
روش ارزیابی «مقیاس خاکستری AATCC EP2 برای رنگرزی»، که توسط انجمن آمریکایی شیمیدانان و رنگشناسان نساجی (AATCC) منتشر شده است، استفاده از مقیاس خاکستری را برای ارزیابی لکهدار شدن منسوجات رنگ نشده ناشی از آزمایشهای ثبات رنگ شرح میدهد.

در اصل، نتیجه رنگآمیزی بهدستآمده از آزمایش ثبات رنگ با مقایسه بصری تفاوت یا کنتراست رنگ بین نمونههای رنگشده و رنگنشده، با تفاوتهایی که توسط یک مقیاس نشان داده میشوند، درجهبندی میشود. درجه ثبات رنگ معادل مرحله مقیاس خاکستری است که به عنوان داشتن همان رنگ یا تفاوت کنتراست در نظر گرفته میشود.
برای اهداف این رویه، اصطلاحات زیر اعمال میشود:
همراه با ترازو، یک ماسک با سه سوراخ مستطیلی ارائه میشود. یکی برای ارزیابی الیاف چندلایه رنگآمیزی شده، دومی برای ارزیابی مربعهای سفال و سومی برای ارزیابی لکههای عمومی برچسبگذاری شده است. تمیزی و وضعیت فیزیکی ترازوی خاکستری برای دستیابی به نتایج ثابت بسیار مهم است.
نحوه استفاده از مقیاس و ماسک به ماهیت مواد رنگآمیزی شده بستگی دارد. بخشهای زیر به ایجاد ترکیبی بین مواد رنگآمیزی شده و رنگآمیزی نشده در صورت لزوم میپردازند:
برای دستیابی به کدورت بصری، ماده رنگ نشده از همان نوع، پشت مواد رنگ شده و رنگ نشده قرار میگیرد. سطوح آنها با یک شبیهساز نور روز با سطح روشنایی بین 1080 تا 1340 لوکس در صفحه نمونه روشن میشود. نور باید تقریباً با زاویه 45 درجه به سطوح برخورد کند، به طوری که جهت دید تقریباً عمود بر صفحه سطح باشد. تفاوت بصری بین قطعات اصلی رنگ نشده و رنگ شده با استفاده از تفاوتهایی که با مقیاس خاکستری نشان داده میشوند، مقایسه میشود. رتبهبندی نمونه، عدد مقیاس خاکستری است که بیشترین تطابق را با کنتراست بین قطعات اصلی و آزمایش شده دارد. امتیاز 5 فقط زمانی داده میشود که هیچ تفاوتی در رنگ یا کنتراست بین ماده اصلی رنگ نشده و قطعه آزمایش شده وجود نداشته باشد.
معادل این روش ارزیابی، استاندارد «ISO 105-A03 Textiles - Color stability tests - Part A03: Gray scale for stain assessment» است که توسط سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است. روش AATCC EP2 از نظر فنی در همان محدوده استاندارد ISO 105-A03 قرار دارد، اما ممکن است در جزئیات با هم متفاوت باشند.
به طور خلاصه، ثبات رنگ به مقاومت پارچه در برابر محو شدن یا رنگپریدگی در شرایط مختلف مانند شستشو، قرار گرفتن در معرض نور، تعریق، اصطکاک (سایش) یا گرما اشاره دارد. ثبات رنگ ضعیف میتواند منجر به نفوذ رنگ به سایر پارچهها، پوست یا سطوح شود و این امر را به یک مسئله حیاتی برای لباس، روکش مبلمان، روکش صندلی ماشین و سایر محصولات تبدیل میکند. AATCC EP2 به طور خاص بر ارزیابی رنگپریدگی (میزان نفوذ رنگ به یک پارچه کنترل یا پارچه مجاور) تمرکز دارد و مکمل AATCC EP1 است که تغییر رنگ در نمونه اصلی را ارزیابی میکند.
این روش ارزیابی به طور گسترده در آزمایشگاههای کنترل کیفیت در سراسر جهان مورد استفاده قرار میگیرد.
مقیاس خاکستری کارتی است که از نه جفت تراشه رنگی تشکیل شده است. یک تراشه در هر جفت سفید خالص است (نشان دهنده عدم رنگ آمیزی). تراشه در پاسخ از سفید به سایه های خاکستری به تدریج تیره تر پیش می رود. این جفت ها با یک مقیاس رتبه بندی از 5 (بدون رنگ آمیزی) تا 1 (رنگ آمیزی شدید) مطابقت دارند، با مراحل میانی (مثلاً 4-5، 3-4) برای ارزیابی های دقیق تر.
نمرات بالاتر (نزدیک به ۵) نشان دهنده عملکرد بهتر است و به تولیدکنندگان کمک میکند تا اطمینان حاصل کنند که محصولاتی مانند شلوار جین روی پیراهنهای سفید رنگ نمیپاشند یا صندلیهای ماشین بدون لکه باقی میمانند.
در طول آزمایش، پارچه مجاور لکهدار (معمولاً از یک پارچه آزمایشی چند الیافی) به صورت بصری با یک مقیاس تحت نور کنترلشده مقایسه میشود. درجهای که با نزدیکترین کنتراست مطابقت دارد، درجه لکهدار شدن را تعیین میکند.
AATCC EP2 به عنوان مرجع در بسیاری از روشهای تست ثبات رنگ استفاده میشود، از جمله:
آخرین بهروزرسانیها شامل طرحهای مقاومتر (مثلاً کفیهای پلاستیکی برای دوام بهتر) و اعداد بهبود یافته برای رتبهبندی هستند.
سالهاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات پیشرفته تست مورد نیاز آنها را ارائه میدهد و در ایجاد، پیادهسازی و بهبود سیستمهای مدیریتی یاری میرساند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست را مطابق با رویه ارزیابی "AATCC EP2 Gray Scale for Painting" به مشاغل ارائه میدهیم.
