ISO 15027 Skafandry nurkowe

Norma „ISO 15027 Skafandry nurkowe”, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), składa się z następujących podsekcji opublikowanych pod tym samym tytułem:

• Norma „ISO 15027-1 Część 1: Odzież do ciągłego noszenia, w tym wymagania bezpieczeństwa” opisuje wymagania dotyczące wydajności i bezpieczeństwa dla kombinezonów ratunkowych noszonych ciągle podczas pracy i zajęć rekreacyjnych, w celu ochrony ciała użytkownika przed skutkami zanurzenia w zimnej wodzie, takimi jak szok termiczny i hipotermia. Norma ta dotyczy mokrych i suchych skafandrów do ciągłego noszenia. Niniejsza norma nie obejmuje odzieży ochronnej przeznaczonej do porzucania. Wymagania dotyczące odzieży jednorazowej zawarto w normie ISO 15027-2. Metody badań skafandrów podwodnych opisano w normie ISO 15027-3.
• Ogólne wymagania zawarte w niniejszej normie opisano następująco:
  • System odzieżowy (skafander suchy lub mokry) uznany za odzież do noszenia ciągłego powinien spełniać wszystkie wymagania niniejszej normy. Odzież nie może ulec uszkodzeniu lub przestać spełniać zamierzonej funkcji podczas badania zgodnego z normą ISO 15027-3. Sekwencję testową należy rozpocząć od odpowiedniego cyklu temperaturowego, po którym następuje odpowiedni test w obrotowej komorze szokowej.
  • System odzieżowy określony jako kombinezon przejściowy do śmigłowca musi spełniać wszystkie wymagania niniejszej normy.
  • Producent musi określić składniki zestawu odzieżowego, obejmujące bieliznę i elementy dodatkowe. Odzież noszona stale może zawierać dodatkowe elementy zgodne z normą ISO 12402-8, których obecność lub używanie nie wpływa na jej właściwości w rozumieniu wymagań niniejszej normy. Jeżeli uprząż stanowi integralną część odzieży zaprojektowanej tak, aby spełniała wymagania niniejszej normy, wówczas cały zestaw musi być zgodny zarówno z normą ISO 12401, jak i niniejszą normą.
  • Projektując i stosując odzież, należy uwzględnić ryzyko wystąpienia stresu cieplnego i dyskomfortu. Do informacji tej powinny być dołączone informacje dostarczone przez producenta oraz wszelkie szczególne zalecenia i ostrzeżenia zgodnie z niniejszą normą. Ogólnie rzecz biorąc, im wyższa ochrona przed szokiem termicznym i hipotermią, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia stresu cieplnego. Użytkownik stale noszonej odzieży musi przy wyborze urządzenia wziąć pod uwagę te dwa czynniki.
  • Każda próbka musi zostać poddana testowi w obrotowym pudełku udarowym zgodnie z tą normą. Po przeprowadzeniu testu w obrotowym pojemniku amortyzującym nie powinno być widocznej migracji materiału izolacyjnego ani widocznych uszkodzeń spowodowanych zużyciem lub rozdarciem.
  • Jeżeli system skafandra nie jest przeznaczony do użytku bez osobistego sprzętu wypornościowego, powinien być zaprojektowany zgodnie z normami ISO 12402-2 lub ISO 12402-3. osobisty sprzęt wypornościowy nie powinny uniemożliwiać jego noszenia, a producent systemu odzieżowego powinien określić rodzaj osobistego sprzętu wypornościowego, który ma być używany.
  • Po czyszczeniu zgodnie z niniejszą normą muszą zostać spełnione wymagania eksploatacyjne. Czyszczenie należy wykonywać zgodnie ze specyfikacją producenta.
  • System odzieży powinien być zaprojektowany tak, aby zminimalizować ryzyko zahaczenia.
  • System odzieżowy nie może zawierać ani być wyposażony w żadne elementy, które podczas normalnego użytkowania mogłyby spowodować obrażenia lub utrudnienia w noszeniu odzieży.
  • Suchy skafander powinien ściśle przylegać do szyi lub twarzy, nadgarstków i kostek. Sprawdza się to podczas testu szczelności.
• Norma „ISO 15027-2 Część 2: Przypadki porzucenia, wymagania, w tym bezpieczeństwo” opisuje wymagania dotyczące wydajności i bezpieczeństwa odzieży ochronnej do stosowania w sytuacjach awaryjnych w pracy i podczas zajęć rekreacyjnych, chroniącej ciało użytkownika przed skutkami zanurzenia w zimnej wodzie, takimi jak szok termiczny i hipotermia. Obejmuje to ochronę głowy, dłoni i stóp. Niniejsza norma ma zastosowanie do skafandrów suchych i mokrych. Odzież noszona regularnie nie jest objęta zakresem niniejszej normy. Wymagania dotyczące odzieży przeznaczonej do ciągłego noszenia zawarto w normie ISO 15027-1. Metody badań podano w normie ISO 15027-3.

