
Norma europejska EN ISO 20471 „Odzież o wysokiej widoczności – Metody badań i wymagania”, opublikowana następnie przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje wymagania dotyczące odzieży o wysokiej widoczności, która może wizualnie sygnalizować obecność użytkownika. Odzież o wysokiej widoczności ma na celu zapewnienie widoczności użytkownika w każdych warunkach oświetleniowych, zarówno w świetle dziennym, jak i w ciemności, gdy jest on widoczny dla operatorów pojazdów lub innych urządzeń zmechanizowanych w świetle reflektorów.

Niniejsza norma ma również zastosowanie do wymagań dotyczących wydajności, barwy i odblaskowości, a także minimalnej powierzchni i rozmieszczenia materiałów w odzieży ochronnej. Nie ma ona jednak zastosowania w sytuacjach o średnim i niskim ryzyku.
Właściwości materiałów zwiększających widoczność, które mają być stosowane w odzieży ochronnej o wysokim ryzyku, określa się fotometrycznie, biorąc pod uwagę minimalne wymagania dotyczące przestrzeni i układu (projektu).
Widoczność to właściwość, która pozwala obiektowi łatwo przyciągać wzrok. Właściwość ta jest szczególnie ważna w złożonych środowiskach z wizualnie konkurującymi obiektami. Widoczność jest określana przez kontrast jasności, kontrast kolorów, wzór, projekt i charakterystykę ruchu obiektu, a także przez jego relację do tła otoczenia, na którym jest oglądany.
Trzy klasy odzieży zostały zdefiniowane w oparciu o trzy różne minimalne powierzchnie materiałów zwiększających widoczność, fluorescencyjnych lub o kombinowanej charakterystyce. Każda z tych klas zapewnia inny poziom widoczności. Klasa 3 zapewnia najwyższy poziom widoczności w większości środowisk miejskich i wiejskich, zarówno w dzień, jak i w nocy. Użytkownicy powinni wybrać wymaganą klasę ochrony na podstawie oceny ryzyka dla danego miejsca lub sytuacji, w której wymagana jest ochrona zapewniana przez odzież zgodnie z tą normą.
Niniejsza norma zawiera wymagania dotyczące oceny i analizy ryzyka związanego z odzieżą o wysokiej widoczności. Obejmuje ona możliwe projekty ilustrujące rozmieszczenie materiałów odblaskowych. Przy wyborze optymalnej konfiguracji materiałów odblaskowych i fluorescencyjnych w odzieży należy uwzględnić czynniki ergonomiczne, takie jak dopasowanie i rozmiar użytkownika, komfort oraz zakres ruchu.
Niniejsza norma zawiera wymagania dotyczące oceny ryzyka związanego z warunkami, w których będzie używana odzież o wysokiej widoczności. Wymaga to uwzględnienia czynników, które mogą wpłynąć na zdolność obserwatora do wykrycia obecności osoby. Obserwator musi być w stanie zarówno wykryć, jak i rozpoznać osobę noszącą odzież, a następnie podjąć odpowiednie działania zapobiegawcze. Noszenie odzieży o wysokiej widoczności, która zwiększa widoczność, nie gwarantuje, że osoba nosząca odzież będzie widoczna w każdych warunkach.
Minimalne wymagania określone w niniejszej normie są określone za pomocą konkretnych metod badawczych i przypisanych im wartości pomiarowych. Testy przeprowadza się częściowo na nowych materiałach, a częściowo na materiałach wstępnie kondycjonowanych. Kondycjonowanie wstępne (np. składanie materiału odblaskowego) symuluje obciążenie materiałów. Jednak testy laboratoryjne nie zawsze odzwierciedlają warunki rzeczywiste. Widoczność odzieży zależy od jej użytkowania (np. zabrudzenia, światło słoneczne), pielęgnacji (np. środki czyszczące, naprawy) oraz przechowywania (np. bezpyłowość, ochrona przed światłem).
Krótko mówiąc, EN ISO 20471 to uznawana na całym świecie norma określająca wymagania dotyczące odzieży o wysokiej widoczności. Odzież ta jest niezbędna dla osób pracujących w środowiskach, w których widoczność ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa, takich jak place budowy, roboty drogowe, służby ratunkowe i obsługa lotnisk. Norma ta zawiera wymagania dotyczące odzieży o wysokiej widoczności, która może wizualnie sygnalizować obecność użytkownika. Odzież musi zapewniać widoczność zarówno w dzień, jak i w nocy, oświetlona reflektorami pojazdów lub innymi sztucznymi źródłami światła.
Norma ta zastępuje starszą normę EN 471 stosowaną w Europie i została rozszerzona w celu ujednolicenia wymagań dotyczących wysokiej widoczności na całym świecie.
Norma EN ISO 20471 określa wymagania dotyczące trzech głównych komponentów odzieży o wysokiej widoczności:
Norma EN ISO 20471 definiuje trzy klasy wydajności na podstawie minimalnej widocznej powierzchni materiałów fluorescencyjnych i odblaskowych:
Ubrania mogą być pojedyncze lub składać się z kilku elementów (np. kurtka i spodnie), aby spełnić wymagania Klasy 3.
Oprócz materiałów i klasyfikacji norma ta obejmuje również następujące zagadnienia dotyczące konstrukcji i trwałości:
Normę tę uważa się za ważną z następujących powodów:
Odzież o wysokiej widoczności znacznie zmniejsza ryzyko wypadków, obrażeń lub śmierci, szczególnie w miejscach o słabym oświetleniu lub o dużym natężeniu ruchu.
Standaryzacja ta jest szczególnie istotna w przypadku operacji międzynarodowych i globalnych łańcuchów dostaw.
Korzystanie z nieodpowiedniego lub słabo widocznego sprzętu może skutkować grzywnami, problemami prawnymi lub większym narażeniem na ryzyko.
W związku z tym norma EN ISO 20471 odgrywa kluczową rolę w bezpieczeństwie pracowników, ustanawiając jasne i mierzalne wymagania dotyczące odzieży o wysokiej widoczności. Pracodawcy, specjaliści ds. bezpieczeństwa i kierownicy ds. zakupów muszą zapewnić, aby środki ochrony indywidualnej oznakowane zgodnie z tą normą spełniały odpowiednie wymagania dotyczące klasy i trwałości dla przewidywanego środowiska pracy.
Dla organizacji działających globalnie lub w wielu jurysdykcjach zgodność z normą EN ISO 20471 stanowi ważny krok w kierunku spójnych i skutecznych praktyk bezpieczeństwa.
Nasza organizacja, działająca od wielu lat i skrupulatnie śledząca globalny rozwój nauki i technologii, zatrudnia zespół doświadczonych specjalistów i dysponuje szeroką infrastrukturą do przeprowadzania testów, pomiarów i analiz w szerokim zakresie dziedzin dla firm ze wszystkich sektorów. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą EN ISO 20471 „Odzież o wysokiej widoczności – Metody badań i wymagania”.
