Opracowany przez Federalną Administrację Lotnictwa (FAA) podręcznik „DOT/FAA/AR-00/12 Aircraft Materials Test Manual” ma na celu zapewnienie dokładności i trafności metod testowania ogniowego wymaganych przez FAA w przypadku materiałów lotniczych. Składa się on głównie z następujących sekcji:
Niniejsza metoda badawcza jest przeznaczona do określania odporności materiałów na płomienie podczas testów przeprowadzanych zgodnie z 60-sekundowymi i 12-sekundowymi testami palnika Bunsena pionowego, określonymi w przepisach Federal Aviation Regulations (FAR) 25.853 i FAR 25.855.
Niniejsza metoda badawcza jest przeznaczona do stosowania w celu określenia odporności materiałów na przenikanie płomienia oraz rozprzestrzenianie się płomienia i żaru podczas badania zgodnie z 30-sekundowym testem palnika Bunsena o kącie 45 stopni określonym w FAR 25.
Niniejsza metoda badawcza jest przeznaczona do stosowania w celu określenia odporności materiałów na płomienie podczas badań przeprowadzanych zgodnie z 15-sekundowymi testami palnika Bunsena poziomymi określonymi w FAR 25.853.
Niniejsza metoda badawcza jest przeznaczona do określania odporności na płomienie izolacji przewodów elektrycznych, badanej zgodnie z 30-sekundowym testem palnikiem Bunsena o kącie 60 stopni, określonym w FAR 25.869.
Test ten służy do określania szybkości uwalniania ciepła w celu wykazania zgodności z wymogami FAR 25.853. Szybkość uwalniania ciepła jest mierzona przez cały okres badania od momentu wstrzyknięcia próbki do komory z kontrolowaną ekspozycją, w tym czas zapłonu powierzchniowego i stopniowego utrzymywania się płomienia.
Niniejsza metoda badawcza służy do określania właściwości dymotwórczych materiałów we wnętrzu kabiny pasażerskiej samolotu, w celu wykazania zgodności z wymogami FAR 25.853.
Niniejsza metoda badawcza pozwala ocenić odporność na palenie i utratę masy poduszek siedzeń lotniczych poddanych działaniu otwartego ognia o dużej intensywności, w celu wykazania zgodności z wymaganiami FAR 25.853.
Niniejsza metoda badawcza pozwala ocenić odporność materiałów wykładzin ładowni samolotów na przenikanie płomieni, wykorzystując otwarty płomień o dużej intensywności, w celu wykazania zgodności z wymaganiami FAR 25.855.
Metodę tę stosuje się w celu wykazania zgodności z rozporządzeniem normy technicznej C69A.
Metody te mają na celu określenie zdolności zatrzymywania ognia przez pojemniki, wózki i komory służące do przechowywania łatwopalnych materiałów odpadowych, zgodnie z wymogami FAR 25.853. Konstrukcja komponentów stosowanych w górnej, dolnej i bocznej części tych komór musi spełniać wymogi FAR 25.853 i FAR 25.855. Niniejsza specyfikacja dotyczy wielu układów testowych: wózków wejściowych, wózków na żywność, wózków na odpady oraz pojemników na odpady z pojemnikami na posiłki.
Niniejsza metoda badawcza służy do określania odporności ogniowej przewodów giętkich wysokotemperaturowych stosowanych w wyznaczonych strefach zagrożonych pożarem, w celu wykazania zgodności z normami technicznymi C42, C53A i C75 w zakresie uszkodzeń spowodowanych płomieniem i wibracjami. Wymagania i procedury dotyczące tej metody badawczej różnią się w zależności od materiałów, z których wykonany jest przewód giętki, oraz jego zastosowania.
Niniejsza metoda badawcza ma na celu określenie zdolności podzespołów i konstrukcji do kontrolowania rozprzestrzeniania się ognia lub jego skutków do przedziałów jednostki napędowej (silnika), zapobiegając w ten sposób dodatkowym zagrożeniom dla statku powietrznego. Test ten służy do wykazania zgodności z przepisami FAR 25.867, 25.865, 25.1191 i 25.1193.