Ogólne wymagania zawarte w niniejszej normie opisano następująco:

• System odzieżowy uznany za odzież ochronną musi spełniać wszystkie wymagania niniejszej normy. Ubranie nie powinno ulec uszkodzeniu lub nie powinno nie spełniać swojej funkcji podczas testów zgodnych ze wszystkimi opisanymi w normie ISO 15027-3. Sekwencję testową należy rozpocząć od odpowiedniego cyklu temperaturowego, po którym następuje odpowiedni test w obrotowej komorze szokowej.
• Producent musi określić elementy składowe kombinezonu, łącznie z bielizną i wkładkami. Ubranie musi zakrywać całe ciało z wyjątkiem twarzy. Kaptur powinien ściśle przylegać do twarzy, aby ograniczyć przedostawanie się wody. Osłonę rąk należy zapewnić za pomocą zintegrowanej ochrony rąk lub trwale przymocowanej ochrony rąk lub rękawic. Sprawdza się ją poprzez kontrolę wizualną. Kombinezon ucieczkowy może zawierać dodatkowe części zgodne z normą ISO 12402-8, z których żadna, poprzez swoją obecność lub użytkowanie, nie może wpływać na jego działanie w kontekście wymagań niniejszej normy.
• Projektując i stosując odzież, należy uwzględnić ryzyko wystąpienia stresu cieplnego i dyskomfortu. Do informacji tej powinny być dołączone informacje producenta zawierające wszelkie szczególne zalecenia lub ostrzeżenia zgodnie z niniejszą normą. Ogólnie rzecz biorąc, im wyższa ochrona przed szokiem termicznym i hipotermią, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia stresu cieplnego. Użytkownik porzuconego kombinezonu musi wziąć pod uwagę te dwa efekty przy wyborze urządzenia.
• Rozmiar garnituru powinien być dopasowany do sylwetki osoby, która zamierza go nosić. Jeśli podano wiele zakresów rozmiarów, muszą się one pokrywać. Jeśli dla dorosłych przeznaczony jest kombinezon w rozmiarze uniwersalnym, musi on pasować na każdą osobę o wzroście co najmniej od 1,50 m do 1,95 m.
• Przed przystąpieniem do odpowiednich testów każdy kombinezon musi zostać poddany testowi w obrotowej komorze amortyzującej, zgodnie z normą ISO 15027-3. Po przeprowadzeniu testu w obrotowym pojemniku amortyzującym nie powinno być widocznej migracji materiału izolacyjnego ani widocznych uszkodzeń spowodowanych zużyciem lub rozdarciem.
• Jeżeli system skafandra nie jest przeznaczony do użytku bez osobistej kamizelki ratunkowej, nie może on uniemożliwiać noszenia osobistej kamizelki ratunkowej zgodnej z normami ISO 12402-2 lub ISO 12402-3, a producent systemu skafandra musi określić rodzaj osobistej kamizelki ratunkowej (nadmuchiwanej lub naturalnej), która ma być używana.
• Po czyszczeniu należy spełnić wymagania eksploatacyjne określone w normie ISO 15027-3. Czyszczenie należy wykonywać zgodnie ze specyfikacją producenta.
• System skafandra powinien być zaprojektowany tak, aby zminimalizować ryzyko zaczepienia. Należy przetestować zgodnie z normą ISO 15027-3.
• Materiały, tkaniny i komponenty muszą spełniać wymagania niniejszej normy.
• Odzież nie może zawierać żadnych elementów, które mogłyby spowodować szkodę lub przeszkadzać użytkownikowi podczas normalnego użytkowania.
• Suchy skafander musi ściśle przylegać do szyi lub twarzy, nadgarstków i kostek. Sprawdza się to podczas testu szczelności.

Wymagania, dla których w niniejszej normie nie podano konkretnej metody badania, należy sprawdzić w jeden z następujących sposobów:

• Z testami określonymi w normach ISO 15027-1 i ISO 15027-2
• Według pomiaru
• Na podstawie oceny wizualnej
• Z testami funkcjonalnymi

Przed badaniem materiały i komponenty należy poddać kondycjonowaniu przez 24 godziny (plus/minus 0,1 godziny) w standardowej atmosferze. Badania cykliczne i badania w komorze szokowej należy wykonywać jako wstępne przygotowanie przed wykonaniem innych badań.

Jeżeli materiały i komponenty są wspólne dla serii odzieży, dopuszcza się przeprowadzenie testów tylko jednej próbki każdego materiału lub komponentu, chyba że w odpowiedniej procedurze testowej określono inaczej.

Wszyscy ludzie poddawani testom muszą być zaznajomieni z zastosowaniem testowanego sprzętu. Należy ich poinformować i poinstruować o potencjalnych zagrożeniach związanych z testami. Ludzie poddawani testom muszą przejść badania lekarskie w celu udowodnienia, że ​​ich stan zdrowia pozwala im na udział w testach.

Jeżeli nie wskazano inaczej, w testach wymagających udziału ludzi, powinno wziąć w nich udział sześć osób, z których każda powinna nosić odzież w rozmiarze odpowiednim do swojej budowy ciała. Wymiary ciała muszą mieścić się w przedziale wysokości i masy podanym w tabeli zatytułowanej „Wymiary ludzkich obiektów badań”.

Przynajmniej jedna i nie więcej niż trzy osoby biorące udział w badaniu muszą być płci żeńskiej. Osoby spełniające kryteria muszą być w stanie zrelaksować się w wodzie o głębokości większej niż ich własna, pływać przez 20 minut i pokonać dystans 350 m przy pomocy zatwierdzonego osobistego sprzętu wypornościowego zalecanego przez producenta, a po wystarczającym odpoczynku wejść na wyznaczoną platformę.

Wszystkie próbki muszą przejść obiektywne testy całego urządzenia, aby spełnić wymagania norm ISO 15027-1 lub ISO 15027-2. Jednak ze względu na dużą zmienność pomiędzy ludźmi poddanymi testowi i trudności w ocenie niektórych subiektywnych pomiarów, dopuszczalne jest, aby urządzenie nie spełniało w pełni wymagań subiektywnych testów przeprowadzonych na jednej próbce i na więcej niż jednym człowieku poddanym testowi.

Metody badań opisane w tej normie obejmują:

• Test odporności na paliwo
• próba palności
• Test w obrotowym pudełku szokowym
• Pomiar nieszczelności
• Test termiczny
• Test cyklu temperaturowego
• Test wydajności ergonomicznej

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi testowania dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „ISO 15027 Skafandry nurkowe”.