در حالی که یک موجود هوازی می‌تواند در یک محیط اکسیژن‌دار زنده بماند، یک موجود بی‌هوازی برای رشد و نمو به اکسیژن نیاز ندارد. اگر اکسیژن وجود داشته باشد، واکنش منفی نشان می‌دهد یا حتی می‌میرد. موجودات بی‌هوازی می‌توانند تک سلولی (مثلاً تک یاخته‌ها، باکتری‌ها) یا چند سلولی باشند. بسیاری از انواع قارچ‌ها، موجودات هوازی هستند که برای زنده ماندن به اکسیژن نیاز دارند. با این حال، اکسیژن متابولیسم موجودات بی‌هوازی را مختل می‌کند و آنها را می‌کشد. آب‌های عمیق اقیانوس نمونه رایجی از یک محیط بدون اکسیژن هستند.
غذایی که به درستی فرآوری نشده و سپس در دمای اتاق نگهداری نشده است ممکن است در معرض خطر باکتری های بی هوازی باشد.
عفونت های ناشی از باکتری های بی هوازی شایع هستند و می توانند جدی و تهدید کننده زندگی باشند. این باکتری ها در طبیعت و در فلور طبیعی انسان رایج هستند.
به طور خلاصه، باکتری های بی هوازی گونه های باکتریایی هستند که نمی توانند در محیط های دارای اکسیژن زنده بمانند یا تولید مثل کنند. برخی از آنها بی هوازی اجباری هستند: وجود اکسیژن برای میکروارگانیسم مضر یا کشنده است. در برخی، اکسیژن برای میکروارگانیسم فعال متابولیک ضروری نیست، اما در صورت وجود، می تواند اکسیژن را تحمل کند و رشد ضعیفی را نشان دهد.
در آزمایش، تجزیه و تحلیل، اندازه گیری و مطالعات ارزیابی انجام شده در سازمان ما، استانداردهای ملی و بین المللی و مقررات قانونی قابل اجرا رعایت شده و نتایج قابل اعتماد و بی طرفانه به دست می آید. این مطالعات بر اساس آخرین تجهیزات تکنولوژیکی، کادر آموزش دیده و مجرب و روش های نوین انجام شده است. در میان آزمایش‌های متعددی که در این زمینه انجام می‌شود، آزمایش‌های میکروبیولوژیکی - خدمات شمارش باکتری‌های بی‌هوازی نیز وجود دارد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
