EN 131 Schody

Norma „EN 131 Schody”, która jest normą europejską, składa się z następujących rozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

• Norma „EN 131-1 Część 1: Terminy, Typy, Wymiary Funkcjonalne” definiuje terminy i opisuje ogólne cechy konstrukcyjne drabin. Niniejsza norma ma zastosowanie do drabin przenośnych przeznaczonych do ogólnego użytku profesjonalnego i nieprofesjonalnego. Niniejsza norma nie ma zastosowania do drabin przenośnych, które ze względu na swoją konstrukcję i instrukcje są przeznaczone wyłącznie do konkretnego użytku profesjonalnego i w związku z tym nie są przeznaczone do ogólnego użytku profesjonalnego ani nieprofesjonalnego.

W przypadku drabin wieloprzegubowych obowiązuje norma EN 131-4, w przypadku drabin teleskopowych norma EN 131-6, a w przypadku drabin mobilnych z platformami norma EN 131-7.

Norma ta nie ma zastosowania do drabin przystawnych, do których stosuje się normę EN 14183.

Norma EN 61478 dotyczy drabin używanych w pobliżu instalacji wysokiego napięcia, a norma EN 50528 dotyczy drabin używanych w pobliżu instalacji niskiego napięcia.

Krótko mówiąc, norma EN 131-1 jest częścią serii norm EN 131, która obejmuje drabiny przenośne do zastosowań profesjonalnych i nieprofesjonalnych. Norma ta ma zastosowanie do drabin przenośnych ogólnego użytku, w tym drabin przystawnych, pochyłych i teleskopowych.

Niniejsza norma definiuje takie pojęcia, jak typy drabin (np. pojedyncze, rozkładane, kombinowane) i ich elementy (np. stopnie, podłużnice), a także minimalne wymagania dotyczące wymiarów drabin, takie jak odstępy między stopniami, szerokość drabiny i wymiary podstawy zapewniające stabilność. Norma ta gwarantuje, że drabiny są projektowane tak, aby minimalizować ryzyko, jednocześnie spełniając wymagania dotyczące trwałości, stabilności i bezpieczeństwa użytkownika.

• Norma EN 131-2 Część 2: Wymagania, badania, znakowanie opisuje ogólne cechy konstrukcyjne, wymagania i metody badań drabin przenośnych. Niniejsza norma nie ma zastosowania do niektórych drabin przystawnych i drabin do użytku profesjonalnego, takich jak drabiny strażackie, drabiny dachowe i drabiny mobilne. Nie ma ona również zastosowania do drabin używanych do pracy na lub w pobliżu instalacji lub systemów elektrycznych pod napięciem. W tym celu stosuje się normę EN 61478.

Norma EN 50528 dotyczy drabin izolacyjnych stosowanych w instalacjach elektrycznych niskiego napięcia lub w ich pobliżu.

Norma EN 131-2 jest przeznaczona do stosowania w połączeniu z normą EN 131-1. Norma EN 131-4 dotyczy drabin pojedynczych i wieloskrzydłowych, norma EN 131-6 dotyczy drabin teleskopowych, a norma EN 131-7 dotyczy drabin mobilnych z platformami.

Krótko mówiąc, norma EN 131-2 określa metody i kryteria oceny wytrzymałości, trwałości i bezpieczeństwa drabin, aby zapewnić ich zgodność z normami bezpieczeństwa i wydajności, zarówno do użytku profesjonalnego, jak i nieprofesjonalnego. Zawiera ona znormalizowane procedury oceny wydajności drabin. Główne metody badań to:

• Badania trwałości: ocena nośności stopni, słupków i innych elementów.
• Badania trwałości: sprawdzenie odporności na wielokrotne użytkowanie lub obciążenia cykliczne.
• Testy stabilności: sprawdzenie, czy drabiny zachowują stabilność w określonych warunkach, np. na nierównych powierzchniach lub przy działaniu sił bocznych.
• Odporność na poślizg: badanie właściwości antypoślizgowych stóp i stopni drabin.

Niniejsza norma definiuje progi zaliczenia/niezaliczenia testów, aby zapewnić, że drabiny mogą bezpiecznie utrzymać określone obciążenie maksymalne (zazwyczaj 150 kg). Kryteria te mają zastosowanie do różnych typów drabin (np. drabin pochyłych, drabin przystawnych i drabin rozsuwanych). Norma ta gwarantuje, że drabiny spełniają wymagania bezpieczeństwa dotyczące ochrony użytkownika, zmniejszając ryzyko, takie jak zawalenie się lub przewrócenie.

