EN 13794 Sprzęt ochrony układu oddechowego - Samodzielny aparat oddechowy do ucieczki - Wymagania, badania, oznakowanie

EN 13794 Sprzęt ochrony układu oddechowego - Samodzielny aparat oddechowy do ucieczki - Wymagania, badania, oznakowanie

Norma europejska „EN 13794 Sprzęt ochrony układu oddechowego – Ucieczkowe aparaty oddechowe z zamkniętym obiegiem – Wymagania, badanie, znakowanie” opisuje minimalne wymagania dla ucieczkowych aparatów oddechowych z zamkniętym obiegiem, z tlenem chemicznym ( dwutlenek potasu, chloran sodu) i tlenem sprężonym. Norma ta nie ma zastosowania do sprzętu roboczego i ratowniczego oraz sprzętu do nurkowania. Do oceny zgodności z wymaganiami uwzględniono badania laboratoryjne i praktyczne.

EN 13794 Sprzęt ochrony układu oddechowego - Samodzielny aparat oddechowy do ucieczki - Wymagania, badania, oznakowanie

Konkretny sprzęt ochrony układu oddechowego może zostać zatwierdzony wyłącznie wtedy, gdy jego poszczególne komponenty spełniają wymagania specyfikacji testowej, która może stanowić pełną normę lub jej część, a także gdy przeprowadzono pomyślnie praktyczne testy wydajności całego sprzętu w miejscach określonych w odpowiedniej normie. Jeżeli z jakichkolwiek przyczyn nie testuje się kompletnego urządzenia, symulacja działania urządzenia jest dozwolona pod warunkiem, że charakterystyki oddechowe i rozkład masy są podobne do charakterystyki kompletnego urządzenia.

Dla celów niniejszej normy stosuje się terminy i definicje podane w normie „EN 132 Sprzęt ochrony układu oddechowego – Definicje terminów i piktogramów” oraz normie „EN 134 Sprzęt ochrony układu oddechowego – Nomenklatura składników”. Ponadto, system szybkiego startu odnosi się do mechanizmu, który uruchamia produkcję/przepływ tlenu po otwarciu pojemnika do przechowywania lub wyciągnięciu maski.

Aparat tlenowy ucieczkowy jest zaprojektowany i skonstruowany w taki sposób, że wydychany gaz oddechowy jest kierowany z maski do obwodu zawierającego wkład i worek oddechowy, umożliwiający ponowne oddychanie. Wkład zawiera substancje chemiczne, które pochłaniają wydychany dwutlenek węgla i (w przypadku aparatu z dwutlenkiem potasu) wilgoć, a także wytwarzają tlen. W przypadku aparatury wykorzystującej chloran sodu, chemiczne źródło tlenu (świeca z chloranem sodu) wytwarza potrzebny tlen. W przypadku aparatu ze sprężonym tlenem, tlen jest podawany do obwodu w odpowiednim punkcie za pomocą urządzenia zapewniającego stały przepływ lub zaworu sterującego zapotrzebowaniem płuc, bądź odpowiedniej kombinacji obu tych rozwiązań. Przepływ gazu oddechowego może mieć charakter wahadłowy lub pętlowy, a nadmiar gazu jest wydalany przez zawór bezpieczeństwa.

Aparaty ucieczkowe tlenowe klasyfikuje się w ramach typów i klas według źródła tlenu i nominalnego czasu działania. Rodzaje aparatów do ucieczki tlenu są następujące:

  • Typ C: Aparat do pomiaru chloranu sodu
  • Typ D: Aparat tlenowy sprężony
  • Typ K: Aparat do dwutlenku potasu

Urządzenia do ucieczki tlenem klasyfikuje się według ich nominalnego czasu działania, który jest określany poprzez przeprowadzenie testu aparatu oddechowego o objętości 35 l/min (20 cykli/min, 1,75 l/suw) zgodnie z tą normą. Nominalny czas pracy określa się w odstępach 30-minutowych do okresu 5 minut, a następnie w odstępach 10-minutowych.

