ASTM G22-23 روش استاندارد برای تعیین مقاومت باکتریایی پلاستیک‌ها

ASTM G22-23 روش استاندارد برای تعیین مقاومت باکتریایی پلاستیک‌ها

استاندارد «ASTM G22-23 Standard Practice for Determining Plastics To Bacteria» که توسط انجمن آزمایش و مواد آمریکا (ASTM) تدوین شده است، دو روش برای تعیین تأثیر باکتری‌ها بر خواص پلاستیک‌ها به شکل قطعات قالب‌گیری شده و ساخته شده، لوله‌ها، میله‌ها، ورق‌ها و مواد فیلم را شرح می‌دهد.

ASTM G22-23 روش استاندارد برای تعیین مقاومت باکتریایی پلاستیک‌ها

روش B نسبت به روش A تماس گسترده‌تری بین باکتری‌های مورد آزمایش و نمونه‌ها ایجاد می‌کند. در روش A، آزمایش با قرار دادن نمونه روی سطح آگار انجام می‌شود. در روش ب، نمونه در آگار محصور می‌شود و تماس گسترده‌تری بین تلقیح باکتریایی و ماده مورد آزمایش ایجاد می‌کند. تغییرات در خواص نوری، مکانیکی و الکتریکی را می‌توان با روش‌های ASTM مربوطه تعیین کرد. شرایط محیطی مانند دما و رطوبت بالا ممکن است برای رشد باکتری‌ها مساعد باشد. رویه‌های شرح داده شده امکان آزمایش مقاومت مواد پلاستیکی در برابر باکتری‌ها را در چنین مواردی فراهم می‌کنند.

روش اجرایی شرح داده شده در این استاندارد شامل مراحل زیر است:

  • انتخاب نمونه‌های مناسب برای تعیین خواص مربوطه
  • تلقیح نمونه‌ها با ارگانیسم‌های مناسب
  • قرار دادن نمونه‌های تلقیح شده در شرایط مناسب برای رشد
  • بازرسی و درجه بندی برای رشد بصری
  • استخراج، استریلیزاسیون و ارزیابی نمونه‌ها

از آنجا که این روش‌ها شامل جابجایی و کار با باکتری‌هایی است که می‌توانند انسان را آلوده کنند، آزمایش‌ها باید توسط پرسنل آموزش دیده در میکروبیولوژی انجام شود.

بخش رزینی مواد پلاستیکی عموماً در برابر باکتری‌ها مقاوم است زیرا به عنوان منبع کربن برای رشد باکتری‌ها عمل نمی‌کند. معمولاً سایر مواد تشکیل دهنده مانند نرم کننده ها، روان کننده ها، تثبیت کننده ها و رنگ ها مسئول حمله باکتریایی به مواد پلاستیکی هستند. تعیین مقاومت پلاستیک‌ها در برابر حمله میکروبی، زمانی که پلاستیک‌ها در شرایط دما و رطوبت بالا که برای چنین حمله‌ای مناسب است، استفاده می‌شوند، بسیار مهم است.

اثرات مورد انتظار عبارتند از:

  • حمله سطحی، تغییر رنگ و افت انتقال (نوری).
  • حذف نرم‌کننده‌ها، اصلاح‌کننده‌ها و روان‌کننده‌های حساس منجر به افزایش مدول (سختی)، تغییر در وزن، ابعاد و سایر خواص فیزیکی و بدتر شدن خواص الکتریکی مانند مقاومت عایقی، ثابت دی‌الکتریک، ضریب توان و استحکام دی‌الکتریک می‌شود.

به‌طورکلی، تغییرات در خواص الکتریکی عمدتاً ناشی از رشد سطحی و رطوبت مرتبط با آن و تغییرات pH ناشی از محصولات متابولیسم باکتریایی است. اثرات دیگر شامل رشد ترجیحی ناشی از توزیع غیر یکنواخت نرم‌کننده‌ها، روان‌کننده‌ها و سایر افزودنی‌های فرآوری است. تغییرات فیزیکی قابل توجهی را می‌توان در محصولاتی به شکل فیلم یا پوشش مشاهده کرد که در آن‌ها نسبت سطح به حجم بالا است و مواد مغذی مانند نرم‌کننده‌ها و روان‌کننده‌ها همچنان که توسط ارگانیسم‌ها استفاده می‌شوند، به سطح نفوذ می‌کنند.

