
استاندارد SAE ARP 5414 که توسط انجمن مهندسان خودرو (SAE) تدوین شده است، مناطق برخورد صاعقه را تعریف کرده و دستورالعملهایی، از جمله مثالهایی، برای وجود آنها در یک هواپیمای مشخص ارائه میدهد. تعاریف منطقه و دستورالعملهای مکانیابی که در اینجا شرح داده شده است، برای هواپیماهای مشخص شده اعمال میشود. دستورالعملها و مثالهای مکانیابی منطقه، نشاندهنده میزان مواجهه با صاعقه در طول پرواز است.

در صورت اصابت صاعقه به هواپیما، بازرسی مشروط برخورد صاعقه برای تعیین نقاط ورود و خروج صاعقه انجام می شود. پرسنل تعمیر و نگهداری به دقت سازه را در حین نگاه کردن به قسمت های ورودی و خروجی بازرسی می کنند تا هرگونه آسیبی را که رخ داده است بیابند. این بازرسی برای تعیین وجود هرگونه آسیب ساختاری و سیستمی قبل از بازگشت هواپیما به خدمت انجام می شود. ممکن است سوراخ های سوختگی در ساختار هواپیما وجود داشته باشد که باعث کاهش فشار یا ترک شود. اجزای حیاتی سیستم، مهارها و تسمه های اتصال باید قبل از پرواز تأیید شوند.
مناطق برخورد صاعقه هواپیما توسط استاندارد SAE ARP 5414 تعریف شده است. برخی از مناطق بیشتر از سایرین مستعد برخورد صاعقه هستند. نقاط ورود و خروج صاعقه معمولاً در منطقه 1 قرار دارند و به ندرت در مناطق 2 و 3 رخ می دهند. اجزای خارجی که بیشتر در معرض رعد و برق قرار می گیرند عبارتند از: سپر آنتن (رادوم)، بدنه، نوک بال ها، نوک تثبیت کننده افقی، نوک بال های عمودی، نوک بال های لبه جلو، آسترهای مسیر باله های لبه عقب، ارابه فرود، کانال های زباله آب، و سنسورهای داده هوا. پروب های پیتوت، پورت های استاتیک، زاویه تیغه حمله و پروب دمای کل هوا).
مناطق رعد و برق هواپیما در استاندارد SAE ARP 5414 به شرح زیر تعریف شده است:
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف انجام میدهد، سازمان ما نیز با کادر آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته، خدمات تست منطقه رعد و برق هواپیما را در محدوده استاندارد SAE ARP 5414 ارائه میکند.
