności z wymaganiami uwzględniono badania laboratoryjne i praktyczne.

Konkretny sprzęt ochrony układu oddechowego może zostać zatwierdzony wyłącznie wtedy, gdy jego poszczególne komponenty spełniają wymagania specyfikacji testowej, która może stanowić pełną normę lub jej część, a także gdy przeprowadzono pomyślnie praktyczne testy wydajności całego sprzętu w miejscach określonych w odpowiedniej normie. Jeżeli z jakichkolwiek przyczyn nie testuje się kompletnego urządzenia, symulacja działania urządzenia jest dozwolona pod warunkiem, że charakterystyki oddechowe i rozkład masy są podobne do charakterystyki kompletnego urządzenia.
Dla celów niniejszej normy stosuje się terminy i definicje podane w normie „EN 132 Sprzęt ochrony układu oddechowego – Definicje terminów i piktogramów” oraz normie „EN 134 Sprzęt ochrony układu oddechowego – Nomenklatura składników”. Ponadto, system szybkiego startu odnosi się do mechanizmu, który uruchamia produkcję/przepływ tlenu po otwarciu pojemnika do przechowywania lub wyciągnięciu maski.
Aparat tlenowy ucieczkowy jest zaprojektowany i skonstruowany w taki sposób, że wydychany gaz oddechowy jest kierowany z maski do obwodu zawierającego wkład i worek oddechowy, umożliwiający ponowne oddychanie. Wkład zawiera substancje chemiczne, które pochłaniają wydychany dwutlenek węgla i (w przypadku aparatu z dwutlenkiem potasu) wilgoć, a także wytwarzają tlen. W przypadku aparatury wykorzystującej chloran sodu, chemiczne źródło tlenu (świeca z chloranem sodu) wytwarza potrzebny tlen. W przypadku aparatu ze sprężonym tlenem, tlen jest podawany do obwodu w odpowiednim punkcie za pomocą urządzenia zapewniającego stały przepływ lub zaworu sterującego zapotrzebowaniem płuc, bądź odpowiedniej kombinacji obu tych rozwiązań. Przepływ gazu oddechowego może mieć charakter wahadłowy lub pętlowy, a nadmiar gazu jest wydalany przez zawór bezpieczeństwa.
Aparaty ucieczkowe tlenowe klasyfikuje się w ramach typów i klas według źródła tlenu i nominalnego czasu działania. Rodzaje aparatów do ucieczki tlenu są następujące:
Urządzenia do ucieczki tlenem klasyfikuje się według ich nominalnego czasu działania, który jest określany poprzez przeprowadzenie testu aparatu oddechowego o objętości 35 l/min (20 cykli/min, 1,75 l/suw) zgodnie z tą normą. Nominalny czas pracy określa się w odstępach 30-minutowych do okresu 5 minut, a następnie w odstępach 10-minutowych.
Wymagania projektowe zawarte w niniejszej normie zostały uporządkowane następująco:
Wymagania dotyczące materiałów określone w niniejszej normie są regulowane w następujący sposób:
Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi badawcze zgodne z normą „EN 13794 Sprzęt ochrony układu oddechowego - Aparaty oddechowe z niezależnym obiegiem do ucieczek - Wymagania, badania, znakowanie”.