Niniejsza metoda badawcza ma na celu określenie odporności na uszkodzenia spowodowane płomieniem i wibracjami wysokotemperaturowych złączy elektrycznych stosowanych w strefach zagrożonych pożarem, zgodnie z wymogami FAR 23.1192, 25.1191, 27.1191, 29.1192, 25.863, 25.865, 25.867, 25.1201 i 25.1203. Test ten służy do oceny zdolności złączy przewodowych, elektrycznych i grodziowych do zapobiegania przenoszeniu płomienia na chronioną stronę grodzi. Test ten pozwala ocenić zdolność złączy do wytrzymywania minimalnego prądu 1 A przez ograniczony czas. Zaleca się, aby każdy typ złącza był testowany w trzech rozmiarach: 22-19, 14-7 i 12-3. Każdy rozmiar złącza jest testowany oddzielnie.
Niniejsza metoda badawcza została opracowana w celu określenia odporności na uszkodzenia spowodowane płomieniem i wibracjami przewodów elektrycznych wysokotemperaturowych, stosowanych w wyznaczonych strefach zagrożonych pożarem, zgodnie z wymogami norm FAR 25.863, 25.865, 25.867, 25.1201, 25.1203 i 25.1359. Metoda ta jest zasadniczo zgodna z normą MIL-W-25038E. Metoda ta jest stosowana głównie w Stanach Zjednoczonych oraz przez większość producentów przewodów i kabli. Norma ISO/DIS 2685.2 to podobna procedura badawcza.
Niniejsza metoda badawcza zapewnia procedury testowe certyfikacyjne do naprawy uszkodzonych wykładzin ładunkowych, w tym wykładzin dachu i ścian bocznych, wykładzin głowic cylindrów ciśnieniowych, wykładzin materiałowych oraz wykładzin rozdzielających grodzie. Napraw nie należy wykonywać w obszarach wykładzin ładunkowych zaprojektowanych tak, aby były odporne na wybuch w przypadku dekompresji. Naprawy zazwyczaj obejmują łaty z materiału wzmocnionego włóknem szklanym, przyklejone do wykładzin ładunkowych w celu uszczelnienia rozdarć, pęknięć i przebić powstałych w wyniku ścierania, niewłaściwego użytkowania i wypadków. Łaty są zazwyczaj powlekane materiałem pęczniejącym, aby zapobiec ich rozwarstwieniu pod wpływem ciepła. Ze względu na liczne rodzaje uszkodzeń, jakie mogą wystąpić w wykładzinach ładunkowych, poniższe procedury testowe mają na celu zapewnienie, że każda naprawa bezpiecznie powstrzyma pożar w przedziale ładunkowym. Miękkie lub pokryte neoprenem wykładziny materiałowe, powszechnie stosowane jako wykładziny rozdzielające grodzie, również powinny być uwzględnione w tej kategorii, a podczas napraw należy przestrzegać tych samych procedur testowych, co w przypadku wykładzin konwencjonalnych.
Tę metodę badawczą stosuje się w celu określenia odporności na płomienie koców testowanych w pozycji poziomej i poddawanych działaniu palnika Bunsena przez 12 sekund.
Metodę badawczą stosuje się w celu określenia charakterystyki wytwarzania dymu przez izolowane przewody lotnicze, przy użyciu komory gęstości dymu.
Badanie izolacji przewodów metodą śledzenia łuku elektrycznego na sucho pozwala na ocenę porównawczą degradacji izolacji i rozprzestrzeniania się łuku elektrycznego, gdy przewody w wiązce są narażone na działanie łuku elektrycznego. Ta metoda badawcza służy do uzyskiwania danych porównawczych.
Badanie odporności na rozprzestrzenianie się łuku elektrycznego na sucho izolacji przewodów pozwala ocenić jej odporność na uszkodzenia w środowisku łuku elektrycznego. Podczas eksploatacji łuki elektryczne mogą być spowodowane różnymi czynnikami, takimi jak degradacja izolacji, nieprawidłowa instalacja i tarcie. Udokumentowano, że wyniki badania odporności na rozprzestrzenianie się łuku elektrycznego mogą się nieznacznie różnić w zależności od metody inicjacji łuku. Dlatego do oceny ogólnej odporności izolacji na rozprzestrzenianie się łuku elektrycznego należy wybrać znormalizowaną metodę badawczą.
To niezależne od przepisów badanie przesiewowe ma na celu określenie odporności folii termoizolacyjnych akustycznych na rozprzestrzenianie się płomienia przy użyciu wacików nasączonych alkoholem.
Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowania, pomiarów, analiz i ewaluacji, dysponuje silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowania zgodnie z normą DOT/FAA/AR-00/12 Aircraft Materials Fire Testing Manual.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
