Zalecenia dotyczące urządzeń kotwiczących CEN/TS 16415, które mają być używane przez więcej niż jedną osobę jednocześnie

Norma „CEN/TS 16415 Środki ochrony indywidualnej przed upadkiem z wysokości — Urządzenia kotwiczące — Zalecenia dotyczące urządzeń kotwiczących przeznaczonych do jednoczesnego użytkowania przez więcej niż jedną osobę”, będąca specyfikacją techniczną opracowaną przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN), opisuje wymagania, aparaturę badawczą, metody badań, oznakowanie i informacje dostarczane przez producenta dla urządzeń kotwiczących przeznaczonych do jednoczesnego użytkowania przez więcej niż jedną osobę.

Jednakże norma ta nie ma zastosowania do:

• Urządzenia kotwiczące objęte normą EN 795, zaprojektowane tak, aby umożliwić podłączenie tylko jednego użytkownika na raz
• Urządzenia kotwiczące stosowane w każdej działalności sportowej lub rekreacyjnej
• Sprzęt zaprojektowany zgodnie z normami EN 516 lub EN 517
• Elementy konstrukcyjne lub części instalowane w celu innym niż punkt kotwiczenia lub urządzenie kotwiczące, np. belki
• Kotwy konstrukcyjne

Wymagania, metody badań, oznakowanie i informacje podane przez producenta w przypadku urządzeń kotwiczących przeznaczonych do użytku przez pojedynczego użytkownika są objęte normą „EN 795 Środki ochrony indywidualnej przed upadkiem z wysokości – Urządzenia kotwiczące”.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• System kotwiczący oznacza system zaprojektowany do użytku jako część indywidualnego systemu ochrony przed upadkiem z wysokości, składający się z punktu lub punktów kotwiczenia, urządzenia kotwiczącego, elementu lub osprzętu albo konstrukcyjnego punktu kotwiczącego. Systemy kotwiczące, których nie można zdemontować z konstrukcji, nie są objęte zakresem niniejszej normy.
• Urządzenie kotwiczące oznacza zespół elementów zaprojektowanych do wykorzystania jako część osobistego systemu ochrony przed upadkiem z wysokości, obejmujący jeden lub więcej punktów kotwiczenia lub ruchomych punktów kotwiczenia, które mogą obejmować elementy mocujące, odłączalne od konstrukcji i przeznaczone do bycia częścią systemu kotwiczenia.
• Urządzenie kotwiące typu A to urządzenie kotwiczące, które ma jeden lub więcej stałych punktów kotwiczenia i wymaga kotwic konstrukcyjnych lub elementów mocujących do zamocowania go do konstrukcji. Punkty kotwiczenia mogą obracać się lub obracać w docelowym położeniu podczas użytkowania.
• Urządzenie kotwiące typu B to urządzenie posiadające jeden lub więcej stałych punktów kotwiczenia, które nie wymaga kotwic konstrukcyjnych ani elementów mocujących w celu przymocowania go do konstrukcji.
• Urządzenie kotwiczące typu C to urządzenie kotwiczące wykorzystujące elastyczną linę kotwiczną, której odchylenie od poziomu nie przekracza 15 stopni, mierząc pomiędzy końcowymi i pośrednimi punktami kotwiczenia w dowolnym punkcie jej długości.
• Urządzenie kotwiczące typu D to urządzenie kotwiczące wykorzystujące sztywną linę kotwiczną, która nie odchyla się od poziomu o więcej niż 15 stopni, mierząc pomiędzy końcowymi i pośrednimi punktami kotwiczenia w dowolnym punkcie wzdłuż jej długości.
• Urządzenie kotwiące typu E to urządzenie kotwiące stosowane na powierzchniach nachylonych do 5 stopni od poziomu, którego działanie opiera się wyłącznie na masie i tarciu między urządzeniem a powierzchnią.
• Kotwa konstrukcyjna to urządzenie kotwiące przeznaczone do trwałego wbudowania w konstrukcję i stosowane w połączeniu z osobistym systemem ochrony przed upadkiem z wysokości. Kotwa konstrukcyjna nie jest częścią urządzenia kotwiącego. Przykładem kotwy konstrukcyjnej jest spawanie lub klejenie żywicą elementu konstrukcyjnego do konstrukcji.
• Element kotwiący to element lub elementy służące do łączenia lub mocowania urządzenia kotwiącego do konstrukcji i mogące być usunięte z konstrukcji.
• Element jest częścią systemu kotwiczącego lub urządzenia kotwiczącego.
• Punkt kotwiczenia to punkt w systemie kotwiczenia, do którego ma być przymocowany osobisty sprzęt zabezpieczający przed upadkiem z wysokości.

