
«مشخصات استاندارد ASTM F1609-23 برای پوششهای فسفات کلسیم برای مواد قابل کاشت» که توسط انجمن آزمایش و مواد آمریکا (ASTM) منتشر شده است، الزامات مواد برای پوششهای فسفات کلسیم را در محدوده کاربردهای ایمپلنت جراحی توصیف میکند.

این استاندارد یک پوشش حاوی پوشش های هیدروکسیلاپاتیت ، سایر فسفات های کلسیم (به عنوان مثال فسفات کلسیم اکتالکوم ، فسفات کلسیم آمورف ، دیکالسیوم فسفات دی هیدرات) یا ترکیبی از دو یا چند مرحله فسفات فسفات ، حاوی عناصر دیگر یا ترکیبات دیگر را مشخص می کند. منیزیم، جوش شیرین) با یا بدون افزودن های جزئی عمدی و با روش هایی از جمله اما نه محدود به موارد زیر اعمال می شود:
برای پوششی حاوی دو یا چند فاز کلسیم فسفات که یک یا چند فاز آن فاز اصلی یا فاز اصلی پوشش است در حالی که سایر فازها ممکن است به عنوان فاز دوم یا فرعی رخ دهند، ترکیب فازی پوشش باید با توجه به هر فاز کریستالی مربوطه به ترتیب.
بسترها ممکن است شامل اشکال توپوگرافی صاف، متخلخل، بافتی و دیگر کاشت شوند.
این استاندارد پوششهای آلی را که ممکن است حاوی گونههای یونی کلسیم و فسفات باشد، استثنا نمیکند.
برای اهداف این استاندارد، تعاریف زیر اعمال می شود:
تجزیه و تحلیل عنصری و افزودن عمدی (غیر از ناخالصی های عنصری) برای کلسیم و فسفر باید با استوکیومتری مورد انتظار ترکیب فسفات کلسیم خاص مطابقت داشته باشد. میزان کلسیم و فسفر بر اساس روش های مناسب زیر تعیین می شود:
برای مشخصهیابی کریستالوگرافی، از استاندارد «روش استاندارد ASTM F2024-10 برای تعیین محتوای فازی پوششهای هیدروکسی آپاتیت کندوپاششده با پلاسما با استفاده از پراش اشعه ایکس» استفاده میشود. این آزمایش شامل آنالیز فازی کمی و محتوای فسفات کلسیم آمورف است. FTIR (طیفسنجی مادون قرمز تبدیل فوریه) برای شناسایی گروههای عاملی انجام میشود.
هنگام تعیین مشخصات فیزیکی، بررسی میکروسکوپی سطح با بزرگنمایی 10 برابر انجام می شود. نواحی لخت، سوراخها، ترکها، زبالههای خارجی، ذوبها، تراشهها، لایهبرداری و ظاهر در سطح مشترک پوشش یا بستر گزارش شدهاند.
هنگام تعیین مشخصات مکانیکی، بسته به ماده یا هندسه زیرلایه، ضخامت یا محل پوشش یا روش های پوشش، می توان مشخصات مکانیکی زیر را برای یک پوشش اعمال کرد:
هم سطح پوشش یا سطح زیرلایه و هم تاثیر آن بر بستر باید ارزیابی شود. تأثیر پوشش بر استحکام خستگی حاصل از یک دستگاه واقعی نیز باید در نظر گرفته شود.
گزارشهای مشخصهسازی باید شامل اطلاعات کافی در مورد تکنیکهای آزمایش، رویهها و استانداردهای مورد استفاده و جزئیاتی مانند جهتگیری نمونه و عمق ضخامت متناسب باشد تا تجزیه و تحلیل را بهطور دقیق نشان دهد.