• Norma „EN 131-3 Część 3: Oznakowanie i instrukcje użytkownika” zawiera zalecenia dotyczące bezpiecznego użytkowania drabin objętych zakresem normy EN 131-1 i spełniających wymagania norm EN 131-1, EN 131-2 i EN 131-4 dla drabin pojedynczych i wieloprzegubowych, EN 131-6 dla drabin teleskopowych i EN 131-7 dla drabin platformowych.

Niniejsza norma koncentruje się na oznakowaniu i instrukcjach użytkowania drabin objętych normami EN 131-1 (konstrukcja i wymiary) oraz EN 131-2 (wymagania dotyczące badań). Gwarantuje ona, że ​​drabiny będą wyposażone w jasne, wyczerpujące i znormalizowane informacje, promujące bezpieczne użytkowanie zarówno przez użytkowników profesjonalnych, jak i amatorów.

Wymagania dotyczące oznakowania obejmują informacje, które muszą być trwale umieszczone na klatce schodowej. Należą do nich:

• Nazwa lub znak towarowy producenta
• Rodzaj schodów (np. pochyłe, schodkowe lub rozszerzające się)
• Maksymalne obciążenie całkowite (typowo 150 kg dla drabin EN 131)
• Rok produkcji lub kod partii
• Opis zastosowania profesjonalnego lub nieprofesjonalnego (jeśli dotyczy)
• Inne istotne symbole lub ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa (np. maksymalna liczba użytkowników, prawidłowy kąt nachylenia schodów)

Podsumowując, norma EN 131-3 uzupełnia normy EN 131-1 i EN 131-2, zapewniając użytkownikom odpowiednie informacje na temat bezpiecznego korzystania z drabin i zmniejszając ryzyko wypadków spowodowanych nieprawidłowym użyciem lub instalacją.

• Norma EN 131-4 Część 4: Drabiny przegubowe pojedyncze i wielokrotne opisuje wymagania, badania i oznakowanie drabin przegubowych z jednym lub wieloma połączeniami przegubowymi. Niniejsza norma nie ma zastosowania do połączeń przegubowych drabin kombinowanych i wolnostojących zdefiniowanych w normie EN 131-1. Niniejsza norma jest przeznaczona do stosowania łącznie z normami EN 131-1, EN 131-2 i EN 131-3.

Niniejsza norma dotyczy w szczególności drabin kombinowanych z przegubem, składających się z trzech lub czterech sekcji. Drabiny te mogą być stosowane w różnych konfiguracjach, takich jak drabiny pochyłe, drabiny schodkowe lub platformy robocze. Norma określa wymagania dotyczące konstrukcji, bezpieczeństwa i wydajności, aby zapewnić bezpieczeństwo tych wszechstronnych drabin zarówno do użytku profesjonalnego, jak i amatorskiego.

Niniejsza norma dotyczy drabin kombinowanych z trzema lub czterema przegubowymi sekcjami, które można skonfigurować na różne sposoby (np. drabina prosta, drabina przystawna lub platformowa).

Wymagania projektowe są następujące:

• Zawiasy: muszą być wytrzymałe, blokować się bezpiecznie w każdej konfiguracji i wytrzymywać wielokrotne użytkowanie bez żadnych uszkodzeń.
• Stabilność: obejmuje wymagania dotyczące urządzeń stabilizujących (np. prętów podstawy lub stabilizatorów), aby zapobiec przechylaniu się w różnych konfiguracjach.
• Wymiary: Oznaczają wymiary funkcjonalne, takie jak odstępy między stopniami, szerokość schodów i rozmiar platformy (jeśli dotyczy), które mają na celu zapewnienie bezpiecznego użytkowania.

Akcesoria mogą znacząco poprawić bezpieczeństwo użytkowania i obsługi drabin. Mogą również umożliwić ich używanie w szczególnych warunkach.

• Norma „EN 131-6 Część 6: Drabiny teleskopowe” opisuje ogólne cechy konstrukcyjne, wymagania i metody badań drabin teleskopowych pochyłych i pionowych oraz definiuje terminy. Drabiny z elementami wysuwanymi nie są objęte zakresem niniejszej normy. Norma ta jest przeznaczona do stosowania w powiązaniu z normami EN 131-1, EN 131-2, EN 131-3 oraz, w stosownych przypadkach, z normą EN 131-4.

Są to drabiny rozsuwane i chowane, oferujące regulowaną długość i kompaktowe wymiary. Norma ta określa wymagania dotyczące konstrukcji, bezpieczeństwa i wydajności, aby zapewnić bezpieczeństwo drabin teleskopowych zarówno do użytku profesjonalnego, jak i amatorskiego.