Norma CEN/TS 16415 uzupełnia normę EN 795, która obejmuje urządzenia kotwiące do indywidualnej ochrony przed upadkiem z wysokości. Podczas gdy norma EN 795 zakłada zasadniczo jednego użytkownika na jedno urządzenie kotwiące, norma CEN/TS 16415 zawiera dodatkowe zalecenia dotyczące urządzeń kotwiących przeznaczonych do jednoczesnego użytkowania przez więcej niż jedną osobę. Norma ta ma zastosowanie do urządzeń kotwiących przeznaczonych do jednoczesnego użytkowania przez dwie lub więcej osób. Określa ona ogólne wymagania dotyczące projektowania, testowania i użytkowania. Zapewnia bezpieczeństwo i skuteczność urządzeń kotwiących w warunkach obciążenia łącznego.

Norma CEN/TS 16415 jest specyfikacją techniczną, co oznacza, że ​​zawiera wytyczne i najlepsze praktyki, ale podobnie jak inne normy, nie jest w pełni zharmonizowana. W oparciu o opinie branżowe i dalszy rozwój, może ona służyć jako prekursor pełnej normy w przyszłości.

Główne zastosowania obejmują budownictwo, konserwację dużych konstrukcji, dostęp linowy i wszelkie środowiska, w których może zachodzić konieczność zabezpieczenia wielu pracowników w tym samym punkcie kotwiczenia.

Krótko mówiąc, norma ta zawiera zalecenia i metody badań dla urządzeń kotwiczących używanych jednocześnie przez wielu użytkowników w systemach ochrony przed upadkiem z wysokości. Pomaga zapewnić bezpieczeństwo, gdy wiele osób jest podłączonych do jednego punktu kotwiczącego. Norma EN 795 nie reguluje tego zagadnienia.

Metody badań określone w niniejszej normie mają na celu weryfikację bezpieczeństwa i skuteczności urządzeń kotwiczących przeznaczonych do jednoczesnego użytkowania przez więcej niż jedną osobę (zazwyczaj do trzech). Główne metody badań to:

• Badanie wytrzymałości statycznej (dla wielu użytkowników): Celem tego badania jest sprawdzenie, czy urządzenie kotwiczące jest w stanie wytrzymać obciążenia statyczne pochodzące od wielu użytkowników. Do urządzenia kotwiącego przykładane jest obciążenie o wartości 12 kN x liczba użytkowników (np. 24 kN dla 2 użytkowników). Obciążenie jest przykładane stopniowo i utrzymywane przez 3 minuty. Po zakończeniu badania nie powinno dojść do uszkodzenia ani trwałego odkształcenia, które mogłoby wpłynąć na bezpieczeństwo.
• Test wytrzymałości dynamicznej: Celem tego testu jest symulacja sił generowanych podczas upadku. Test swobodnego spadania przeprowadza się z użyciem stałej masy (100 kg na użytkownika) za pomocą liny zabezpieczającej przed upadkiem. Upadek wynosi zazwyczaj 2 metry i symuluje najgorszy scenariusz. W przypadku wielu użytkowników test może obejmować upadki jednoczesne lub sekwencyjne, w zależności od rodzaju kotwicy. Urządzenie kotwiące nie może się rozerwać ani pęknąć po zakończeniu testu. Energia musi zostać bezpiecznie pochłonięta, a jej integralność musi zostać zachowana.
• Odporność na korozję (opcjonalnie): Standardowo testowana zgodnie z normą EN ISO 9227 (test w mgle solnej). Gwarantuje trwałość w warunkach zewnętrznych i morskich.
• Kontrola funkcjonalności: Zapewnia, że ​​części ruchome (jeśli występują) działają bezpiecznie po testach. Dotyczy to w szczególności urządzeń kotwiących, które umożliwiają ruch, obrót lub rekonfigurację.

Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą „CEN/TS 16415 Indywidualny sprzęt ochrony przed upadkiem z wysokości – Urządzenia kotwiczące – Zalecenia dotyczące urządzeń kotwiczących przeznaczonych do jednoczesnego użytkowania przez więcej niż jedną osobę”.