EN 14387 Sprzęt ochrony układu oddechowego – Filtry gazowe i filtropochłaniacze kombinowane

Europejska norma „EN 14387 Sprzęt ochrony układu oddechowego – Filtry gazowe i filtropochłaniacze – Wymagania, badania, znakowanie” opisuje wymagania, metody badań i wymogi dotyczące znakowania filtrów gazowych i filtrów zespolonych przeznaczonych do stosowania jako wymienne komponenty w niezabezpieczonych urządzeniach ochrony układu oddechowego (RPD), z wyłączeniem urządzeń ratunkowych.

Filtry chroniące przed tlenkiem węgla nie są objęte zakresem tej normy.

Norma obejmuje badania laboratoryjne pozwalające ocenić zgodność z wymaganiami.

Niektóre filtry zgodne z tą normą mogą być również odpowiednie do stosowania z urządzeniami do wspomagania oddychania lub urządzeniami ratunkowymi. W takim przypadku muszą zostać przetestowane i oznakowane zgodnie z odpowiednią normą.

Zgodnie z tą normą filtry gazowe są klasyfikowane według typu i klasy. Typy filtrów są definiowane w następujący sposób:

• Filtry gazowe: Filtry gazowe produkowane są w następujących typach:
  • Typ A: Zgodnie ze specyfikacją producenta, do stosowania w przypadku niektórych gazów organicznych, oparów i substancji o temperaturze wrzenia powyżej 65 stopni Celsjusza.
  • Typ B: Do stosowania przeciwko określonym gazom i oparom nieorganicznym, zgodnie ze wskazaniami producenta.
  • Typ E: Do stosowania przeciwko dwutlenkowi siarki i innym kwaśnym gazom i oparom, zgodnie ze specyfikacjami producenta.
  • Typ K: Do stosowania przeciwko amoniakowi i organicznym pochodnym amoniaku, zgodnie ze specyfikacjami producenta.
  • Typ AX: Do stosowania przeciwko niektórym gazom i oparom organicznym o temperaturze wrzenia mniejszej lub równej 65 stopni, zgodnie z zaleceniami producenta. Filtry typu AX są przeznaczone wyłącznie do użytku jednozmianowego i muszą być oznaczone określonym symbolem.
  • Typ SX: Do stosowania przeciwko konkretnym gazom i oparom, zgodnie ze specyfikacją producenta.
• Filtry gazowe wielofunkcyjne: Filtry łączące dwa lub więcej z powyższych typów i spełniające wymagania każdego typu z osobna (z wyłączeniem typu SX).
• Filtry kombinowane: Filtry gazowe lub wieloskładnikowe zawierające filtr cząsteczkowy zgodny z normą EN 143.
• Filtry niestandardowe:
  • Typ NOP3: Do stosowania przeciwko tlenkom azotu, np. NO, NO2, NOX.
  • Typ HgP3: Do stosowania przeciwko rtęci.

Filtry te muszą zawsze zawierać filtr P3 zgodny z normą EN 143 i, z wyjątkiem typu SX, mogą być łączone ze sobą lub z określonymi typami.

Filtry gazowe typu A, B, E i K klasyfikuje się według ich pojemności w następujący sposób:

• Filtry klasy 1 o małej wydajności
• Filtry klasy 2 o średniej pojemności
• Filtry o dużej pojemności klasy 3

Filtr gazowy to filtr przeznaczony do usuwania określonych gazów lub oparów z powietrza, którym oddychamy. W przeciwieństwie do filtrów cząsteczkowych, które zatrzymują głównie cząsteczki unoszące się w powietrzu, filtry gazowe zazwyczaj wykorzystują materiały adsorbujące, często węgiel aktywny, do wychwytywania lub reagowania z niebezpiecznymi gazami i oparami. Na przykład, w zależności od klasyfikacji, filtr może być zaprojektowany w celu zapewnienia ochrony przed:

• Gazy i pary organiczne
• Gazy i pary nieorganiczne
• Dwutlenek siarki i inne kwaśne gazy
• Amoniak i organiczne pochodne amoniaku

Norma EN 14387 obejmuje badania laboratoryjne w celu sprawdzenia, czy filtry gazowe i filtry kombinowane spełniają określone wymagania. Kluczowe obszary oceny obejmują:

• Wydajność filtra gazowego/parowego: Filtr jest wystawiony na działanie określonych substancji drażniących w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych. Celem jest określenie, czy filtr może zapewnić ochronę wymaganą dla przypisanej mu klasy.
• Parametry przepuszczalności: Jedną z najważniejszych cech filtra gazowego jest jego przepuszczalność. Przepuszczalność występuje, gdy zanieczyszczenie zaczyna przedostawać się przez filtr w ilości przekraczającej określony limit. Parametry przepuszczalności filtra zależą od następujących czynników:
  • Rodzaj zanieczyszczenia
  • Stężenie
  • Przepływ powietrza
  • temperatura
  • Ani
  • Właściwości adsorpcyjne
  • Projekt filtra

Dlatego test ten stanowi standaryzowaną metodę oceny wydajności filtra.

