FAA AC 20-135 Metody badań ochrony przeciwpożarowej instalacji silników i podzespołów układu napędowego

Norma „FAA AC 20-135 Metody, standardy i kryteria badań przeciwpożarowych instalacji i podzespołów napędowych”, opublikowana przez Federalną Administrację Lotnictwa (FAA), zawiera wytyczne dotyczące wykazywania zgodności z wymogami Federalnych Przepisów Lotniczych dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej zespołów napędowych. Norma ta określa metody i uzasadnienia badań ogniowych materiałów i podzespołów stosowanych w instalacjach silników napędowych i pomocniczych zespołów napędowych oraz w obszarach sąsiadujących z wyznaczonymi strefami pożarowymi. Przedstawiona tutaj metoda badania zgodności nie jest obowiązkowa.

Na potrzeby niniejszego standardu stosuje się następujące definicje:

• Odporność ogniowa: Zdolność materiału lub komponentu do wytrzymania płomienia o temperaturze 1090°C plus/minus 66°C przez co najmniej 15 minut, co odpowiada lub przewyższa wytrzymałość stali, również spełnia założenia projektowe. W przypadku materiałów i części używanych do ograniczania pożarów w wyznaczonych strefach pożarowych, określenie „odporność ogniowa” oznacza, że ​​materiał lub komponent będzie spełniał swoją funkcję w warunkach, które mogą występować w takich strefach, i będzie odporny na płomienie o temperaturze 1090°C plus/minus 66°C przez co najmniej 15 minut.
• Odporność na ogień: W odniesieniu do instalacji elektrowni, takich jak linie transportujące ciecze, elementy systemów cieczy łatwopalnych, okablowanie, kanały powietrzne, armatura i elementy sterowania elektrownią, odporność na ogień odnosi się do zdolności materiału lub elementu do pełnienia zamierzonych funkcji w warunkach wysokiej temperatury i innych warunków, które mogą występować w danym miejscu, a także do wytrzymania płomienia o temperaturze 1090 stopni plus/minus 66 stopni przez 5 minut (np. ognioodporny wąż wytrzyma płomień o temperaturze 1090 stopni przez 5 minut).
• Pożar obudowy silnika: Pożar wewnątrz silnika spala obudowę silnika, powodując wydostawanie się z silnika gazu o wysokim ciśnieniu i temperaturze.
• Gęstość strumienia ciepła: Stosunek płomienia do energii cieplnej. Aby zmierzyć gęstość strumienia ciepła płomienia testowego, należy użyć jednego z następujących urządzeń: kalorymetru lub miernika ciepła BTU.
• Termopary: Stosowane termopary powinny być gołymi, metalowymi, wypełnionymi ceramiką, chromowo-aluminiowymi przewodnikami o średnicy od 1,6 mm do 3,2 mm, z przewodami o nominalnej średnicy 22–30 AWG (amerykańskiej) lub równoważnymi. Nie należy stosować termopar z zasysaniem powietrza i osłoną.

Krótko mówiąc, norma FAA AC 20-135 zawiera wytyczne dotyczące wykazywania zgodności z wymogami ochrony przeciwpożarowej dla silników i układów napędowych statków powietrznych. Norma ta określa dopuszczalne metody badania odporności ogniowej materiałów i podzespołów stosowanych w silnikach napędowych, pomocniczych zespołach napędowych oraz obszarach przyległych do wyznaczonych stref pożarowych. Norma ta określa zasady i cele ochrony przeciwpożarowej w obiektach silników statków powietrznych. Obejmuje ona elementy instalacyjne i konstrukcyjne, które przyczyniają się do ochrony przeciwpożarowej w obiektach silników. Zawiera również kryteria dotyczące pożaru w przypadku silnika.

Chociaż metody przedstawione w niniejszej normie nie są obowiązkowe, są one uznawane za dopuszczalne sposoby spełnienia wymogów federalnych przepisów lotniczych. Wnioskodawcy mogą zdecydować się na zastosowanie tych metod lub zaproponować metody alternatywne, pod warunkiem wykazania, że ​​metody te spełniają obowiązujące wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej.

Norma FAA AC 20-135 jest wymagana, ponieważ pomaga zapewnić bezpieczeństwo w instalacjach silników samolotów, szczególnie w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Norma ta jest uważana za krytyczną z następujących powodów:

• Zmniejszanie zagrożeń pożarowych: Silniki lotnicze i układy napędowe charakteryzują się wysokimi temperaturami, przewodami paliwowymi i układami elektrycznymi. Wszystkie te czynniki stwarzają potencjalne zagrożenie pożarowe. Niniejsza norma określa:
  • Metody testowe służące ocenie odporności materiałów i komponentów na ogień lub kontroli ognia.
  • Kryteria projektowania stref pożarowych mające na celu zapobieganie rozprzestrzenianiu się ognia lub jego opóźnianie.
• Zgodność z federalnymi przepisami lotniczymi: Wiele z nich (takich jak część 23 i część 25) wymaga skutecznej ochrony przeciwpożarowej w obszarach silników samolotów. Norma ta
  • Stanowi ona dopuszczalny sposób spełnienia tych wymagań.
  • Zapewnia producentom i inżynierom jasną, znormalizowaną metodę wykazywania, że ​​ich projekty spełniają normy bezpieczeństwa.
• Spójność w testowaniu i certyfikacji: Bez tej normy każda firma mogłaby stosować inne metody badania odporności ogniowej, co czyniłoby certyfikację niespójną i mniej wiarygodną. Utrudnia to Federalnej Administracji Lotnictwa (FAA) jej ocenę. Norma ta zapewnia jednolitość procesu.
• Udoskonalone wskazówki dotyczące projektowania: FAA AC 20-135 nie tylko podaje, jak przeprowadzać testy, ale także pomaga:
  • Zrozumienie zagadnień projektowych dotyczących zapór ogniowych, okapów i stref pożarowych
  • Zrozumienie odporności ogniowej i sposobu doboru odpowiednich materiałów
• Zapewnienie bezpieczeństwa pasażerów i załogi: W rezultacie norma ta wspiera:
  • Zapobieganie pożarom podczas lotu
  • Zwiększenie wskaźnika przeżywalności w wypadkach związanych z silnikiem
  • Utrzymywanie zdatności do lotu statków powietrznych

Krótko mówiąc, norma FAA AC 20-135 jest niezbędna do ochrony życia, zapewnienia zgodności z przepisami i utrzymania zaufania do systemów bezpieczeństwa lotniczego dzięki rygorystycznym i ujednoliconym praktykom ochrony przeciwpożarowej.

Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z metodami, normami i kryteriami badań odporności ogniowej instalacji elektrowni i podzespołów układów napędowych określonymi w normie FAA AC 20-135.