
استاندارد اروپایی «EN 1121 دربها - رفتار بین دو آب و هوای مختلف - روش آزمون» روشی را برای آزمایش لنگههای درب و مجموعههای درب بین دو آب و هوای مختلف توصیف میکند.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:
اگر این اطلاعات موجود نباشد، درب باید در جهتی که برای طبقهبندی نامناسبترین است آزمایش شود. اینکه کدام جهت برای طبقهبندی نامناسبترین است، به آزمایش مورد نیاز بستگی دارد. یک جهت ممکن است برای نیروهای کاری و جهت دیگر برای نفوذپذیری هوا بدتر باشد. بنابراین، ممکن است لازم باشد درب در هر دو جهت آزمایش شود.
در اصل، این آزمایش با قرار دادن هر دو طرف درها در دو آب و هوای مختلف برای یک دوره زمانی خاص و اندازهگیری خمش طولی لبه کناری قفل که در طول مراحل آزمایش رخ میدهد، انجام میشود. در صورت لزوم، نیروهای کاری و نفوذپذیری هوای درهای تغییر شکل یافته نیز تعیین میشوند.
مرکز آزمایش باید حداقل شامل موارد زیر باشد:
استاندارد EN 1121 شامل یک روش آزمون استاندارد برای ارزیابی عملکرد درها و لنگههای در هنگام قرار گرفتن در معرض شرایط آب و هوایی مختلف از دو طرف است. این امر به ویژه برای درهایی که محیطهای داخلی و خارجی را از هم جدا میکنند یا اتاقهایی با اختلاف دما و رطوبت قابل توجه، اهمیت دارد. به عنوان مثال، درهای ورودی یا درهای ساختمانهای گرم که رو به نمای بیرونی سرد هستند.
درها، به ویژه آنهایی که از چوب یا مواد چوبی ساخته شدهاند، میتوانند به دلیل تنشهای رطوبتی-حرارتی، که تغییراتی در میزان رطوبت ناشی از تغییرات رطوبت و دما هستند، تغییر شکل دهند. یک طرف ممکن است رطوبت را سریعتر از طرف دیگر جذب یا از دست بدهد و منجر به تاب برداشتن، خم شدن یا کج شدن شود. این میتواند عملکرد را مختل کند و باعث شود درها گیر کنند، به درستی بسته نشوند یا هوابند شوند. استاندارد EN 1121 به تولیدکنندگان کمک میکند تا مقاومت درها را در برابر چنین شرایط آب و هوایی متغیری طبقهبندی کنند و اغلب با استانداردهای مرتبط مانند EN 12219 (که طبقهبندیهای اقلیمی را بر اساس این آزمایشها تعریف میکند) مرتبط است.
این استاندارد شامل یک روش آزمایشگاهی کنترلشده با استفاده از تجهیزات تخصصی برای شبیهسازی تغییرات اقلیمی در دنیای واقعی است:
توالیهای آزمایش شامل جفتهای اقلیمی مختلفی هستند که نشاندهنده سطوح شدت مختلف هستند و امکان طبقهبندی عملکرد دریچه را فراهم میکنند.
نتایج به دست آمده از آزمایشهای استاندارد EN 1121 به استانداردهای محصول مانند EN 14351-1 (برای دربهای بیرونی) کمک میکند و به تعیین کلاسهای آب و هوایی کمک میکند. دربهای با کیفیت بالا از ساختار و مواد متعادلی استفاده میکنند تا تغییر شکل را به حداقل برسانند و قابلیت اطمینان طولانی مدت را در نصبهای دشوار تضمین کنند.
این استاندارد تضمین میکند که درها شکل و عملکرد خود را در آب و هوای مختلف حفظ میکنند و به بهرهوری انرژی و راحتی کاربر کمک میکنند.
استاندارد EN 1121 از اهمیت ویژهای برخوردار است زیرا بسیاری از درها، به ویژه آنهایی که از چوب یا مواد چوبی ساخته شدهاند، در محیطهایی نصب میشوند که دو آب و هوای کاملاً متفاوت را از هم جدا میکنند، مانند فضای داخلی گرم از فضای خارجی سرد یا حمام مرطوب از راهروی خشک. بدون مقاومت کافی در برابر این شرایط آب و هوایی متفاوت (دما و رطوبت متفاوت در هر دو طرف)، درها میتوانند در اثر خم شدن، تاب برداشتن یا تغییر شکل، تغییر شکل دهند.
این تغییر شکل به دلیل توزیع ناهموار رطوبت رخ میدهد: یک طرف درب رطوبت را سریعتر از طرف دیگر جذب یا از دست میدهد و باعث میشود که مواد به صورت نامتقارن منبسط یا منقبض شوند.
مشکلات اصلی ناشی از تغییر شکل به شرح زیر است:
این مشکلات به ویژه برای درهای ورودی خارجی که یک طرف آنها در معرض آب و هوا و طرف دیگر آنها در معرض شرایط داخلی کنترل شده است، رایج است.
استاندارد EN 1121 یک روش آزمایش استاندارد و تکرارپذیر برای شبیهسازی این اقلیمهای مختلف در آزمایشگاه و اندازهگیری تغییر شکل (عمدتاً خم شدن در امتداد لبه قفل) تحت شرایط کنترلشده ارائه میدهد.
بدون چنین استانداردی، هیچ راه ثابتی برای پیشبینی یا تضمین عملکرد درب وجود ندارد. این امر منجر به نقصهای مکرر، شکایات مشتریان، تعویضهای پرهزینه و کاهش بهرهوری انرژی ساختمان میشود. این استاندارد از مصرفکنندگان محافظت میکند، تولید با کیفیت را ارتقا میدهد و تضمین میکند که دربها در طول زمان کاربردی و بادوام باقی بمانند.
سالهاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه میدهد و در ایجاد، پیادهسازی و بهبود سیستمهای مدیریتی به آنها کمک میکند. در این چارچوب، ما خدمات تست را مطابق با استاندارد EN 1121 نیز ارائه میدهیم.