• Filtracja cząstek stałych: W przypadku filtrów kombinowanych, element filtrujący cząstki stałe jest również oceniany zgodnie z obowiązującymi wymogami. Jest to istotne, ponieważ filtr kombinowany musi uwzględniać zarówno zagrożenie gazami/parami, jak i zagrożenie cząstkami stałymi, dla których został sklasyfikowany.
• Wydajność mechaniczna: Filtry podlegają również wymogom mającym na celu zapewnienie, że ich konstrukcja pozostaje zdatna do użytku. Pomaga to upewnić się, że filtr nie stanie się niezdatny do użytku z powodu racjonalnie przewidywalnych naprężeń mechanicznych występujących podczas użytkowania i transportu.
• Opór oddychania: Opór stawiany filtrowi przez przepływ powietrza jest kluczową cechą wydajnościową. Nadmierny opór może utrudniać oddychanie i zwiększać zmęczenie użytkownika. Dlatego testy oceniają opór filtra w określonych warunkach.
• Połączenie i kompatybilność: Filtr musi być kompatybilny z urządzeniem ochrony dróg oddechowych, do którego jest przeznaczony. Dlatego też zestaw filtra i maski oddechowej należy traktować jako kompletny system ochronny, a nie jako samodzielny produkt.

Norma EN 14387 dotyczy również oznakowania, umożliwiając użytkownikom i inspektorom identyfikację ważnych informacji o filtrze. W zależności od filtra, oznakowania mogą zawierać następujące informacje:

• Typ/klasa filtra
• Kategoria gazu lub pary, która ma zastosowanie
• Klasyfikacja cząstek, jeżeli ma zastosowanie.
• Tożsamość producenta
• Odpowiedni identyfikator produktu
• Inne informacje wymagane przez normę

Prawidłowe oznakowanie jest niezwykle istotne, gdyż wybranie niewłaściwego filtra może skutkować niewystarczającą ochroną dróg oddechowych.

Norma EN 14387 jest istotna, ponieważ filtry oddechowe stanowią kluczowy element bezpieczeństwa. Maska oddechowa może zapewniać niewystarczającą ochronę, nawet jeśli z zewnątrz wydaje się skuteczna, w następujących sytuacjach:

• Jeśli wybrano niewłaściwy filtr.
• Jeżeli przepustowość filtra jest niewystarczająca.
• Jeśli zanieczyszczenie znajduje się poza zatwierdzonym obszarem stosowania.
• Jeśli filtr jest przebity.
• Jeśli filtr jest uszkodzony.
• Jeżeli filtr jest zainstalowany nieprawidłowo.
• Jeżeli filtr jest używany niezgodnie z przeznaczeniem.

Norma EN 14387 określa znormalizowane wymagania i testy laboratoryjne, które pomagają producentom wykazać, że filtry gazowe i filtry kombinowane spełniają określone wymagania wydajnościowe. Dlatego jest ona cenna dla:

• Producenci filtrów
• Producenci urządzeń oddechowych
• Działy BHP
• Laboratoria testowe
• personel kontroli jakości
• Pracodawcy wybierający sprzęt ochrony dróg oddechowych
• Jednostki inspekcyjne i certyfikujące

Norma EN 14387 ma zastosowanie wszędzie tam, gdzie wymienne filtry gazowe lub filtry kombinowane są stosowane w połączeniu z odpowiednim sprzętem ochrony dróg oddechowych. Typowe zastosowania mogą obejmować:

• Przetwarzanie chemiczne
• Produkcja przemysłowa
• Procesy malowania i powlekania
• laboratoria
• Produkcja farmaceutyczna
• Operacje petrochemiczne
• Przetwarzanie odpadów
• Procedury konserwacyjne
• Niektóre rodzaje działalności budowlanej i przemysłowej

Wybór odpowiedniego filtra powinien zostać dokonany na podstawie rzeczywistego ryzyka, a nie zawsze należy kierować się klasą filtra, która wydaje się najwyższa.

Normy EN 14387 nie należy oceniać w oderwaniu od reszty. Kompletny system ochrony dróg oddechowych może obejmować różne normy dotyczące różnych komponentów. Na przykład:

• EN 14387 Filtry gazowe i kombinowane
• EN 143 Filtry cząstek stałych
• EN 136 Maski pełnotwarzowe
• EN 140 Półmaski i ćwierćmaski
• EN 149 Półmaski filtrujące cząstki stałe
• Inne normy (w zależności od konkretnego urządzenia ochrony dróg oddechowych)

Odpowiednia kombinacja zależy od rodzaju respiratora i zagrożenia.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą EN 14387.