۱۴ CFR ۲۵.۸۵۳ فضای داخلی کابین

عنوان ۱۴ قانون مقررات فدرال (CFR) که تحت قانون مقررات فدرال (CFR) منتشر شده است، شامل مقررات هوانوردی فدرال حاکم بر عملیات هوانوردی غیرنظامی در ایالات متحده است. بخش ۲۵ استانداردهای مربوط به صلاحیت پرواز هواپیماهای مسافربری (از جمله جت‌های تجاری بزرگ) را تعیین می‌کند. به طور خاص، بخش ۱۴ CFR 25.853، «فضای داخلی کابین»، یک مقررات حیاتی هوانوردی فدرال (FAR) است. این بخش به ایمنی در برابر آتش و قابلیت اشتعال مواد مورد استفاده در فضای داخلی کابین، به ویژه آنهایی که توسط خدمه یا مسافران اشغال شده‌اند، می‌پردازد.

هدف اصلی این مقررات، به حداقل رساندن خطرات آتش‌سوزی کابین با اطمینان از مقاوم بودن مواد داخلی در برابر شعله، محدود کردن گسترش شعله، کاهش انتشار گرما، محدود کردن تولید دود و خاموش شدن سریع خود به خودی در هنگام قرار گرفتن در معرض شعله است. این امر به محافظت از مسافران در حوادث حین پرواز یا سناریوهای آتش‌سوزی پس از حادثه کمک می‌کند.

طبق بخش 14 CFR 25.853 مربوط به فضای داخلی کابین، موارد زیر در مورد هر محفظه مورد استفاده خدمه یا مسافران اعمال می‌شود:

• مواد (از جمله پوشش‌ها یا سطوح تزئینی اعمال شده روی مواد) باید معیارهای آزمایش قابل اجرا که در پیوست این بخش یا سایر روش‌های معادل تأیید شده مشخص شده است را صرف نظر از ظرفیت مسافر هواپیما (پیوست F، بخش اول) برآورده کنند. این روش آزمایش، آزمایش مشعل بونزن عمودی است (که معمولاً به عنوان آزمایش سوختگی عمودی شناخته می‌شود). به طور معمول، معیارهای اساسی قبولی عبارتند از: رفتار خود خاموش شونده، طول سوختگی محدود (به عنوان مثال، میانگین تقریباً 16 سانتی‌متر)، مدت زمان شعله پس از پرتاب بیش از 15 ثانیه و مدت زمان چکه کردن شعله بیش از 3 تا 5 ثانیه نباشد.
• (محرمانه نگهداری می‌شود)
• علاوه بر برآورده کردن الزامات بند (الف) فوق، کوسن‌های صندلی، به استثنای کوسن‌های صندلی‌های خدمه پرواز، باید صرف نظر از ظرفیت مسافر هواپیما، الزامات آزمایش یا سایر روش‌های معادل مشخص شده در این پیوست (پیوست F بخش دوم) را برآورده کنند. بر این اساس، کوسن‌های صندلی مسافران (به استثنای صندلی‌های خدمه پرواز) باید آزمایش دقیق‌تر مشعل نفتی (معمولاً آزمایش اشتعال‌پذیری کوسن صندلی یا الزام پیشگیری از آتش‌سوزی) را نیز با موفقیت پشت سر بگذارند. این آزمایش، قرار گرفتن در معرض یک منبع آتش بزرگتر را شبیه‌سازی می‌کند.
• به جز مواردی که در بند (ه) این بخش مشخص شده است، اجزای داخلی زیر در هواپیماهایی با ظرفیت 20 مسافر یا بیشتر، علاوه بر الزامات اشتعال‌پذیری مشخص شده در بند (الف) فوق، باید الزامات آزمایش یا سایر روش‌های معادل تأیید شده مشخص شده در پیوست این بخش (پیوست F، بخش‌های IV و V) را نیز برآورده کنند:
• پنل‌های سقف و دیوار داخلی، به استثنای لنزهای روشنایی و پنجره‌ها.
• محفظه‌ها، به استثنای پنل‌های شفاف لازم برای افزایش امنیت کابین.
• ساختار آشپزخانه شامل سطوح نمایان چرخ دستی‌ها و ظروف استاندارد روی هم چیده شده و دیوارهای حفره‌دار نمایان است که در آنها چنین چرخ دستی‌ها یا ظروفی به طور کامل حمل نمی‌شوند.
• علاوه بر محفظه‌های ذخیره‌سازی زیر صندلی برای اقلام کوچک مانند مجلات و نقشه‌ها، کابینت‌های بزرگ و محفظه‌های ذخیره‌سازی کمد نیز وجود دارد.

