
استاندارد SAE ARP 4049 که توسط انجمن مهندسان خودرو (SAE) تدوین شده است ، توصیههای اساسی را برای دو نوع پیکربندی برای ایمنسازی صندلیهای بار به مسافر در هواپیماهای رده حمل و نقل ارائه میدهد. این دو نوع محدودیت، نمونههایی از روشهای مورد استفاده فعلی هستند و به این معنی نیست که روشهای جایگزین غیرقابل قبول هستند.

دو نوع محدودیت عبارتند از:
برای اهداف این استاندارد، حداقل معیارهای اساسی با تأکید بر «اراده» و معیارهای توصیه شده با تأکید بر «باید» بیان شده است. در حالی که معیارهای توصیه شده اجباری نیستند، اما در ارائه روش های ایمن، اقتصادی و عملی مهار محموله مهم شناخته می شوند. انحراف از معیارهای پیشنهادی تنها زمانی پذیرفته می شود که با روش های جایگزین زیر رضایت بخش نشان داده شود:
دو موضوع وجود دارد که شرکت های هواپیمایی را در سال های اخیر نگران کرده است:
در بیشتر موارد، یک محموله جامد بزرگ را می توان با استفاده از طناب، تسمه ها و بست های ریلی صندلی با استفاده از روش های معمول، به طور ایمن در، زیر یا بین صندلی های سرنشین نگه داشت. با این حال، تعدادی از بارها وجود دارند که چند بعدی یا صلب نیستند، نمیتوانند با این روشهای مرسوم به طور ایمن نگه داشته شوند، یا برای ایجاد یک شرایط محصور رضایتبخش به زمان زیادی نیاز دارند. علاوه بر این، روشهای مهار سنتی، بهویژه استفاده از طناب، به صندلیها آسیب میزند، باعث نگهداری غیر ضروری و ایجاد ظاهری غیرقابل قبول برای مسافران میشود. تعدادی از روشها توسط خطوط هوایی در شرایطی استفاده میشود که نیاز به جابجایی محمولههای مرده در کابین مسافران دارد و جابجایی صندلیهای مسافران غیرقابل قبول است.
در میان مطالعات تست، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف انجام میدهد، سازمان ما همچنین خدمات آزمایشی محدودیت بار در صندلیهای مسافری هواپیما - کابین اصلی مسافر را در چارچوب استاندارد SAE ARP 4049 با آموزشدیده و کارکنان متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته.
