
استاندارد «ASTM E2180-18 آزمون استاندارد برای تعیین فعالیت عوامل ضدمیکروبی ترکیبشده در مواد پلیمری یا آبگریز» که توسط انجمن آمریکایی آزمایش و مواد (ASTM) منتشر شده است، روشی را برای ارزیابی (کمی) فعالیت ضدمیکروبی عوامل ترکیبشده یا متصلشده به سطوح آبگریز یا پلیمری عمدتاً مسطح (دوبعدی) توصیف میکند. این روش عمدتاً بر ارزیابی فعالیت ضدباکتریایی تمرکز دارد، اگرچه میکروارگانیسمهای دیگری مانند مخمر و کونیدیای قارچی نیز میتوانند با استفاده از این روش آزمایش شوند.

حامل تلقیح، یک دوغاب آگار است که کشش سطحی حامل تلقیح نمکی را کاهش میدهد و امکان تشکیل یک شبه بیوفیلم را فراهم میکند که امکان تماس یکنواختتر تلقیح با سطح مورد آزمایش را فراهم میکند. این روش آزمایش، آزمایش سطوح آبگریز را با استفاده از سلولهای نگهداری شده در یک ماتریس دوغاب آگار تسهیل میکند. با این حال، این روش آزمایش برای تعیین فعالیت علیه سلولهای بیوفیلم که از نظر ژنتیکی و متابولیکی با سلولهای پلانکتونی مورد استفاده در این آزمایش متفاوت هستند، مناسب نیست.
روش آزمایش شرح داده شده میتواند وجود فعالیت ضدمیکروبی در پلاستیکها یا سطوح آبگریز را تأیید کند و امکان تعیین تفاوتهای کمی در فعالیت ضدمیکروبی بین پلاستیکها یا پلیمرهای بدون تیمار و آنهایی که حاوی عوامل ضدمیکروبی کم محلول در آب هستند یا به آنها متصل شدهاند را فراهم میکند. همچنین میتوان مقایسههایی بین تعداد بازماندگان روی سطوح آبگریز تیمار شده با مواد نگهدارنده و سطوح کنترل انجام داد.
این روش همچنین امکان تعیین ماندگاری یا دوام طولانی مدت یک درمان ضد میکروبی را فراهم میکند، که میتواند با آزمایش نمونههای شسته نشده و شسته شده در یک بازه زمانی به دست آید. با این حال، برای به کارگیری این روشهای آزمایش، دانش تکنیکهای میکروبیولوژیکی مورد نیاز است.
به طور خلاصه، این روش آزمون میتواند برای ارزیابی اثربخشی مواد ضدمیکروبی موجود یا متصل به مواد آبگریز مانند پلاستیکها، رزینهای اپوکسی و سایر سطوح سخت مورد استفاده قرار گیرد. تلقیح باکتریایی مبتنی بر آب، به صورت یک شبه بیوفیلم در تماس نزدیک و یکنواخت با ماده تیمار شده باقی میماند. درصد کاهش جمعیت سلولهای باکتریاییِ باقیمانده در معرضِ چالش، در 24 ساعت، در مقایسه با نمونههای کنترلِ تیمار نشده، تعیین میشود. میتوان بستر آبگریز را به مرور زمان بارها و بارها آزمایش کرد تا فعالیت ضدمیکروبی پایدار آن ارزیابی شود.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:
این روش شامل تلقیح دوغاب آگار مذاب (۴۵ درجه) با کشت سلولی استاندارد شده باکتریایی است. یک لایه نازک (45 تا 0,5 میلیلیتر) از محلول آگار تلقیح شده با پیپت روی نمونه مورد آزمایش و نمونه کنترل تیمار نشده ریخته میشود (حداقل از سه نمونه استفاده میشود). پس از زمان تماس مشخص شده (معمولاً ۲۴ ساعت استفاده میشود)، میکروارگانیسمهای زنده با شستشوی تلقیح دوغاب آگار از سوبسترای آزمایش به داخل محیط کشت خنثیکننده بازیابی میشوند و با روشهایی که حذف کامل تلقیح از ماده آزمایش را تضمین میکنند (مثلاً سونیکاسیون، ورتکس یا استخراج دستی، یعنی استومیکر) استخراج میشوند.
رقتهای سریالی تهیه میشوند، سپس از هر رقت، پلیتهای پخش یا پور ساخته میشوند. پلیتهای آگار و محیطهای کشت رقیقسازی به مدت ۴۸ تا ۶۲ ساعت در دمای مشخص، بسته به دمای مطلوب برای ارگانیسم مورد آزمایش، انکوبه میشوند. کلنیهای باکتریایی از هر سری رقت شمارش و ثبت میشوند. درصد کاهش باکتری در نمونههای تیمار شده و تیمار نشده محاسبه میشود.
این روش میتواند برای ارزیابی اثربخشی مواد ضدمیکروبی ترکیبی/پیوندی بر روی مواد آبگریز مانند پلاستیکها، رزینهای اپوکسی و سایر سطوح سخت مورد استفاده قرار گیرد. تلقیح باکتریایی مبتنی بر آب، به صورت یک شبه بیوفیلم در تماس نزدیک و یکنواخت با ماده تیمار شده باقی میماند. درصد کاهش جمعیتهای زنده مانده سلولهای باکتریاییِ تحت تأثیر قرار گرفته در 24 ساعت در مقایسه با نمونههای کنترلِ تیمار نشده تعیین میشود. میتوان بستر آبگریز را به مرور زمان بارها و بارها آزمایش کرد تا فعالیت ضدمیکروبی پایدار آن ارزیابی شود.
سازمان ما که سالهاست با طیف گستردهای از مطالعات آزمایش، اندازهگیری، تحلیل و ارزیابی که انجام میدهد، سعی در حمایت از کسبوکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال میکنند و دائماً خود را بهبود میبخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «آزمون استاندارد ASTM E2180-18 برای تعیین فعالیت مواد ضدمیکروبی موجود در مواد پلیمری یا آبگریز» به مشاغل ارائه میشود.
