ایرباس AIMS 09-00-002 مواد تعمیر و نگهداری - ارزیابی پاک کننده های خارجی و عمومی

ایرباس AIMS 09-00-002 مواد تعمیر و نگهداری - ارزیابی پاک کننده های خارجی و عمومی

استاندارد «Airbus AIMS 09-00-002 مواد تعمیر و نگهداری - ارزیابی پاک‌کننده‌های خارجی و عمومی» که توسط ایرباس، یک شرکت هوافضای چندملیتی اروپایی، تدوین شده است، روشی را برای ارزیابی پاک‌کننده‌های خارجی و عمومی مورد استفاده به عنوان مواد تعمیر و نگهداری در هواپیماها و ایرباس‌ها شرح می‌دهد. مقررات، افرادی را که در زمینه تعمیر و نگهداری هواپیما کار می‌کنند، ملزم می‌کند تا از قابل قبول بودن محصولات مورد استفاده در صنعت هوانوردی اطمینان حاصل کنند.

ایرباس AIMS 09-00-002 مواد تعمیر و نگهداری - ارزیابی پاک کننده های خارجی و عمومی

مقررات اداره هوانوردی فدرال (FAA)، که سازمانی در وزارت حمل و نقل ایالات متحده است، پرسنل تعمیر و نگهداری هواپیما را ملزم می‌کند که فقط از مواد شیمیایی تأیید شده استفاده کنند. وقتی عدم رعایت این الزام قانونی می‌تواند عواقب جدی برای ایمنی هواپیما و پرسنل داشته باشد، یک تکنسین تعمیر و نگهداری چگونه باید از رعایت آن اطمینان حاصل کند؟ این فقط از طریق آزمایش قابل تشخیص است.

از تجربه مشخص شده است که استفاده از مایعات تمیزکننده تایید نشده یا نامناسب در محصولات هوانوردی می‌تواند باعث تردی هیدروژنی، خوردگی و سایر عیوب جدی شود. آسیب شیمیایی به هواپیما یک مسئله ایمنی پرواز است و به طور جدی بر بدنه و یکپارچگی موتور تأثیر می‌گذارد. پرونده‌های تصادفات و گزارش‌های خسارت سازه‌ای، مواردی از خوردگی بدنه، خستگی و شکست را نشان می‌دهند. اگرچه تأثیرات محیطی یا بازرسی و نگهداری غیراستاندارد نیز در چنین حوادثی نقش دارند، استفاده از مواد شوینده نامناسب در هواپیما یک خطر اساسی است که منجر به عواقب جدی و پرهزینه می‌شود.

خوردگی سفید به راحتی قابل مشاهده است و برای بازگرداندن یکپارچگی ساختاری نیاز به تعمیر گسترده دارد. گذشته از بحث خوردگی، آزمایش‌های مستقل وزارت دفاع نشان داده است که این پاک‌کننده، کاتالیزوری برای تردی هیدروژنی در فلزات تحت فشار و آلیاژهای آلومینیوم است. تعمیر و نگهداری معمول نوع خرابی را تعیین می‌کند، اما اتصالات بدنه و اجزای سازه‌ای تحت فشار ممکن است با پاک‌کننده در تماس بوده باشند و اولین و تنها نشانه خرابی باشند.

دو طبقه‌بندی از خوردگی هواپیما هنگام بررسی تأثیر محصولات تمیزکننده مورد توجه هستند: حمله شیمیایی مستقیم و حمله الکتروشیمیایی. هر دو نوع خوردگی، فلز را به یک ترکیب فلزی تبدیل می‌کنند که می‌تواند اکسید، سولفات یا هیدروکسید باشد.

حمله شیمیایی مستقیم به معنای قرار دادن یک سطح لخت در معرض گاز یا مایع سوزاننده است. خوردگی تهاجمی همچنین می‌تواند در اثر ریختن اسید باتری در محفظه اویونیک، حمله اسید اوریک به سازه‌های اطراف توالت‌های هواپیما، یا برخورد اگزوز داغ موتور به سازه‌های بال و همچنین مواد پاک‌کننده سوزاننده در صورت عدم استفاده طبق دستورالعمل سازنده، ایجاد شود.