از آنجایی که حمله موجودات زنده شامل عنصر بزرگی از تغییر به دلیل شتاب‌ها و بازدارندگی‌های موضعی است، میزان تکرارپذیری ممکن است بسیار پایین باشد. برای اطمینان از اینکه تخمین‌های رفتاری بیش از حد خوش‌بینانه نباشند، باید بیشترین میزان اختلال مشاهده شده گزارش شود.

شرایط محیطی نمونه‌ها، مانند قرار گرفتن در معرض آبشویی، هوازدگی، عملیات حرارتی و عوامل مشابه، می‌تواند اثرات قابل توجهی بر مقاومت پلاستیک‌ها در برابر باکتری‌ها داشته باشد. تعیین این اثرات در این استاندارد مطرح نشده است.

ظروف شیشه‌ای مورد استفاده در این آزمایش‌ها برای نگهداری نمونه‌ها در حالت خوابیده مناسب هستند. با توجه به حجم نمونه، موارد زیر توصیه می‌شود:

  • برای نمونه‌هایی با قطر تا 75 میلی‌متر، پتری دیش‌های 150 میلی‌متری پوشش داده شده.
  • برای نمونه‌های ۷۵ میلی‌متر و بزرگتر، مانند نوارهای کششی و سختی‌سنجی، پتری دیش‌های بزرگ، سینی‌های شیشه‌ای بوروسیلیکات یا ظروف فر پوشیده شده با مربع‌های شیشه پنجره یا سایر پوشش‌های مناسب.

در آزمایش‌ها از انکوباتور نیز استفاده می‌شود. برای تمام روش‌های آزمایش، تجهیزات جوجه‌کشی باید دمایی بین ۳۵ تا ۳۷ درجه و رطوبت نسبی حداقل ۸۵ درصد را حفظ کنند. ثبت خودکار دمای مرطوب و خشک توصیه می‌شود.

در تمام آزمایش‌ها باید از مواد شیمیایی با گرید معرف استفاده شود. مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، تمام واکنشگرها باید با مشخصات کمیته واکنشگرهای تحلیلی انجمن شیمی آمریکا، در صورت وجود چنین استانداردهایی، مطابقت داشته باشند. می‌توان از گریدهای دیگر نیز استفاده کرد، مشروط بر اینکه معرف از خلوص کافی برخوردار باشد تا بتوان از آن بدون کاهش دقت اندازه‌گیری استفاده کرد.

مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، آب مورد استفاده در آزمایش‌ها آب مقطر است.

محیط کشت نوترینت سالت آگار یک محیط کشت بدون کربن است که در استاندارد ASTM G21-15 استفاده می‌شود. اگرچه محیط کشت نمک‌های مغذی آگار برای رشد قارچ‌ها طراحی شده است، اما در صورتی که نیاز کربنی باکتری‌های مورد آزمایش توسط مواد پلاستیکی حساس تأمین شود، از رشد آنها پشتیبانی می‌کند. این محیط با حل کردن مقادیر مشخص شده از واکنشگرهای مشخص شده در استاندارد در 1 لیتر آب تهیه می‌شود.

محیط آزمایش با اتوکلاو کردن در دمای ۱۲۱ درجه به مدت ۲۰ دقیقه استریل می‌شود. محیط کشت کافی برای آزمایش‌های لازم، از جمله نمونه‌های کنترل واکسینه نشده، آماده می‌شود.

آزمایش‌های استاندارد علیه نوعی باکتری به نام سودوموناس آئروژینوزا انجام می‌شود. نمونه آزمایش با کشت باکتریایی مناسب تلقیح شده و به مدت 21 روز انکوبه می‌شود. هنگام اعمال روش‌های آزمایش، مهار رشد باکتری توسط نمونه با ارزیابی بصری ارزیابی و با بررسی میکروسکوپی تأیید می‌شود.

سازمان ما دارای کارکنان قوی است که از نزدیک تحولات حوزه علم و فناوری در جهان را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی ارائه شده برای مشاغل در بخش‌های مختلف، خدمات آزمایشی مطابق با استاندارد "ASTM G22-23 Standard Practice for Determining the Resistance of Plastics to Bacteria" نیز وجود دارد.

واتساپ