ISO 11611 Odzież ochronna do spawania i procesów pokrewnych

Norma „ISO 11611 Odzież ochronna do spawania i pokrewnych procesów”, opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje minimalne wymagania bezpieczeństwa i metody badań dla odzieży ochronnej, obejmującej kaptury, fartuchy, ochraniacze ramion i getry, przeznaczonej do ochrony ciała użytkownika, w tym głowy i stóp, przeznaczonej do noszenia podczas spawania i pokrewnych procesów o podobnym ryzyku.

Niniejsza norma ma zastosowanie wyłącznie do kapturów i stuptutów i ma na celu ochronę głowy i stóp użytkownika. Norma ta nie obejmuje wymagań dotyczących ochrony stóp, dłoni, twarzy i oczu. Tego typu odzież ochronna ma na celu ochronę użytkownika przed następującymi zagrożeniami:

• Poziom ryzyka 2: odpryski (drobne rozpryski stopionego metalu), krótki czas kontaktu z płomieniem, promieniowanie cieplne z łuku elektrycznego stosowanego w spawaniu i pokrewnych procesach
• Szkodliwe sztuczne promieniowanie optyczne (UV-A, UV-B i szczególnie UV-C) na 3 poziomach ryzyka podczas spawania i pokrewnych procesów
• Minimalizuje możliwość porażenia prądem elektrycznym w wyniku krótkotrwałego, przypadkowego kontaktu z przewodami elektrycznymi pod napięciem do około 100 V prądu stałego (DC) w normalnych warunkach spawania. Pot, brud i inne zanieczyszczenia mogą mieć wpływ na poziom ochrony przed krótkotrwałym, przypadkowym kontaktem z przewodami elektrycznymi pod napięciem o takim napięciu.

Przedstawiono główne procesy spawania ręcznego i podzielono je na grupy procesów na podstawie maksymalnej efektywnej intensywności całkowitego promieniowania, która została zmierzona i oceniona dla tych rodzajów procesów spawalniczych. Aby zapewnić odpowiednią ogólną ochronę przed zagrożeniami, na które mogą być narażeni spawacze, oprócz środków chroniących głowę, twarz, dłonie i stopy, należy nosić środki ochrony osobistej objęte innymi normami.

Niniejsza norma nie ma zastosowania do procesów spawania laserowego (spójne, monochromatyczne źródła promieniowania). Szczegółowe wytyczne dotyczące doboru odzieży ochronnej do różnych prac spawalniczych znajdują się w załączniku do niniejszej normy (załącznik B).

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Starzenie się odnosi się do zmiany właściwości produktu na przestrzeni czasu, podczas użytkowania lub przechowywania. Starzenie się jest spowodowane przez kombinację wielu czynników. Na przykład czyszczenie, konserwacja lub dezynfekcja, narażenie na promieniowanie widzialne lub ultrafioletowe, narażenie na wysokie lub niskie temperatury lub zmiany temperatur, narażenie na działanie substancji chemicznych, w tym wilgoci, narażenie na działanie czynników biologicznych, takich jak bakterie, grzyby, owady lub inne szkodniki, narażenie na działanie czynników mechanicznych, takich jak ścieranie, zginanie, nacisk i naprężenie, narażenie na działanie zanieczyszczeń, takich jak brud, olej, rozpryski stopionego metalu lub narażenie na zużycie.
• Procesy pokrewne odnoszą się do procesów o podobnym typie i poziomie ryzyka jak spawanie.
• Pod pojęciem sztucznego promieniowania optycznego rozumie się promieniowanie optyczne pochodzące ze sztucznych źródeł światła/promieniowania w szerokim zakresie długości fal w całym widmie elektromagnetycznym, od głębokiego ultrafioletu (UV), poprzez widmo widzialne (VIS), aż do zakresu podczerwieni (IR). Źródła promieniowania dzieli się na spójne (wąskopasmowe promieniowanie monochromatyczne z laserów) i niespójne (szerokopasmowe promieniowanie polichromatyczne ze wszystkich innych sztucznych źródeł światła z wyjątkiem laserów).
• Czyszczenie to proces, który polega na usuwaniu brudu i zanieczyszczeń, co sprawia, że ​​środek ochrony osobistej nadaje się do ponownego użycia lub higienicznego noszenia. Cykl czyszczenia zazwyczaj obejmuje pranie i suszenie lub czyszczenie chemiczne, po którym następuje prasowanie lub inne wykończenie, jeśli zachodzi taka potrzeba.
• Zestaw odzieżowy to seria ubrań ułożonych w kolejności, w jakiej były noszone. Mogą składać się z serii oddzielnych elementów ubioru wykonanych z materiałów wielowarstwowych, kombinacji materiałów lub pojedynczych warstw.
• Montaż komponentów polega na połączeniu wszystkich materiałów i osprzętu w taki sam sposób, w jaki powstaje gotowa konstrukcja ubrania.
• Kondycjonowanie polega na utrzymywaniu próbek w standardowych warunkach temperatury i wilgotności względnej przez minimalny okres czasu.
• Ochraniacze to zdejmowane osłony przeznaczone do ochrony części nogi poniżej kolana, mogą również zakrywać górną powierzchnię buta.
• Spawanie to proces łączenia elementów metalowych polegający na miejscowym topieniu metalu.
• Czas spawania odnosi się do efektywnego czasu, w którym łuk pali się w procesie spawania (czas aktywnego łuku) lub czasu, w którym ludzie znajdują się w zasięgu roboczym jarzącego się łuku (czas ekspozycji).

