
استاندارد ISO 12205 که توسط سازمان استاندارد بین المللی (ISO) ایجاد شده است، یک روش آزمایشی را برای اندازه گیری پایداری ذاتی در شرایط اکسیداسیون شتاب تعریف می کند. این روش تست، تعیین پایداری ذخیره سوختهای تقطیر متوسط با نقطه جوش اولیه بالای حدود 175 درجه و نقطه بازیافت 90 درصد زیر 370 درجه را ممکن میسازد. این روش آزمایش در مورد سوخت های حاوی اجزای باقیمانده یا هر جزء اصلی از منبع غیر نفتی اعمال نمی شود.

اکسیداسیون یک فرآیند شیمیایی است که منجر به تشکیل مواد نامحلول چسبنده و قابل فیلتر می شود. هر ماده ای مانند کروم که واکنش های اکسیداسیون را کاتالیز کند باعث تشکیل مقدار بیشتری ماده نامحلول می شود.
برای اهداف این استاندارد،
در حین آزمایش، مقداری از سوخت مقطر با محیط فیلتر شده با حباب زدن اکسیژن از نمونه در دمای 16 درجه به مدت 95 ساعت کهنه می شود. سپس نمونه قبل از فیلتراسیون تا حدود دمای اتاق خنک می شود تا مقدار نامحلول های قابل فیلتر به دست آید. سپس مواد نامحلول چسبنده از سلول اکسیداسیون و ظروف شیشه ای مرتبط با سه حلال خارج می شوند. تری حلال برای به دست آوردن مقدار مواد نامحلول چسبنده تبخیر می شود. مجموع مواد نامحلول قابل فیلتر و چسبنده به عنوان نامحلول کل گزارش می شود.
در میان مطالعات متعدد تست، اندازهگیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف انجام میدهد، شرکت ما همچنین خدمات آزمایشی را برای تعیین پایداری اکسیداسیون سوختهای مقطر متوسط در محدوده استاندارد ISO 12205 با کادر آموزش دیده و متخصص ارائه میکند. تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته
