
در استاندارد «AIAA S-111A-2014 صلاحیت و الزامات کیفی برای سلول های خورشیدی فضایی» که به طور مشترک توسط مؤسسه استانداردهای ملی آمریکا (ANSI) و مؤسسه هوانوردی و فضانوردی آمریکا (AIAA) منتشر شده است، منفرد مبتنی بر سیلیکون کریستالی و آرسنید گالیم و اتصالات متعدد برای کاربردهای فضایی مشخص شده است. این شامل سیستمهای کیفیت سازنده سلولهای خورشیدی و الزامات برای توصیف سلولهای خورشیدی است.

الزامات آزمایش پذیرش دسته ها در نسخه فعلی این استاندارد تعریف نشده است. هنگام معرفی یک طراحی سلول خورشیدی جدید، صلاحیت لازم است. هنگام ایجاد تغییرات در مواد و فرآیندهای مورد استفاده برای تولید یک سلول واجد شرایط، صلاحیت دلتا لازم است. اگر تغییرات مواد و فرآیند محدود باشد، میتوان آنها را برای محدوده صلاحیت دلتا در نظر گرفت و ارزیابی کرد.
صلاحیت دلتا باید بر اساس این باشد که چگونه تغییرات ممکن است بر عملکرد و قابلیت اطمینان سلول تأثیر بگذارد. منطق صلاحیت دلتا و شرح دقیق تغییرات باید در برابر گزارش صلاحیت دلتا مستند شود. تغییر در ابعاد جانبی یک نوع سلول واجد شرایط نیازی به صلاحیت دلتا یا صلاحیت مجدد ندارد.
یک پست گذشته بر روی استاندارد AIAA S-117-2010 تمرکز داشت که یک برنامه راستیآزمایی خاص را برای هر سیستم فضایی توصیه میکند. استاندارد AIAA S-111A پروتکلهای آزمایشی را در صنعت فضایی که با این سلولهای خورشیدی تعامل دارند، استاندارد میکند. انرژی خورشیدی که انرژی طبیعی تابش شده از خورشید به زمین را مهار می کند، منبع بسیار محبوب تولید برق است.
پرکاربردترین روش جمع آوری انرژی از خورشید، فتوولتائیک خورشیدی (PV) است. این معمولاً به پانل های ساخته شده از سیلیکون نیاز دارد که فوتون ها را جذب می کند تا نیمه هادی را تامین کند و انرژی تولید کند. آرایه های PV بر روی پشت بام ساختمان ها و گاهی اوقات در فضاهای خالی روی زمین قرار می گیرند. میانگین راندمان این پانل های سیلیکونی حدود 15 درصد است. چندین ماده دیگر از صفحات خورشیدی در حال حاضر در حال تحقیق و توسعه هستند. مهمترین آنها پروسکایت است که کارایی بالایی در حدود 20 درصد دارد.
با این حال، خورشید در فضاپیماها بسیار پیشرفته تر است. سازمان های فضایی به جای استفاده از سیلیکون، ترجیح می دهند از آرسنید گالیوم به عنوان جزء اصلی پنل های خورشیدی استفاده کنند. آزمایشگاه ملی انرژی های تجدیدپذیر تایید کرده است که آرسنید گالیم دارای راندمان بیش از 30 درصد است. این پنل های خورشیدی به دلیل هزینه بالایشان عموماً برای استفاده در فضا محدود هستند.
استاندارد AIAA S-111A استانداردی است که الزاماتی را برای تأیید اینکه سلول های خورشیدی مبتنی بر فضا به طور قابل پیش بینی کار می کنند ارائه می دهد. این استاندارد مراقبت ویژه مورد نیاز برای پنل های خورشیدی در فضا را در نظر می گیرد که دسترسی و مدیریت آنها بسیار دشوار است.
به دلیل تخریب، کارایی سیستم به مرور زمان کاهش می یابد. فرسودگی ممکن است با سرعت های متفاوتی بسته به محل سیستم رخ دهد. این استاندارد چندین روش آزمایش را برای درک وضعیت منظومه شمسی و آسیب پذیری آن توصیه می کند. اساسی ترین این روش ها بازرسی بصری برای ارزیابی سیستم از نظر بی نظمی های قابل مشاهده است. یکی دیگر از روشهای مهم آزمایش، آزمایش الکتریکی است که باید روی هر رشته یا مجموعهای از سلولهای خورشیدی متصل به سری برای درک ظرفیتهای الکتریکی استفاده شود. از آنجایی که این پنل های خورشیدی در فضا هستند، در معرض شرایط بسیار سختی قرار دارند. این امر باعث می شود که آزمایش گرما و سرمای شدید، خمش و قرار گرفتن در معرض پروتون و الکترون بسیار مهم باشد.
این دستورالعمل ها به تعیین عملیات و نگهداری مورد نیاز برای پانل ها کمک می کند و تخمینی برای طول عمر سیستم ارائه می دهد. دستورالعملهای مربوط به پانلهای خورشیدی فضایی نیز در استاندارد «AIAAS-112A-2013 صلاحیت و الزامات کیفیت برای اجزای الکتریکی در پانلهای خورشیدی فضایی» آمده است.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما با کارکنان آموزشدیده و متخصص و تجهیزات فنآوری پیشرفته، خدمات تست تعریفشده در «صلاحیت و کیفیت AIAA S-111A-2014» را نیز ارائه میکند. الزامات سلول های خورشیدی فضایی" استاندارد می دهد.
