ISO 16900-1 Sprzęt ochrony układu oddechowego - Metody badań i sprzęt badawczy - Część 1: Określanie przecieku do wewnątrz

Norma ISO 16900-1 Sprzęt ochrony układu oddechowego – Metody badań i wyposażenie badawcze – Część 1: Określanie przecieku wewnętrznego, opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), opisuje metody badawcze służące określaniu przecieku wewnętrznego interfejsów oddechowych i całkowitego przecieku wewnętrznego kompletnych środków ochrony układu oddechowego przy określonych szybkościach pracy metabolicznej, przy użyciu określonych środków badawczych i z uwzględnieniem określonych ruchów ciała. Testy te przeprowadza się w laboratoriach przy użyciu określonych środków testowych w określonych warunkach. W związku z tym nie odzwierciedlają one rzeczywistej wydajności urządzenia podczas jego użytkowania.

Na potrzeby niniejszej normy, oprócz terminów i definicji podanych w normie ISO 16972 Sprzęt ochrony układu oddechowego – Słownictwo i symbole graficzne, stosuje się następujące definicje:

• Sprzęt ochrony układu oddechowegoOdnosi się do filtracji, w której powietrze jest wtłaczane przez filtry za pomocą dmuchawy, jednocześnie wtłaczając je do płuc przez oddech użytkownika.
• Urządzenie porowate oznacza urządzenie ochrony układu oddechowego zawierające materiały, z wyłączeniem filtrów, przez które gazy i pary mogą przenikać podczas badania szczelności wewnętrznej. Prowadzi to do zwiększonego przecieku do wewnątrz.
• Filtracja bez wspomagania to taka, w której powietrze jest zasysane przez filtry wyłącznie w wyniku oddechu użytkownika.

Normy wydajności powinny określać warunki testowe. Wymagania wstępne opisane w tej normie obejmują:

• Minimalna liczba próbek testowych
• Warunki pracy sprzętu ochrony układu oddechowego
• Schemat ćwiczeń, który należy stosować
• W stosownych przypadkach stosowanie wiatru bocznego podczas określonych ćwiczeń testowych
• Jakiekolwiek wykluczenia z programów ćwiczeń testowych w Załączniku B
• Jakiekolwiek wstępne kondycjonowanie, sekwencja wstępnego kondycjonowania lub wymagane testy
• Jakiekolwiek akcesoria sprzętu ochrony układu oddechowego, które należy uwzględnić w ocenie
• Wybór kandydatów do panelu testowego

Jeżeli nie wskazano inaczej, wartości podane w niniejszej normie są wartościami nominalnymi. Wartości nieokreślone jako maksymalne lub minimalne, z wyjątkiem limitów temperatury, podlegają tolerancji plus/minus 5 procent. Jeżeli nie określono inaczej, warunki otoczenia podczas przeprowadzania testów powinny wynosić od 16 do 32 stopni, a wilgotność względna powinna wynosić 50 procent plus/minus 30 procent. Podane limity temperatury są dokładne z dokładnością plus/minus 1 stopnia.

Dla każdego wymaganego pomiaru przeprowadzonego zgodnie z niniejszą normą oceniana jest odpowiadająca mu ocena niepewności pomiaru. Tę ocenę niepewności podaje się przy raportowaniu wyników badań, aby umożliwić użytkownikowi raportu z badań ocenę wiarygodności wyniku zgodnie z załącznikiem do niniejszej normy (załącznik A). Niepewność pomiaru obliczana jest zgodnie z wytycznymi Wspólnego Komitetu Metrologii 100.

Zasadniczo podczas badania osoba badana, nosząca sprzęt ochrony układu oddechowego, wykonuje serię ćwiczeń, znajdując się w atmosferze zawierającej znane stężenie substancji badanej. Podczas tych ćwiczeń mierzy się i porównuje stężenie substancji badanej wewnątrz i na zewnątrz interfejsu oddechowego.

Wybierając substancję testową, określono trzy substancje testowe: aerozol stały, aerozol ciekły i gaz. Ogólna zasada testu jest taka sama dla wszystkich pozycji. Stosowane substancje testowe zależą od rodzaju testowanego sprzętu ochrony układu oddechowego (wybieranego zgodnie z wartościami podanymi w normie). W przypadku stosowania chlorku sodu jako substancji testowej do interfejsów oddechowych typu T (ściśle dopasowanych) stosuje się metodę 2A (pobieranie próbek impulsowych). Jeżeli dopuszczalny jest wybór gazu lub aerozolu, preferowane są metody badania aerozolu. Sześciofluorek siarki jest gazem cieplarnianym i jego stosowanie uważa się za niepożądane tam, gdzie można go uniknąć.

Zgodnie z tą normą, w przypadku badań przecieków wewnętrznych określono trzy pozycje testowe:

• Substancja testowa 1 = Gaz sześciofluorku siarki
• Substancja testowa 2 = Aerozol chlorku sodu
• Pozycja testowa 3 = Olej kukurydziany

Wszystkie trzy pozycje testowe są równie akceptowalne przy określaniu przecieku wewnętrznego lub całkowitego przecieku wewnętrznego, zgodnie z wymaganiami doboru określonymi w normie. Jeżeli wyniki badania porowatości materiałów wskazują na porowatość, należy poddać sprzęt ochrony układu oddechowego badaniu gazem heksafluorku siarki.

Jeżeli w normach wykonania nie określono inaczej, panel testowy składa się z 15 osób wybranych według następujących kryteriów:

• Długość i szerokość twarzy kandydatów na panele testowe są mierzone zgodnie z Załącznikiem C do normy ISO/TS 16976-2.
• Pomiary długości i szerokości twarzy kandydatów służą do przydzielania kandydatów do komórek panelu dwuwymiarowego zgodnie z normą ISO/TS 16976-2.
• Kandydaci, których dwuwymiarowe pomiary szerokości i długości twarzy wykroczą poza granice panelu, nie będą kwalifikowani do badania.
• Przy wyborze osób do panelu testowego brana jest pod uwagę wielkość interfejsu oddechowego określona przez producenta. W niektórych przypadkach może być konieczne uwzględnienie obwodu szyi.
• Jeżeli testowane jest urządzenie ochrony układu oddechowego wyposażone w ściśle dopasowany interfejs oddechowy (typ T), dopasowanie interfejsu oddechowego należy ocenić u każdego badanego zgodnie z metodą określoną w informacji dostarczonej przez producenta urządzenia ochrony układu oddechowego. Jeżeli interfejs oddechowy nie pasuje do osoby badanej zgodnie z testami wymaganymi przez producenta, osoba badana zostanie usunięta z panelu testowego i zastąpiona inną osobą badaną. Opisaną ocenę dopasowania przeprowadza się w osobnym teście przed oceną przecieku wewnętrznego.

Nasza organizacja dysponuje silną kadrą, która śledzi rozwój nauki i techniki na świecie i nieustannie się doskonali. Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen świadczonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów znajdują się również usługi badawcze zgodne z normą „ISO 16900-1 Sprzęt ochrony układu oddechowego – Metody badań i wyposażenie badawcze – Część 1: Określanie przecieku wewnętrznego”.