Wymagania ogólne, które nie zostały szczegółowo omówione w niniejszej normie, muszą być zgodne z normą „ISO 13688 Odzież ochronna – Wymagania ogólne”. Odzież ochronna spawacza musi być zaprojektowana w taki sposób, aby zapobiegać przewodzeniu prądu z zewnątrz do wewnątrz, na przykład przez metalowe elementy mocujące. Zgodność należy sprawdzić poprzez kontrolę wizualną.

Odzież ochronna spawacza musi całkowicie zakrywać górną i dolną część ciała, szyję, ramiona aż do nadgarstków i nogi aż do nadgarstków. Ubranie powinno składać się z:

• Pojedynczy element garderoby, np. kombinezon lub para ogrodniczek
• Dwuczęściowy ubiór składający się z kurtki i pary spodni

Zakładki na zewnętrznej powierzchni odzieży mogą służyć jako punkty mocowania gorących/topliwych materiałów. Jeżeli ubranie ma zakładki, ich dolna część powinna być wyposażona w element zapobiegający zatrzymywaniu się stopionego metalu, na przykład w ściegi krzyżykowe lub inny element dekoracyjny.

Rozmiary ubrań muszą być zgodne z wymaganiami normy ISO 13688. Jeżeli ochrona zgodna z wymaganiami niniejszej normy jest zapewniana przez dwuczęściowy kombinezon, właściwie dobrany do rozmiaru użytkownika, należy ustalić, że pomiędzy kurtką i spodniami pozostaje zakładka, gdy użytkownik stojący najpierw całkowicie wyciągnie obie ręce ponad głowę, a następnie pochyli się, aż koniuszki palców dotkną podłogi. Dopasowanie należy sprawdzić wzrokowo, w tym poprzez ocenę dopasowania i pomiary fizyczne, gdy użytkownik nosi odpowiedni rozmiar odzieży. Ponadto nadgarstki, przedramiona i kostki powinny pozostać zakryte, a ręce powinny być uniesione w pozycji pionowej. Dotyczy to również kostiumów jednoczęściowych.

Odzież ochronna dla spawacza może być zaprojektowana tak, aby zapewniać dodatkową ochronę określonych części ciała przed działaniem ciepła i płomieni, szkodliwym promieniowaniem UV i porażeniem prądem, jeśli jest noszona w połączeniu ze skafandrem spełniającym tę normę. Fartuchy muszą zakrywać przednią część ciała użytkownika, co najmniej od szwu bocznego do szwu bocznego. Jeśli chodzi o kaptury, producenci muszą określić konkretne osłony, które należy umieścić wewnątrz kaptura. Badania skuteczności dodatkowej odzieży ochronnej przeprowadza się na zestawie składającym się z kombinezonu i dodatkowej odzieży ochronnej.

Nasza organizacja, która od lat stara się wspierać przedsiębiorstwa z każdej branży, realizując szeroką gamę badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silną kadrą, która uważnie śledzi rozwój nauki i techniki na świecie oraz nieustannie się doskonali. W tym kontekście świadczone są również usługi testowe dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „ISO 11611 Odzież ochronna stosowana przy spawaniu i procesach pokrewnych”.