این پاراگراف بیان می‌کند که برای هواپیماهایی با 20 مسافر یا بیشتر، علاوه بر بند (الف)، آنها باید آزمایش‌های انتشار گرما و انتشار دود را نیز انجام دهند. این موارد عبارتند از:

• پنل‌های سقف و دیوار داخلی (به استثنای چراغ‌ها/پنجره‌ها)
• پارتیشن‌ها (به استثنای پنل‌های امنیتی شفاف)
• سازه‌های آشپزخانه و سطوح در معرض دید خودروها/کانتینرها
• کمدهای بزرگ و محفظه‌های نگهداری وسایل در کابینت (به استثنای وسایل کوچک زیر صندلی)
• فضای داخلی محفظه‌هایی مانند کابین خلبان، آشپزخانه، توالت، اتاق استراحت خدمه، کمدها و محفظه‌های انباری لازم نیست استانداردهای بند (د) فوق را رعایت کنند، اما فضای داخلی این محفظه‌ها باید توسط درها یا وسایل معادلی که معمولاً در صورت فرود اضطراری بسته می‌شوند، از کابین اصلی مسافران جدا شوند.
• سیگار کشیدن در سرویس بهداشتی مجاز نیست. اگر سیگار کشیدن در هر قسمتی که خدمه یا مسافران در آن هستند مجاز است، باید تعداد کافی زیرسیگاری‌های جداگانه و قابل جابجایی در قسمت‌های مخصوص سیگار کشیدن برای همه مسافران نشسته فراهم شود.
• صرف نظر از اینکه سیگار کشیدن در سایر قسمت‌های هواپیما مجاز است یا خیر، سرویس‌های بهداشتی باید دارای زیرسیگاری‌های جداگانه و قابل جابجایی باشند که به طور برجسته روی یا نزدیک ورودی هر درب سرویس بهداشتی نمایش داده شوند؛ با این حال، اگر یک زیرسیگاری به راحتی از هر کابین قابل مشاهده باشد، می‌تواند برای بیش از یک درب سرویس بهداشتی استفاده شود.
• هر ظرفی که برای دفع مواد زائد قابل احتراق استفاده می‌شود باید کاملاً آب‌بندی شده، حداقل از مواد مقاوم در برابر آتش ساخته شده باشد و هرگونه آتش‌سوزی که ممکن است در حین استفاده عادی رخ دهد را در خود جای دهد. توانایی ظرف در مهار این آتش‌سوزی‌ها تحت تمام شرایط سایش، عدم تراز و تهویه مورد انتظار در حین سرویس، باید با آزمایش اثبات شود.

آزمایش‌های مندرج در پیوست F از ماده 14 CFR 25.853 شامل موارد زیر است:

• بخش اول: اشتعال‌پذیری (مقاومت اولیه در برابر احتراق) مشعل‌های بونزن عمودی/افقی.
• بخش دوم: مشعل نفتی (شعله شدید) برای کوسن‌های صندلی.
• بخش‌های چهارم و پنجم: گرماسنج دانشگاه ایالتی اوهایو برای نرخ آزادسازی گرما و چگالی دود.

بسیاری از تولیدکنندگان همچنین به مقررات اروپایی CS-25.853 یا مشخصات اصلی سازنده تجهیزات اشاره می‌کنند.

این قانون موادی مانند پلاستیک، پارچه، کامپوزیت، فوم، چرم، فرش، پنل و عایق را تحت تأثیر قرار می‌دهد. معمولاً موادی مانند ترموپلاستیک‌های مقاوم در برابر شعله یا صندلی‌های مقاوم در برابر آتش با این قانون مطابقت دارند.

این مقررات برای صدور گواهینامه هواپیما، اصلاحات داخلی و تأیید مواد تأمین‌کننده الزامی است. عدم رعایت آن ممکن است مانع از صدور گواهینامه نوع یا گواهینامه‌های نوع اضافی برای ارتقاء کابین شود.

آتش‌سوزی کابین هواپیما، اگرچه نادر است، اما می‌تواند در محیط محصور و مرتفع یک هواپیمای تجاری به سرعت گسترش یابد و شعله‌های آتش، گرمای شدید، دود سمی متراکم و اقدامات تخلیه ناکافی می‌تواند منجر به تلفات فاجعه‌بار جانی شود. از این نظر، 14 CFR 25.853 بسیار مهم تلقی می‌شود.

کابین‌های هواپیما از مقدار زیادی مواد سبک و قابل اشتعال (مثلاً فوم پلی اورتان در صندلی‌ها، پلاستیک، پارچه، عایق و کامپوزیت در پنل‌ها) استفاده می‌کنند. این مواد راحتی و وزن کمی را فراهم می‌کنند، اما هنگام احتراق، بار سوخت قابل توجهی تولید می‌کنند.

این مقررات استفاده از موادی را الزامی می‌کند که در برابر شعله مقاوم باشند، گسترش شعله را محدود کنند، سرعت آزادسازی گرما را کاهش دهند، تولید دود را به حداقل برسانند و به سرعت خود را خاموش کنند؛ این امر زمان بحرانی را برای تخلیه مسافران و خدمه یا برای اقدامات اطفاء حریق فراهم می‌کند.

سال‌هاست که سازمان ما با کارکنان شایسته و باتجربه خود، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات آزمایش پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی یاری می‌رساند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات آزمایشی مطابق با آیین‌نامه "14 CFR 25.853 فضای داخلی کابین" ارائه می‌دهیم.