Niniejsza norma ma zastosowanie do przenośnych drabin teleskopowych z mechanizmem wysuwania i chowania sekcji, w tym drabin stosowanych jako drabiny pochyłe lub w innych konfiguracjach.

Wymagania projektowe są następujące:

• Mechanizm teleskopowy: Musi być solidny i wyposażony w bezpieczne blokady, zapobiegające niepożądanemu złożeniu się mechanizmu w trakcie użytkowania.
• Wymiary: Określają wymiary funkcjonalne, takie jak odstępy między stopniami, szerokość schodów i minimalne nakładanie się sekcji po rozłożeniu, aby zapewnić stabilność i bezpieczeństwo.
• Stabilność: Wymaga urządzeń stabilizujących (np. drążków podstawy lub antypoślizgowych nóżek), aby zapobiec przewróceniu się lub poślizgowi.

Podsumowując, normę EN 131-6 opracowano w celu uwzględnienia szczególnych wyzwań bezpieczeństwa związanych z drabinami teleskopowymi, które różnią się od drabin standardowych lub zawiasowych regulowaną konstrukcją i wykorzystaniem mechanizmów blokujących.

• Norma „EN 131-7 Część 7: Drabiny jezdne z platformami” definiuje terminy i opisuje ogólne cechy konstrukcyjne drabin jezdnych z platformami. Norma ta ma zastosowanie do drabin jezdnych z platformami roboczymi, z których może korzystać jednocześnie tylko jedna osoba, o maksymalnej powierzchni 1 m² i maksymalnej wysokości platformy 5 m. Maksymalne obciążenie, wliczając w to maksymalne łączne obciążenie użytkownika oraz wszystkich narzędzi, sprzętu i materiałów, wynosi 150 kg.

Drabiny przenośne zgodne z normą EN 131-1, drabiny przenośne zgodne z normą EN 131-4, drabiny przenośne do celów przeciwpożarowych zgodne z normą EN 1147, drabiny strychowe zgodne z normą EN 14975, taborety schodkowe zgodne z normą EN 14183, drabiny, drabiny schodkowe i poręcze zgodne z normą EN ISO 14122-3 oraz drabiny izolacyjne zgodne z normą EN 50528 nie są objęte zakresem niniejszej normy.

Drabiny objęte niniejszą normą to drabiny przeznaczone do użytku profesjonalnego lub nieprofesjonalnego, zazwyczaj wyposażone w platformę roboczą, używane do zadań wymagających stabilnej powierzchni do stania na wysokości. Norma EN 131-7 określa wymagania dotyczące konstrukcji, bezpieczeństwa i wydajności, aby zapewnić bezpieczeństwo i niezawodność tych drabin.

Norma ta ma zastosowanie do zadań, które zazwyczaj wymagają długotrwałego przebywania na wysokości, w tym do przenośnych drabin z platformami, drabin mobilnych używanych jako drabiny przystawne lub w podobnych konfiguracjach (np. na kółkach w celu zapewnienia mobilności).

Wymagania projektowe są następujące:

• Platforma: Musi być stabilna, antypoślizgowa i wystarczająco duża, aby zapewnić bezpieczną przestrzeń roboczą (konkretne wymiary określono w normie).
• Mobilność: Jeżeli urządzenie jest wyposażone w koła, powinno być wyposażone w mechanizm blokujący, który zapewni stabilność podczas użytkowania.
• Barierki ochronne/poręcze: Wymagane są elementy ochronne (np. poręcze lub uchwyty) wokół platformy, aby zapobiec upadkom.
• Dostęp: Oznacza bezpieczne środki dostępu do platformy, na przykład stopnie lub podesty o jednakowych odstępach i właściwościach antypoślizgowych.
• Stabilność: obejmuje wymagania dotyczące urządzeń stabilizujących (np. stabilizatorów podłogowych lub podpór), aby zapobiec przewróceniu się lub ruchowi.

Normę tę opracowano do stosowania łącznie z normami EN 131-1, EN 131-2 i EN 131-3.

Niniejsza norma nie obejmuje wież dostępowych i roboczych, które:

• Produkty określone w normie EN 1004
• Produkty składające się z dwóch oddzielnych schodów

Nasza organizacja, działająca od wielu lat i skrupulatnie śledząca globalny rozwój nauki i technologii, zatrudnia wykwalifikowany zespół i dysponuje rozbudowaną infrastrukturą do przeprowadzania testów, pomiarów i analiz w szerokim zakresie dziedzin dla firm ze wszystkich sektorów. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodnie z normą „EN 131 Staircases”.