14 CFR 25.853 Wnętrza kabin

Opublikowany na podstawie Ustawy o Przepisach Federalnych (CFR), Tytuł 14 CFR zawiera federalne przepisy lotnicze regulujące operacje lotnictwa cywilnego w Stanach Zjednoczonych. Sekcja 25 określa normy zdatności do lotu samolotów pasażerskich (w tym dużych samolotów komercyjnych). W szczególności Sekcja 14 CFR 25.853, „Wnętrza kabin”, jest kluczowym federalnym rozporządzeniem lotniczym (FAR). Sekcja ta dotyczy bezpieczeństwa pożarowego i palności materiałów stosowanych we wnętrzach kabin, w szczególności tych zajmowanych przez załogę lub pasażerów.

Głównym celem tego rozporządzenia jest minimalizacja zagrożenia pożarem w kabinie poprzez zapewnienie, że materiały wnętrza są ognioodporne, ograniczają rozprzestrzenianie się płomieni, zmniejszają wydzielanie ciepła, ograniczają wytwarzanie dymu i szybko gaszą się w kontakcie z płomieniami. Pomaga to chronić pasażerów w przypadku incydentów podczas lotu lub pożaru po wypadku.

Zgodnie z sekcją 14 CFR 25.853 Wnętrza kabin, do każdego przedziału wykorzystywanego przez załogę lub pasażerów stosuje się następujące zasady:

• Materiały (w tym powłoki lub powierzchnie dekoracyjne nakładane na materiały) muszą spełniać odpowiednie kryteria testowe określone w załączniku do niniejszej sekcji lub inne zatwierdzone równoważne metody, niezależnie od liczby pasażerów w samolocie (Załącznik F, Część I). Ta metoda testowa to test pionowego palnika Bunsena (powszechnie nazywany testem pionowego spalania). Zazwyczaj podstawowe kryteria zaliczenia testu to: samogasnący, ograniczony czas spalania (np. średnio ok. 16 cm), czas trwania płomienia po wyrzucie nie dłuższy niż 15 sekund oraz czas trwania płomienia kapiącego nie dłuższy niż 3–5 sekund.
• (Zachowane w tajemnicy)
• Oprócz spełnienia wymagań określonych w punkcie (a) powyżej, poduszki siedzeń, z wyłączeniem tych na siedzeniach załogi lotniczej, muszą spełniać wymagania testowe lub inne równoważne metody określone w niniejszym Załączniku (Załącznik F, część II), niezależnie od liczby pasażerów w samolocie. W związku z tym poduszki siedzeń pasażerów (z wyłączeniem siedzeń załogi lotniczej) muszą również przejść bardziej rygorystyczny test palnika olejowego (zazwyczaj test palności poduszki siedzenia lub wymóg zapobiegania pożarom). Symuluje to narażenie na działanie większego źródła ognia.
• Z wyjątkiem przypadków określonych w ust. (e) niniejszej sekcji, następujące elementy wnętrza statku powietrznego o pojemności 20 lub większej muszą spełniać wymagania testowe lub inne zatwierdzone równoważne metody określone w załączniku do niniejszej sekcji (załącznik F części IV i V), oprócz wymagań dotyczących palności określonych w ust. (a) powyżej:
• Wewnętrzne panele sufitowe i ścienne, z wyłączeniem soczewek oświetleniowych i okien.
• Przedziały, z wyłączeniem przezroczystych paneli niezbędnych do zwiększenia bezpieczeństwa kabiny.
• Konstrukcja kuchni obejmuje odsłonięte powierzchnie ustawionych w stos wózków i standardowych pojemników, a także odsłonięte ściany wnękowe, gdzie takie wózki lub pojemniki nie są w pełni transportowane.
• Oprócz schowków pod siedzeniami na drobne przedmioty, takie jak czasopisma czy mapy, znajdują się tam również duże szafki i schowki.

