استاندارد «تخریب پایان عمر ماهواره‌های ارتفاع ثابت زمین» (SMC-S-015 Geostationary Altitude Satellite End-of-Life Destruction) که توسط مرکز سیستم‌های فضایی و موشکی (SMC) فرماندهی فضایی نیروی هوایی ایالات متحده منتشر شده است ، الزامات انهدام ماهواره‌ای در مدار زمین که به پایان عمر خود رسیده است را شرح می‌دهد.
دفع ماهواره در مدار زمین در پایان عمر مفید آن به معنای:
برای ماهواره‌هایی که در کمربند ژئوسینکرون کار می‌کنند، مؤثرترین روش دفع، جابجایی ماهواره به مدار فوق‌سینکرون بالای ناحیه فضاپیمای عملیاتی و کریدور مانور مورد استفاده برای انتقال ماهواره‌های عملیاتی به پایه‌های طولی جدید و به دنبال آن تخلیه باتری‌ها، تخلیه رانشگرها و سایر اقدامات برای از بین بردن احتمال رویداد تولید زباله است.
این استاندارد الزامات زیر را پوشش می‌دهد:
تکنیک‌هایی برای برنامه‌ریزی و اجرای دفع سخت‌افزار فضایی ارائه شده است که منعکس‌کننده دستورالعمل‌های پذیرفته‌شده بین‌المللی فعلی بوده و بهترین شیوه‌های عملیاتی فعلی را در نظر می‌گیرد. این بازنگری، نتایج مطالعات فنی اخیر کمیته هماهنگی بین سازمانی زباله‌های فضایی را در بر می‌گیرد تا خروج از مرکز اولیه مدار دفع را محدود کند تا اطمینان حاصل شود که ماهواره دفع شده حداقل به مدت ۱۰۰ سال دوباره وارد منطقه عملیاتی و مانور ماهواره‌ای نمی‌شود.
پایان عمر ماهواره نقطه‌ای است که در آن یک ماهواره برای همیشه خاموش می‌شود یا کنترل زمینی ماهواره دیگر امکان‌پذیر نیست.
پایان ماموریت به نقطه‌ای از عمر یک ماهواره اشاره دارد که:
منطقه ژئوسینکرون را می‌توان به عنوان یک حلقه دایره‌ای در اطراف زمین در صفحه استوای زمین تعریف کرد. سرعت زاویه‌ای متوسط یک جسم فضایی که در امتداد حلقه حرکت می‌کند، برابر یا بسیار نزدیک به سرعت چرخش زمین است، به این معنی که به نظر می‌رسد ماهواره بر فراز یک مکان ثابت زمینی قرار دارد.
از نظر برنامه‌ریزی مانور دفع به عنوان بخشی از الزامات اولیه، یک طرح دفع پس از پایان ماموریت باید در تمام مراحل طراحی و بهره‌برداری از ماموریت و فضاپیما، تدوین، نگهداری و به‌روزرسانی شود. این استاندارد باید شامل موارد زیر باشد:
سامانه فضایی باید به گونه‌ای طراحی شود که احتمال انهدام موفقیت‌آمیز در پایان ماموریت، شامل اتمام منابع انرژی، از 0,90 بیشتر باشد. جزئیات طراحی زیربنایی تخمین احتمال باید در طرح امحای پایان ماموریت گنجانده شود.
معیارهای مشخصی برای شروع اقدام دفع باید تدوین شود، در طرح دفع پایان ماموریت گنجانده شود و در طول عمر ماموریت مورد پایش قرار گیرد. پیش‌بینی‌های طول عمر ماموریت بر اساس این معیارها باید به عنوان بخشی منظم از بررسی‌های وضعیت ماموریت در طول ماموریت انجام شود. وضعیت این معیارها باید در بررسی‌های دوره‌ای (حداقل سالانه) ماموریت ارائه شود.
صرف نظر از موفقیت یا شکست سایر جنبه‌های اقدام دفع زباله، باید یک طرح اضطراری برای تخلیه تمام منابع انرژی و ایمن‌سازی فضاپیما قبل از مرگ نهایی آن تدوین شود. هدف این است که اطمینان حاصل شود که اقدامات لازم برای ایمن‌سازی وسیله نقلیه قبل از از دست رفتن سیستم‌های حیاتی انجام شده است. طرح اضطراری باید شامل معیارهایی باشد که زمان انجام اقدامات امنیتی، دلیل منطقی برای هر معیار و برنامه زمانی برای اقدامات امنیتی را تعریف می‌کنند. طرح اضطراری باید در طرح امحای پایان ماموریت گنجانده شود.
فعالیت‌های برنامه‌ریزی برای امحای مواد در پایان ماموریت باید از طراحی ماموریت آغاز شود. برنامه‌ریزی برای عملیات دفع واقعی باید حداقل شش ماه قبل از تاریخ مانورهای بازگشت به مدار آغاز شود. مراحل زیر در تمام مراحل ماموریت دنبال می‌شوند و باید در طرح امحای پایان ماموریت مستند شوند:
سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایشی نیز مطابق با استاندارد «SMC-S-015 انهدام ماهواره‌ها در ارتفاع ژئوسینکرون پس از پایان عمر» به مشاغل ارائه می‌شود.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