Wymagania projektowe zawarte w niniejszej normie zostały uporządkowane następująco:

  • Wszystkie próbki testowe muszą spełniać wszystkie wymagania.
  • Urządzenie musi mieć niezawodną konstrukcję i być jak najbardziej kompaktowe.
  • Urządzenie musi być zaprojektowane w taki sposób, aby nie przeszkadzało w wykonywaniu prac zgodnie z instrukcjami producenta.
  • Urządzenie musi być tak zaprojektowane, aby nie miało wystających części ani ostrych krawędzi, które mogłyby zaczepić się o wystające elementy w wąskich przejściach.
  • Powierzchnia każdej części urządzenia, która może mieć styczność z użytkownikiem, musi być wolna od ostrych krawędzi i zadziorów.
  • Urządzenie musi być zaprojektowane i skonstruowane w sposób uniemożliwiający przedostanie się do atmosfery zewnętrznej w granicach określonych w niniejszej normie.
  • Urządzenie powinno być tak zaprojektowane, aby można było łatwo oczyścić jego zewnętrzną część.
  • Urządzenie musi być zaprojektowane w sposób zapobiegający przedostawaniu się substancji chemicznych do dróg oddechowych użytkownika oraz zapobiegający zakłócaniu działania urządzenia przez ślinę lub skropliny lub powodowaniu jakichkolwiek szkodliwych skutków dla użytkownika.
  • Nie powinno być możliwe przypadkowe uruchomienie systemu szybkiego startu (jeśli jest zainstalowany). Urządzenia specjalnego przeznaczenia, tj. urządzenia stosowane w górnictwie, muszą spełniać wymagania podane w załączniku do niniejszej normy (Załącznik A).
  • Urządzenia przeznaczone wyłącznie do celów edukacyjnych muszą spełniać wymagania podane w załączniku do niniejszej normy (załącznik C). Trening można przeprowadzić również przy użyciu urządzenia edukacyjnego.

Wymagania dotyczące materiałów określone w niniejszej normie są regulowane w następujący sposób:

  • Pojemnik transportowy i urządzenie blokujące (jeśli występuje) muszą być odpowiednio zabezpieczone przed korozją. Materiały użyte do produkcji muszą być odporne na temperatury i obciążenia mechaniczne występujące podczas noszenia odzieży przez użytkownika oraz przechowywania jej w maszynach i pojazdach.
  • Części odsłonięte, tzn. części, które mogą być narażone na uderzenia podczas użytkowania urządzenia, nie mogą być wykonane z aluminium, magnezu, tytanu lub stopów zawierających te metale w proporcjach, które mogłyby spowodować powstanie iskier tarcia, mogących zapalić mieszaninę gazów palnych podczas uderzenia.
  • Każdy kontener lub statek transportowy wykorzystujący takie materiały musi być odpowiednio zabezpieczony.
  • Jeżeli przepisy krajowe dopuszczają stosowanie takich pojemników lub pojemników transportowych, podczas badania odporności na uderzenia i zarysowania nie powinny ujawnić się żadne fragmenty metalu.
  • Pojemniki transportowe wykonane z materiałów niemetalowych muszą być antystatyczne. Rezystancja izolacji nie powinna przekraczać 109 Ω. Jeśli urządzenie musi być antystatyczne podczas ucieczki, wykorzystane materiały powinny być jak najbardziej antystatyczne.
  • Materiały mające bezpośredni kontakt ze skórą użytkownika nie mogą stwarzać żadnego znanego ryzyka podrażnienia skóry lub wywierać jakiegokolwiek negatywnego wpływu na zdrowie.
  • Przy wyborze materiałów, które mogą mieć kontakt z tlenem, należy zachować ostrożność, aby zapobiec zapłonowi tlenu.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych na rzecz przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi badawcze zgodne z normą „EN 13794 Sprzęt ochrony układu oddechowego - Aparaty oddechowe z niezależnym obiegiem do ucieczek - Wymagania, badania, znakowanie”.

WhatsApp