استاندارد «ASTM E595-15 روش آزمون استاندارد برای کل جرم از دست رفته ناشی از خروج گاز و جمع‌آوری مواد فرار قابل چگالش در خلاء» که توسط انجمن آمریکایی آزمایش و مواد (ASTM) منتشر شده است، یک تکنیک غربالگری برای تعیین محتوای فرار مواد هنگام قرار گرفتن در معرض محیط خلاء را شرح می‌دهد. در این روش آزمایش، دو پارامتر اندازه‌گیری می‌شوند: کل جرم از دست رفته و مواد فرار قابل میعان جمع‌آوری‌شده. یک پارامتر اضافی، مقدار بخار آب بازیابی شده، را نیز می‌توان پس از تکمیل نوردهی‌های مورد نیاز و اندازه‌گیری‌های مربوط به کل جرم از دست رفته و مواد فرار قابل میعان جمع‌آوری شده، بدست آورد.
این روش آزمایش، دستگاه آزمایش و رویه‌های عملیاتی مرتبط را برای ارزیابی اتلاف جرم موادی که به مدت 24 ساعت در معرض دمای 125 درجه سانتیگراد با فشار کمتر از 7 x 10⁻¹ Pa قرار گرفته‌اند، شرح می‌دهد . اتلاف جرم کلی را می‌توان به دو دسته غیرقابل میعان و قابل میعان طبقه‌بندی کرد. مورد دوم در اینجا به عنوان ماده‌ای که توانایی میعان روی یک جمع‌کننده در دمای 25 درجه سانتیگراد را دارد، مشخص می‌شود.
مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، تلرانس در دمای ۲۵ و ۱۲۵ درجه مثبت/منفی ۱ درجه و تلرانس در دمای ۲۳ درجه مثبت/منفی ۲ درجه است. تحمل رطوبت نسبی مثبت/منفی ۵ درصد است.
انواع مختلفی از مواد آلی، پلیمری و معدنی را می‌توان آزمایش کرد. این موارد شامل ترکیبات پرکننده پلیمری، فوم‌ها، الاستومرها، فیلم‌ها، نوارها، عایق‌ها، لوله‌های انقباض حرارتی، چسب‌ها، پوشش‌ها، پارچه‌ها، مهارها و روان‌کننده‌ها می‌شود. مواد را می‌توان همانطور که دریافت شده‌اند آزمایش کرد یا بر اساس خواص پخت مختلف، برای آزمایش آماده کرد.
این روش آزمایش در درجه اول یک تکنیک غربالگری برای مواد است و ممکن است برای محاسبه آلودگی واقعی روی یک سیستم یا قطعه به دلیل تفاوت در پیکربندی، دما و فرآوری مواد معتبر نباشد.
معیارهای مورد استفاده برای پذیرش و رد مواد باید توسط کاربر و بر اساس الزامات خاص قطعه و سیستم تعیین شود. از لحاظ تاریخی، ۱.۰۰ درصد کل اتلاف جرم و ۰.۱۰ درصد مواد فرار قابل چگالش جمع‌آوری‌شده به عنوان سطوح غربالگری برای رد مواد فضاپیما استفاده شده‌اند.
استفاده از موادی که مطابق با این روش آزمایش قابل قبول تلقی می‌شوند، تضمین نمی‌کند که سیستم یا قطعه بدون آلودگی باقی بماند. بنابراین، در صورت لزوم باید از آزمون‌های عملکردی، توسعه‌ای و مهارتی بعدی برای اطمینان از رضایت‌بخش بودن عملکرد ماده استفاده شود.
این استاندارد برای رسیدگی به تمام نگرانی‌های ایمنی، در صورت وجود، مرتبط با استفاده از آن در نظر گرفته نشده است. مسئولیت ایجاد رویه‌های مناسب ایمنی، بهداشت و محیط زیست و تعیین قابلیت اعمال محدودیت‌های نظارتی قبل از استفاده، بر عهده کاربر این استاندارد است.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:
این سیستم میعانات میکروفرار از یک سیستم قبلی برای تعیین میعانات ماکروفرار توسعه داده شده است که به نمونه‌های بسیار بزرگتر و دوره آزمایش طولانی‌تری نیاز داشت.
نمونه آزمایش وزن شده و به مدت ۲۴ ساعت در یک ظرف از پیش ساخته شده و چربی‌زدایی شده در دمای ۲۳ درجه و ۵۰ درصد رطوبت نسبی قرار داده می‌شود. پس از این قرار گرفتن، ظرف و نمونه وزن شده و در یکی از محفظه‌های نمونه در میله گرمایش مسی، که کفه دستگاه آزمایش است، قرار می‌گیرند. میله گرمایش مسی می‌تواند چندین نمونه را برای آزمایش همزمان در خود جای دهد. سپس محفظه خلاء که میله گرمایش و سایر قطعات دستگاه آزمایش در آن قرار دارند، آب‌بندی و تا خلاء حداقل ۷ × ۱۰⁻³ پاسکال تخلیه می‌شود . از میله گرمایش برای افزایش دمای محفظه نمونه تا ۱۲۵ درجه استفاده می‌شود. این باعث می‌شود بخار از نمونه گرم شده از طریق سوراخی در محفظه نمونه جریان یابد. مقداری از بخار به محفظه جمع‌کننده منتقل می‌شود که در آنجا مقداری از بخار روی یک صفحه جمع‌کننده با روکش کروم که قبلاً وزن شده و به طور مستقل از نظر دما کنترل می‌شود و در دمای ۲۵ درجه نگهداری می‌شود، متراکم می‌شود. هر محفظه نمونه دارای یک محفظه جمع‌کننده مربوطه است که توسط یک صفحه جداکننده پارتیشن‌بندی شده از سایرین جدا شده است تا از آلودگی متقاطع جلوگیری شود. پس از ۲۴ ساعت، دستگاه آزمایش خنک شده و محفظه خلاء با یک گاز خشک و بی‌اثر مجدداً تحت فشار قرار می‌گیرد. نمونه و صفحات جمع‌کننده وزن می‌شوند. از این نتایج و جرم نمونه تعیین‌شده قبل از قرار گرفتن در معرض خلاء، درصد کل جرم از دست رفته و درصد مواد فرار قابل میعان جمع‌آوری‌شده به دست می‌آید. معمولاً مقادیر گزارش‌شده میانگین درصدهای به‌دست‌آمده از سه نمونه از یک ماده هستند.
پس از وزن کردن نمونه برای تعیین کل جرم از دست رفته، بخار آب بازیابی شده را می‌توان در صورت تمایل به شرح زیر تعیین کرد: نمونه به مدت 23 ساعت در دمای 50 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی 24 درصد نگهداری می‌شود تا بخار آب جذب شود. پس از این نوردهی، جرم نمونه تعیین می‌شود. از این نتایج و جرم نمونه تعیین شده پس از قرار گرفتن در معرض خلاء، درصد بخار آب بازیابی شده بدست می‌آید.
سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «روش آزمایش استاندارد ASTM E595-15 برای کل جرم از دست رفته از اگزوز گاز در محیط خلاء و مواد قابل میعان فرار جمع‌آوری‌شده» به مشاغل ارائه می‌شود.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