W tym akapicie stwierdza się, że samoloty przewożące 20 lub więcej pasażerów, oprócz warunków określonych w punkcie (a), muszą również spełniać wymogi dotyczące emisji ciepła i dymu. Obejmują one:

• Wewnętrzne panele sufitowe i ścienne (bez oświetlenia/okien)
• Przegrody (z wyłączeniem przezroczystych paneli zabezpieczających)
• Konstrukcje kuchenne i odsłonięte powierzchnie samochodów/kontenerów
• Duże szafy i schowki w szafkach (z wyłączeniem małych przedmiotów znajdujących się pod siedzeniami)
• Wnętrza przedziałów takich jak kabiny pilotów, kuchnie, toalety, toalety dla załogi, szafki i schowki nie muszą spełniać norm określonych w punkcie (d) powyżej, ale wnętrza tych przedziałów muszą być odizolowane od głównej kabiny pasażerskiej drzwiami lub podobnymi środkami, które normalnie zostałyby zamknięte w przypadku awaryjnego lądowania.
• Palenie jest zabronione w toaletach. Jeśli palenie jest dozwolone w jakimkolwiek miejscu zajmowanym przez załogę lub pasażerów, w wyznaczonych miejscach dla palących musi być dostępna wystarczająca liczba samodzielnych, wyjmowanych popielniczek dla wszystkich pasażerów siedzących.
• Niezależnie od tego, czy palenie jest dozwolone w innych częściach samolotu, toalety muszą być wyposażone w niezależne, wyjmowane popielniczki, umieszczone w widocznym miejscu przy wejściu do każdej toalety lub w jej pobliżu. Jedna popielniczka może jednak obsługiwać więcej niż jedne drzwi toalety, jeśli jest dobrze widoczna z każdej kabiny.
• Każdy pojemnik używany do utylizacji odpadów palnych musi być całkowicie szczelny, wykonany z materiałów co najmniej ognioodpornych i powstrzymywać wszelkie pożary, które mogą wystąpić podczas normalnego użytkowania. Zdolność pojemnika do powstrzymywania tych pożarów w każdych możliwych warunkach zużycia, niewspółosiowości i wentylacji, przewidywanych podczas użytkowania, musi zostać potwierdzona badaniami.

Testy zawarte w załączniku F do normy 14 CFR 25.853 obejmują:

• Część I: Palność (podstawowa odporność na zapłon) palników Bunsena pionowych/poziomych.
• Część II: Palnik olejowy (silny płomień) do poduszek siedzisk.
• Sekcje IV i V: Kalorymetr Uniwersytetu Stanowego Ohio do pomiaru szybkości uwalniania ciepła i gęstości dymu.

Wielu producentów powołuje się także na europejskie przepisy CS-25.853 lub specyfikacje producentów oryginalnego sprzętu.

Rozporządzenie to dotyczy materiałów takich jak tworzywa sztuczne, tkaniny, kompozyty, pianki, skóry, dywany, panele i materiały izolacyjne. Materiały takie jak trudnopalne tworzywa termoplastyczne lub ognioodporne siedzenia często spełniają wymagania.

Niniejsze rozporządzenie jest wymagane do certyfikacji statków powietrznych, modyfikacji wnętrza oraz zatwierdzenia materiałów przez dostawców. Nieprzestrzeganie go może uniemożliwić uzyskanie certyfikatu typu lub dodatkowych certyfikatów typu dla modernizacji kabiny.

Pożary w kabinach samolotów, choć rzadkie, mogą rozprzestrzeniać się niezwykle szybko w zamkniętym, wysokogórskim środowisku samolotu komercyjnego, a płomienie, intensywne ciepło, gęsty toksyczny dym i niewystarczające środki ewakuacji mogą prowadzić do katastrofalnych strat w ludziach. W tym kontekście przepis 14 CFR 25.853 jest uważany za niezwykle istotny.

Kabiny samolotów wykorzystują dużą ilość lekkich, łatwopalnych materiałów (np. piankę poliuretanową w siedzeniach, tworzywa sztuczne, tkaniny, izolację i kompozyty w panelach). Zapewniają one komfort i niską masę, ale w przypadku zapłonu generują znaczną ilość paliwa.

Rozporządzenie to nakazuje stosowanie materiałów trudnopalnych, ograniczających rozprzestrzenianie się płomieni, redukujących wydzielanie ciepła, minimalizujących wytwarzanie dymu i szybko gasnących. Dzięki temu zyskujemy cenny czas na ewakuację pasażerów i załogi lub akcję gaśniczą.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe oraz pomagając w tworzeniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z rozporządzeniem „14 CFR 25.853 Cabin Interiors”.