یک حمله الکتروشیمیایی روی دو فلز غیرمشابه در حضور یک الکترولیت رخ می‌دهد. این اثر شبیه به یک باتری است که در آن یک فلز به عنوان کاتد و دیگری به عنوان آند عمل می‌کند. وجود الکترولیت باعث می‌شود جریان از آند به کاتد جریان یابد و آند به یک ترکیب فلزی تبدیل شده و دچار خوردگی شود. آب نمک یا محصولات تمیزکننده‌ی تایید نشده می‌توانند الکترولیت‌های ایده‌آلی برای تسهیل این فرآیند باشند، به خصوص زمانی که در درزهای لبه یا ترک‌های بدنه‌ی هواپیما گیر افتاده باشند.

سومین و خاص‌ترین طبقه‌بندی حمله شیمیایی، از خوردگی شیمیایی و الکتروشیمیایی موذی‌تر است. زیرا این مشکل فقط زمانی آشکار می‌شود که قطعه‌ای دچار نقص شود، اما مواد شیمیایی تمیزکننده می‌توانند آن را آغاز کنند. به این پدیده تردی هیدروژنی گفته می‌شود.

تردی هیدروژنی پدیده پیچیده‌ای است که به عنوان از دست دادن دائمی شکل‌پذیری ناشی از اتم‌ها یا یون‌های هیدروژن قابل نفوذ موجود در یک فلز یا آلیاژ تحت تنش تعریف می‌شود. تمرکز بر فرآیندهای شیمیایی یا الکتروشیمیایی است که می‌توانند یون‌های هیدروژن را روی سطح فلز تولید کنند، قبل از اینکه بتوانند در ساختار فلز پخش شوند.

شکست ناشی از تردی هیدروژنی زمانی رخ می‌دهد که هیدروژن اتمی درون فلز یا آلیاژ به ناحیه‌ای با بالاترین تنش نفوذ کند یا مهاجرت کند. با افزایش غلظت هیدروژن، فلز یا آلیاژ خاصیت شکل‌پذیری خود را از دست می‌دهد و شکننده می‌شود. در نهایت، غلظت هیدروژن به نقطه‌ای می‌رسد که تنش باعث ایجاد ریزترک‌ها می‌شود. هیدروژن به سمت نوک ترک حرکت می‌کند، جایی که همچنان پهن‌تر می‌شود. در نهایت، فلز یا آلیاژ تحت بار اضافی قرار می‌گیرد و در تنش‌هایی به طور قابل توجهی کمتر از مقاومت طراحی شده قطعه، می‌شکند.

اثربخشی برخی از محصولات تمیزکننده به محلول‌های اسید ضعیف بستگی دارد. با این حال، اسیدها در محلول، یون‌های هیدروژن را به اندازه‌ای کوچک آزاد می‌کنند که می‌توانند به لایه‌های محافظ سطح نفوذ کنند. این یون‌ها روی فلز پایه جذب شده و قبل از نفوذ به داخل فلز، همانطور که قبلاً توضیح داده شد، به هیدروژن احیا می‌شوند.

اداره هوانوردی فدرال (FAA) معیارهای آزمایشی را برای تعیین کفایت مواد پاک‌کننده عمومی برای استفاده در محصولات هوانوردی ارائه می‌دهد. این معیارها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که اطمینان حاصل شود این موارد، صلاحیت پرواز را کاهش نمی‌دهند. به طور کلی، شش آزمایش بر روی مواد شیمیایی مورد استفاده برای تمیز کردن عمومی سطوح رنگ شده و رنگ نشده، با استفاده از استانداردهای مختلف بین المللی اعمال می‌شود.

  • آزمایش خوردگی ساندویچ (ASTM 1110)
  • آزمایش خوردگی غوطه‌وری (ASTM F483)
  • تردی هیدروژنی (ASTM F519)
  • آزمایش ضربه روی سطوح رنگ شده (ASTM F502)
  • آزمایش ترک خوردگی اکریلیک (ASTM F484)
  • آزمایش باقیمانده (ASTM F485)

استاندارد ایرباس AIMS 09-00-002 از هر شش آزمایش ذکر شده در بالا استفاده می‌کند. این استاندارد در مورد اتوبوس‌های هوایی نیز صدق می‌کند.

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «مواد نگهداری ایرباس AIMS 09-00-002 - ارزیابی پاک‌کننده‌های خارجی و عمومی» به کسب‌وکارها ارائه می‌شود.

واتساپ